Tot slot

Ik ga dit jaar afsluiten met 8500 kilometer op de teller(s). Eerder meldde ik nog de hoop om de 9000 te halen, maar daar stak mijn werkgever een stokje voor, hééééél vervelend ;-)

Twee weken een training verzorgen in Rio is slecht voor de kilometers.

Vanochtend stapte ik weer in de Strada voor een laatste week forensen. Met maar 3 ritten is het met gemak een 100% HPV-week. Dat zullen tevens mijn laatste kilometers van 2013 zijn, ik laat de OBT dit jaar aan mij voorbij gaan.
Vorig jaar is de OBT mij zeer goed bevallen en ik was graag weer gegaan. De afstand Almere-Zwolle-OBT-Zwolle-Almere is met iets meer dan 200 km goed op één dag te doen, maar de 29e is bij ons thuis een feestdag en dat verdient prioriteit. Dus niet getreurd en voor hen die wel gaan: maak er een mooi feest van!

Tot slot nog fijne kerstdagen, en een gezond & kilometer-rijk 2013 voor iedereen toegewenst.

Tot snel.

Een primeur!

Ik ben nu anderhalf jaar serieus bezig als fietsende forens. Terugkijkend zie ik dat ik de afgelopen 18 maanden 60% van mijn woon werk ritten met de fiets heb gedaan.
Het valt niet mee om dat percentage verder op te krikken, maar ik doe mijn best. Na een verblijf van 2 of meer weken buiten Nederland behoeft de conditie toch altijd weer even wat aandacht.
Op zich is de 83 kilometer per dag niet lastig te volbrengen, maar 5 dagen op rij is mij nog niet gelukt. Het lijf vraagt toch altijd wat rust en wellicht moet ik ook geduldiger zijn om aan het frequente fietsen te wennen. Van 2000 km in 2010 naar 6000 km in 2011 tot hopelijk ruim 9000 km in 2012 is al een flinke progressie.

Maar wat is nu de primeur uit de titel van dit bericht? Ik heb al eens mijn planning aangepast door de auto te nemen en de fiets te laten staan. De redenen zijn daarvoor legio; minus 14 Celsius bijvoorbeeld, slechte benen of toch zoonlief naar de oppas brengen.
Welnu: vanochtend heb ik voor het eerst de auto laten staan, al was het wel mijn plan en ben ik in de Strada gestapt. De fileberichten voor vertrek waren dusdanig dat ik mij snel heb omgekleed en ben gaan trappen.

Het was zeker niet mijn snelste rit, het duurde ongeveer tien minuten langer dan gewoonlijk, maar het weer was heerlijk, ik kreeg een mooie zonsopgang cadeau en het witte landschap vaak sprookjesachtig.
Wel waren sommige stukken slecht begaanbaar en moest ik één versnellinkje lager ploeteren door de sneeuw en blubber. De snelheid zakte daar ook iets door, maar het uitzicht op de vele files op snel- en provinciale wegen maakte veel goed  ;-)

Nu maar afwachten wat ik morgenochtend ga doen, het belooft nog wat....

Tot snel.

Near Miss 2012

Ik denk over mijzelf graag dat ik een verantwoordelijke, bewuste en vriendelijke medeweggebruiker ben.
Ruim voordat ik fietsers op smalle stukken inhaal gebruik ik even de claxon, bij kruisingen nader ik voorzichtig en zoek ik altijd even oogcontact met anderen op de weg. Zo'n blik van verstandhouding, "ik heb je gezien, ik hou rekening met je", doet vaak wonderen voor een beetje vriendelijkheid en begrip op de weg.

Helaas schrikken sommigen wel eens van wat ze niet verwachten, zo'n raar laag felgekleurd ding past niet in het denkkader van enkelen. De reacties zijn meestal toch vriendelijk, lacherig en heel soms een tikkeltje boos.

Ik probeer mij niet teveel aan te trekken van vreemde gedragingen van vooral andere fietsers op het pad, ze doen nu eenmaal gekke dingen en daar anticipeer ik op, zo goed als het kan.
Gisteren ben ik helaas toch uit mijn slof geschoten en heb ik de titel "Near Miss 2012" toegekend aan een verschrikkelijke koe op het Spoorbaanpad in Almere Poort (of voor de trendy E-rijders onder ons, de E-Freeway...)
De jonge dame in kwestie fietste naast haar vriendin in het duister, zonder verlichting, al slingerend over de verkeerde weghelft. Ik wilde graag inhalen. Ik minderde dus alvast vaart, van 40 tot onder de 30 km/u en terwijl ik nader claxonneer ik op gepaste afstand. Eerst volgt nog geen reactie, maar naar mate ik nader en frequenter claxonneer schuift ze op naar rechts en slingert een heel stuk minder. Ik haal in.... terwijl ik naast haar rijd geeft het kalf een ruk aan haar stuur en slaat zonder kijken en/of richting aangeven linksaf (verhip denk ik, er is hier een fietspad naar links!).
Met een ruk aan de stuurknuppel schiet ik links de berm in, we missen elkaar op een haar. Al rijdend vraag in niet al te vriendelijke bewoordingen of ze visueel dan wel auditief beperkt is en bijt haar de volkse benaming voor het vrouwelijk geslachtsorgaan toe.

Na twee seconden besef ik dat het voor een jonge meid best vervelend kan zijn om op een donker en verlaten fietspad door een onbekend vent agressief te worden bejegend. Ik kom weer tot rust en besluit door te rijden, er is gelukkig niemand gewond en er is geen materiële schade.

Ik zal wel gek zijn in mijn velomobiel, maar hoe je het voor elkaar krijgt om zo'n beetje ieder verkeersregel te overtreden is "beyond me"(zucht)

Tot snel.

Hiep hiep hoera!

Ik ben vandaag alweer een jaar de trotse eigenaar van Strada #49.
In dit eerste jaar hebben we samen 8300 kilometer afgelegd. Niet zoveel als ik verwacht had, maar aangezien ik het afgelopen jaar in totaal 20 weken niet in het land was is deze stand zo slecht nog niet.

Het fietsen en de fiets bevallen mij bij iedere kilometer steeds beter. Het is heerlijk dat je kunt gaan fietsen zonder al te zeer op de weersvoorspelling te letten; koude, wind en regen zijn geen spelbrekers meer :-)

En ik begin het tweede jaar goed met de snelle Marathon plus banden weer om de velgen. LOL

Tot snel!

Winterhelm

Ik heb afgelopen week een nieuwe helm gekocht, speciaal voor de koude dagen. Bij de Lidl was er weer een aanbieding van wat officieel een ski-helm is.
Op het blog van een mede-veloïst was ik dit model al eens tegengekomen en het leek mij wel een prettig model voor in de winter. Ik zal snel laten weten hoe het bevalt na de eerste paar ritten onder het vriespunt.

Een Duitse helm, voor l*l rij ik toch al.... ;-)

Na 10 maanden in Mango 27 is Strada 49 is nu alweer bijna een jaar in mijn bezit, maar ik ben nog lang niet uitgetest met helmen, banden, routes, mijn gedrag in het verkeer en alles wat er verder nog bij het velomobielen komt kijken. Persoonlijk vind ik dit erg leuk, anders ben je ook maar gewoon je dagelijkse kilometers aan het wegtrappen.

Tot snel!

Een korte geschiedenis (deel 2)

Link Deel 1

...

Ik rij dus allereerst in een Strada (en op een Fujin, bukker en stadsfiets) omdat ik geniet van fietsen. Dat geldt voor vele honderdduizenden mensen, sportief fietsen is populair in Nederland, maar toch stappen er weinig over op een ligfiets, laat staan een velomobiel.

Ik heb natuurlijk wel een risico genomen met de aanschaf van de Mango, dat is best veel geld voor een experiment. Daar kom ik dan op een belangrijk nadeel van de velomobiel als realistisch alternatief. Je kunt het niet een paar maanden uitproberen om uit te vinden of dit is wat je verwacht. Wil ik dit, kan ik het opbrengen, is de route niet te lastig, is het leuk? Je hebt toch echt een goed jaar nodig om alle facetten, bijvoorbeeld de seizoenen, te ervaren.

Velen moet je ergens de kans geven een velomobiel te ervaren als je het gebruik wilt promoten, wellicht is verhuur of lease een optie. Als dit kan zal je velen over de streep trekken. Een groot probleem is dat dit een flinke investering vergt van een verhuurder, zonder duidelijk zicht op succes. Is een fanatiekere promotie door de huidige velomobilisten een optie? Of ik zelf mijn Strada zal uitlenen voor meer dan een proefrit? Ik denk het niet, daar ben ik te huiverig voor, sorry.

Ik geloof overigens niet dat je verstokte automobilisten kunt overhalen, die zijn te zeer verknocht aan wat ze als gemak ervaren en ze identificeren zich vaak compleet met zelfs het merk van de auto (Dit in lijn met een rake opmerking van Theo Maassen: “mensen dumpen hun kind bij een crèche, moet je eens vragen of je de nieuwe auto mag lenen...” )  Verstokte automobilisten hebben zo hun frames, imago is alles. Ik heb de grootste (de populariteit van SUV's kan ik niet verklaren, je bent in mijn ogen niet helemaal lekker als je daar voor valt), de snelste (waarom kunnen auto's 250km/u, dat is toch echt alleen een macho verkoop argument, praktisch heb je er niets aan) fietsers zijn 'losers' en ligfietsers zijn nerds........ Laat ik hier maar stoppen, even helder blijven, tot 10 tellen, adem in en weer uit ;-)

De Mango maakte mij duidelijk dat een velomobiel realistisch is voor het forenzen. Het is vergeleken met een open fiets (lig of buk) zoveel makkelijker om op stap te gaan en je geen zorgen te hoeven maken over regen, windrichting en –kracht. In vergelijking met de auto is het heerlijk ontspannen te weten hoe laat je aankomt, files doen er niet toe en het bespaart je een hoop brandstof.

Auto’s zijn duur, dat is nog een reden om over te stappen. Ik moet toegeven dat onze tweede auto nog op de oprit staat, maar ik zal deze niet vervangen als de tijd daar is. We kunnen als gezin prima toe met een enkele auto. Helemaal zonder is niet alleen voor de rest van het gezin een stap te ver, dat is ook wat mij betreft niet realistisch. OV en fiets zijn onvoldoende alternatieven voor al ons vervoer. We zijn al zo ver dat de auto’s binnen de gemeente grenzen niet meer gebruikt worden. Binnen Almere kun je alles prima met de fiets af. Boodschappen doen, het centrum bezoeken, uitwaaien bij de Oostvaardersplassen, het is allemaal zo veel sneller, leuker en goedkoper dan met de auto. 

Ik verbaas mij wel over het gemak waarmee ik tot voor kort de auto gebruikte. Mijn rijbewijs heb ik bewust pas laat gehaald (34jr) en ik wist vooraf wel dat ik eenmaal in de auto het gemak zeer zou waarderen, maar toch…

Dan hebben we ook nog het groene argument, telt dat voor mij? Eerlijk gezegd is dit voor mij secundair, als ik niet van fietsen zou genieten was ik nog ‘gewoon’ fulltime automobilist. Zonder fietsen als hobby zal mijn grens voor een enkele reis waarschijnlijk op een kilometer of 10 á 15 liggen. Wel zal ik bij een eventuele verhuizing beter op de woon werk afstand letten. De huidige afstand is gebaseerd op 35 minuten auto-forenzen. Dat lukt nog steeds goed als je niet op standaard kantoortijden werkt, zoals bij ons het geval is.

Groen leven heeft wel meer en meer mijn aandacht, van goede isolatie thuis en zuinig zijn met energie (ik lees nu veel over zonnepanelen) tot het eten van seizoengroenten. Het sportieve leven heeft zo zijn invloed op andere terreinen ;-)

Ik heb zelf dus diverse redenen om velomobiel te rijden. Leuk, sportief, voordelig en ja ook ‘groen’.

Tot snel

Weer op de PM's

Begin vorige week heb ik de F-lites vervangen voor de 47-406 PM's. Met het arriveren van de herfst is dat toch een betere keus. De slijtage valt nog mee, ik verwacht dat de FL's er volgende zomer nog wel een 2 tot 3000 km onder kunnen.
Uiteindelijk heb gedurende de laatste 2100 km twee maal voor lek gereden, net zoveel als achter waar de PM 54-559 bijna standaard op zit....

Wat mij bij deze wissel direct opviel was het betere bochtenwerk me de PM's, de Strada snijdt de bochten mooi aan en ik ben het ietwat zwabberende gevoel van de FL's kwijt.

Met ruim 30km/u naar links....

...en weer naar rechts.

Ik heb standaard velgen onder m'n fiets, 19mm smal, en daar zijn de FL's volgens mij niet ideaal voor. Van Velotejo (dank voor de foto's) weet ik dat hij juist hiervoor bredere velgen (25mm) heeft gekozen. Was 30km/u de bovengrens voor de bochten op het Spoorbaanpad, nu kan ik er tot 5 km/u sneller doorheen.

Op mij woon-werk route is dat niet onverdienstelijk, de 60 ruimere en krappere bochten op 41 km zorgen met de FL's toch voor meer snelheidsverlies dan ik aanvankelijk dacht.

"Rechtdoor" is de F-lite onovertroffen.

Tot snel

Benchmark

Als je, zoals ik, veruit de meeste kilometers in een velomobiel aflegt vergeet je weleens hoe gemakkelijk dat gaat.
Dus vandaag, na twee dagen forenzen met de Strada, ben ik eens op mijn bukker geklommen voor een enkele reis Schiphol. Daar staat mijn auto nog bij kantoor, dus die moest ik maar eens ophalen.
De stevige tegen-/zijwind is goed om eens te beseffen waarvoor ik de duizenden euro's eigenlijk heb uitgegeven.

Wat zijn allereerst de 10 pluspunten van de bukker?

1. De bukker past achterin een Corsa, dat gaat je met welke velomobiel dan ook niet lukken.
2. De bukker is goedkoper (absoluut bedrag)
3. Je kunt lekker door de bochten knallen
4. Je hebt een goed overzicht 
5. Je gebruikt je handen, polsen en armen nog eens
6. Je ontdekt het nut van een zeem in je fietsbroek
7. Je moet trappen voor iedere meter tegen de wind, dat is een goede training.
8. Je krijgt geen natte rug van het stoeltje
9. Je leert je fiets goed kennen als je na afloop weer kan poetsen
10. Je valt niet op tussen de andere weggebruikers

Wat zij dan de 10 pluspunten van de Strada? Laat ik het geen minpunten van de bukker noemen, dan blijft het lekker positief ;-)

1. De Strada hoeft niet achterin een Corsa
2. De Strada is goedkoper (per gereden kilometer)
3. Je hebt geen last van dicht op de bocht geplaatste paaltjes...
4. Je hebt een goed uitzicht
5. Je krijgt geen zeurend gevoel in je handen, polsen en armen
6. Je kunt jezelf een stuk luchtiger kleden
7. De Strada kun je af en toe laten uitrollen zonder merkbaar snelheidsverlies, zo pak je ongemerkt rust
8. Je krijgt geen natte rug van de rugzak
9. Je leert de Strada goed kennen door de extra kilometers
10. Je valt op tussen de andere weggebruikers

Je ziet het al; er is geen waarheid, slechts perceptie.... Morgen weer fijn forenzen in m'n Strada!

Tot snel

Terug op het fietspad

Na drie weken leven als een god in Frankrijk ben ik vanochtend weer in de Strada gekropen.

Dagelijks een mooie zonsondergang

Aangezien ik maar weinig gefietst heb en vooral genoten heb van heerlijke wijn en geurende kaas, ben ik wel nieuwsgierig hoe het met de conditie is. Ook moet ik nu in het donker door A-Poort navigeren en daar is blijkbaar het een en ander gewijzigd tijdens mijn afwezigheid.
Gelukkig zie ik bij Almere Poort Cookie Strada voor mij rijden, dat kan al van een flinke afstand daar zijn fameuze helm-lamp een flinke straal licht naar achter werpt. Hij loodst mij veilig langs de obstakels en over het mooie nieuwe asfalt (waarvoor dank!)
Na de Pont d'Hollande neem ik voor even de kop over van CS48 en ga voorop, dat doe ik niet snel nog een keer.... mijn spiegels zijn op slag waardeloos, geeft de achter-helm-lamp al een bak licht, voorop is 't net een bouwlamp ;-)

Het is al met al weer een heerlijke rit en ondanks het goede leven in het zuiden mis ik m'n Strada wel als ik zo lang weg ben. Het fietsen gaat als vanzelf, is comfortabel en zelfs het frisse weer is aangenaam.

Tot snel

Kwik, Kwek & Kwak

De terugtocht was vandaag weer ouderwets gezellig, Cookie Strada 48 en Velotejo waren immers ook van de partij. Tel daarbij op het heerlijke weer en je hebt het recept om een jet-lag te bestrijden!

Geel, rood en ... blauw?

Een prettige verrassing was mooi nieuw asfalt op het fietspad langs de Oranjebaan in A'veen. De markering ontbreekt nog, maar dat kan de fietspret niet onderdrukken.

Lekker glad asfalt!

In mijn afwezigheid is niet alleen de autobaan onder handen genomen, maar hebben ook de fietsers een soepel nieuw rijlaagje gekregen. En dan te bedenken dat ik heb zitten mopperen op het feit dat de werklui voor mijn vertrek een stuk van het fietspad in beslag hebben genomen voor hun werktuigen. Hoe kon ik ook weten dat het voor het goede doel was, de aankondigingen leken alleen over de autobaan te informeren.

Cookie's nieuwe ..ahum... oude helmlamp in actie

Beklimming van de pont d'Hollande

Spiegeltje, spiegeltje: monsterlights en helmlamp (oud)

Onderweg hadden we nog een korte ontmoeting met de ambulance-Quest, die er zich luidruchtig over beklaagde dat het nu toch wel erg druk is met al die velomobielen op de weg ;-)

Tot slot nog een quiz vraagje: wie zijn kwik, kwek of kwak van het genoemde drietal?

Tot snel

Bom dia

Zo, daar ben ik weer.
Na ruim 2 weken niet fietsen ben ik deze ochtend weer in de Strada gekropen.
Voor mijn werk ben ik 17 dagen in Sao Paolo geweest, leuk om te doen, maar ik mis het fietsen wel.

De enige Strada's die je in SP tegenkomt zijn ontworpen door de familie Agnelli en ze zijn niet half zo mooi, praktisch of betaalbaar als de echte VM.nl Strada's ;-)

Fietsen is overigens niet aan te raden in deze absurd grote stad, iedereen is gek op zijn auto en maakt er te pas en te onpas gebruik van. De infrastructuur is totaal niet berekend op fietsen (en als je kijkt naar de files, gaten, drempels en kuilen in het wegdek ook niet op de auto's). Tijdens lunchtijd staan straten vol, wachtend op een parkeerplek in de buurt van een restaurant. Iedereen lijkt het normaal te vinden...
De mensen zijn allervriendelijkst en goed eten is overal te vinden, opvallend veel Japans en daar ben ik dol op.
Al met al was ik vanochtend een goede 2 kilo zwaarder, nog een beetje "jet-lagged" en dus trager. Vanmiddag maar eens kijken hoe het me met tegenwind vergaat...

Tot snel

Weer met het pontje!

Vanochtend ben ik getrakteerd op een overtocht met het Jan Coevertveer in Ouderkerk. De brug over de Amstel is namelijk afgesloten voor alle verkeer.

Als je dan opeengepakt staat kan je wachten op de eerste opmerkingen... "blijft ie nie dreivuh?"...

Na het pontje moest ik wel even puzzelen hoe nu verder. De omleiding voor fietsers brengt je namelijk tot een mooi stenen trap ... fietsers afstappen en til je vehikel maar omhoog ... Ik heb dat even aangekeken en samen met een jonge meid op een scooter mijn verbazing over deze oplossing uitgesproken. Uiteindelijk heb ik, via park Elsenhoven, nog redelijk vlot mijn weg gevonden.


Tot snel

Een korte geschiedenis (deel 1)

Begin April was ik aanwezig bij het eerste stamtafeloverleg.  Op uitnodiging, via Velotejo, ben ik meegegaan naar Flevobike te Dronten.

De bedoeling is om in een ongedwongen sfeer ideeën op te doen die ligfietsen en velomobielen beter moeten maken. Nu ben ik wel handig en niet bang om te klussen maar toch ook niet bijster technisch geschoold. In de gesprekken merkte ik al snel dat ik in dit gezelschap toch voornamelijk als ‘gebruiker’ geclassificeerd kon worden. 

Ik ben wel onder de indruk van de technische kennis, ervaring en ligfietsgeschiedenis die menig tafelgenoot hier had, zoals Johan Vrielink en Gerrit Hofs (om maar even een paar namen te laten vallen).

Waar ik misschien wel wat meer over kan zeggen en een nog enigszins een geloofwaardig gesprekspartner kan zijn is hoe je een velomobiel populairder en daarmee geaccepteerder, massaler en goedkoper kan maken. Ik merk in gesprekken met familie, vrienden en collega’s dat ik mijzelf al snel als een ambassadeur van de velomobiel opwerp (ik kan het ook niet helpen). Velen zijn geïnteresseerd en vragen zijn er volop.

Al denkend over strategieën om de ligfiets/velomobiel op te stoten in de vaart der volkeren kwam ik uit bij een belangrijke vraag die ik eerst moet beantwoorden: Waarom rij ikzelf eigenlijk in zo'n ding?

Allereerst fiets ik graag, al vanaf mijn 10^e jaar maak ik flink kilometers, maar heb daarna ook een lange tijd niet gefietst. Rond mijn 10^e jaar hebben mijn ouders de auto verkocht en van dat geld goede fietsen gekocht voor het hele gezin. Tot die tijd reed ik op afdankertjes, maar ik vergeet nooit het verjaardagscadeau voor mijn tweede lustrum, een spiksplinternieuwe fiets! Sprakeloos was ik van die metallic witte Peugeot met oranje letters, zwarte blokjes en maar liefst 10 versnellingen. Sindsdien kan ik enorm genieten van mooie fietsen. Auto’s hebben ditzelfde effect in ieder geval nooit op mij gehad.

In de jaren daarop zijn we op fietsvakantie geweest in Nederland, België, Luxemburg, Frankrijk en Groot-Brittannië. Ook al het dagelijkse vervoer was per fiets, de normaalste zaak van de wereld. Uiteraard kon het sporten niet uitblijven en ben ik als nieuweling en junior gaan koersen bij Swift Leiden, de fameuze club van o.a. Joop Zoetemelk. Heel goed ben ik nooit geweest, met tenger postuur en klein voor mijn leeftijd was het uitrijden van een wedstrijd al een voorname prestatie. (Het blijft jammer dat wij hier in Nederland geen behoorlijke bergen hebben, daar had ik die krachtpatsers natuurlijk het ware fietsen kunnen laten zien….;-))

Door veranderende interesses raakte het fietsen in het slop, vele jaren heb ik het gedaan zonder of op zijn best met een oude stadsfiets. Zes jaar geleden besloot ik echter dat ik weer beweging nodig had. Gestopt met teamsporten (met zo’n bal), na een verhuizing, merkte ik het verlangen mij weer fit te voelen; ongemerkt kwamen de kilootjes erbij. Dus een Bianchi voor niet al te veel moest mij weer op het rechte (fiets)pad brengen. Hiermee ben ik ook begonnen ritjes naar kantoor te maken na het aanvaarden van een nieuwe functie met meer kantoorwerk en betere tijden (niet zo gruwelijk vroeg beginnen).

Dit was de aanzet tot meer; nam ik eerst de fiets nog mee in de auto om dan terug te fietsen en de volgende ochtend weer heen, niet veel later reed ik gewoon retourtjes.

Ik wilde graag meer kilometers maken en het woon-werk verkeer was daarvoor de ideale gelegenheid, 80+ kilometer op een dag moet toch te doen zijn? Files gaven ook genoeg aanleiding, die tijd kan ik beter benutten!

De bukker, want zo heet dat ding nu, was daarvoor niet de ideale fiets. Te oncomfortabel voor de polsen, rug en zitvlak en niet geschikt voor vervoer van een tas schone kleding, laptop en wat een mens nog meer mee kan slepen voor een werkdag. Maar alles minder dan een vlotte racefiets kost teveel tijd en is dus niet acceptabel. Tijdens deze woon-werk ritjes kwam ik af en toe vreemde voertuigen tegen en een beetje googlen opende al snel een nieuwe wereld, die van de ligfietsen en velomobielen!

Hierop kwam voor mij de ligfiets in beeld, de belofte van comfort en snelheid ineen maakte dat ik een tweedehands Challenge Fujin met staartpunt heb aangeschaft. Deze fiets maakte de belofte waar, maar al snel wilde ik meer… (zucht). Bij slecht weer, dat wil zeggen veel wind, nattigheid en/of kou, stapte ik telkens weer in de auto en moest ik tot mijn spijt constateren dat mijn opgebouwde conditie in een slechte maand weer flink terugliep.

Zal ik dan toch een velomobiel kiezen? Ze zijn wel duur. Dan moet je wel fietsen, anders is het zonde van het geld. Ze zijn ook zwaar. Zijn ze niet gevaarlijker in het verkeer? Ik moet niet zeuren en gewoon vaker fietsen op de Fujin, koop maar goede kleding. Dan poets ik wel wat vaker! Etc. etc. etc.

Begin 2011 heb ik de knoop doorgehakt een 4^dehands Mango opgehaald in Luik, technisch niet in de beste staat, maar een grote beurt bij Velomobiel.nl maakte ‘m goed fietsbaar en het voordeel was natuurlijk ook de prijs (laten we zeggen dat de 2^dehands velomobielenmarkt niet echt een kopersmarkt is)

Eenmaal in de Mango… “MAAR DIT HAD IK VEEL EERDER MOETEN DOEN!” Wat een genot, weer of geen weer, warm en droog ontspannen trappen, goede snelheid en ruime bagage vakken. Mijn kilometers verdubbelde opslag.

(later meer…)

Tot snel!

Nog meer water

Je kunt stellen dat we onze portie vocht wel hebben gehad deze zomer, maar toch was ik nog op zoek naar meer.
Ik ben namelijk een slechte drinker tijdens het fietsen. Ik denk er eigenlijk niet aan tot het te laat is en dan voel je je als vanzelf wel een keer flauw worden.
Daarnaast vreet de bidonhouder in de Strada gestaag mijn bidons op, die ik daarom ergens wegstop waar ik er weer niet heel makkelijk bij kan tijdens de rit. De bouten die de houder op zijn plek houden steken te ver uit en zijn scherp, met als gevolg lange groeven in het zachte kunststof van de bidon. Het is geen grote klus omdat te verhelpen, maar 'het gaat wel zo' en dus gebeurt er niets....

Gelukkig krijg ik eenmaal per jaar de vraag een lijstje samen te stellen met wat ik nodig heb of graag wil hebben. Met dit jaar als resultaat: een Camelbak :-)

Dit is de oplossing! Ik kan het iedere velomobilist aanraden. De zak hang ik rechts achter de zitting aan de 'kleerhanger' en met het slangetje over mijn schouder heb ik geen excuus meer om niet te drinken.
Het werkt geweldig, ik neem warempel met regelmaat een slok. Dit maakt ook een einde aan het gehannes tijdens het rijden met de schuimkap.
Het mondstuk is apart, je bijt erin (zachtjes!) en het water komt er als vanzelf uit. Het water blijft heerlijk fris en heeft geen plastic smaak. Ik vraag mij wel af hoelang dit mondstuk meegaat, het lijkt robuust genoeg, maar krijgt natuurlijk wel wat te verduren (zo te zien is het eenvoudig te vervangen, mocht dat nodig zijn)
Dit is de anderhalve liter versie, ze bestaan ook groter, maar deze past mooi in de Strada en ik zal 'm nu ook weer niet direct leegslurpen op mijn w.w.ritjes van vijf kwartier.

Tot snel!

G-Routeplanner

Google heeft een bèta versie van de fiets routeplanner beschikbaar gemaakt. Je kunt zelf ook bijdragen door verbeteringen door te geven. Een mooi initiatief.

Mijn route, niet anders dan voor de wandelaar.

Nu maar hopen dat ze mij onderweg niet lastigvallen met reclame voor zitvlakzalf, regenjassen, Halfords of wat dies meer zij..... ;-)

Tot snel.

Quest gespot!

Gisteren, tijdens het verslag van de tour etappe, kwam om ongeveer 15:18 vanuit de helikopter uitgebreid een oranje Quest in beeld. Geinig.


Tot snel.

Weinig kilometers

In het voorjaar en de zomer moet ik wat vaker op reis en daar lijden de kilometers flink onder. In Juni heb ik een voorlopig dieptepunt bereikt met slechts 273km in de Strada... zelfs voor die ene week dat ik kon forenzen is dat nog belabberd, er zitten namelijk ook nog 52km naar CycleVision tussen.

Een belangrijk hoogtepunt was de eerste fietstocht met zoonlief! Ik hoop dat er nog vele mogen volgen in de komende jaren.

Deze week kan ik in ieder geval weer aan de kilo's, kilometers en conditie werken. Ik merk nu voor het eerst sinds ik weer regelmatig fiets hoe ongemakkelijk het voelt om nauwelijks te kunnen fietsen. Ik ben 2 kilo zwaarder geworden en al ben ik geen zwaargewicht en kan ik het prima hebben, ik voel mij minder fit.

Gisteren dus weer een forenzen rit en het was een mooie! Allereerst prima weer, zonnig en niet te warm met een mild windje. De snelheid is ook niet slecht, ik toer gelukkig nog tussen de 35 en 40 km/u. Wel voel ik dat de benen een beetje stram zijn en bij een tussensprintje merk ik dat het wat minder gaat.

Door het mooie weer is het een stuk drukker op de weg en het fietspad. Ik ben maar liefst 4 (!) andere velomobielen tegengekomen. 's Ochtends een oranje Strada bij het AMC en de 'ambulance' Quest bij Oudekerk, 's middags ge-velo-pooled met Cookie Strada 48 en een kort praatje gemaakt met een dame in een rode Quest bij Weesp. We komen er wel, gewoon stug blijven doorfietsen ;-)

Nu het zulk mooi weer is rij ik graag een stukje om op de terugweg. Na de Hollandse brug neem ik nu de Oostvaardersdijk in plaats van het Spoorbaanpad naar A-Buiten. Het is 7km om, maar zonder stoplichten, bochten, Harry's (Slinger...) en ander ongemak en het vergt minder dan 10 minuten extra, heerlijk.

Tot snel!

1 uurs race op CycleVision

Gisteren heb ik de 1-uurs race van CycleVision bezocht, als toeschouwer dan. Na een dagje forenzen en een retourtje RDW baan had ik wel genoeg kilometers in de benen voor een dag.
Ik heb de afgelopen tijd ook weinig gereden en dan heb je toch het idee dat je al snel een modderfiguur slaat, het immers een wedstrijd...
De RDW baan is wel echt "snelle-jelle" terrein. De Questen, Milans, Evo's en overdekte tweewielers (hoe heten die dingen?) kunnen hun stroomlijn hier optimaal benutten. Het is wel spijtig dat de VeloX1 niet op de baan verscheen, maar die heeft dan ook in extreme mate last van harde zijwind.
Ik heb met respect gekeken naar de open liggers die overduidelijk hoge snelheden haalden, ze zijn serieuze renners en het is leuker om te zien dan een anonieme (want gesloten) velomobiel.

Het is interessant de verschillende modellen weer eens rustig te kunnen bekijken. Na de OBT ben ik toch vooral andere Strada's en af en toe een Quest, Mango of Alleweder tegengekomen.
Daarnaast kan ik mij ook vermaken met het aanschouwen van alle innovaties die de diverse rijders ieder jaar weer verzinnen, de ontwikkeling staat niet stil.

Mooie (E-?)Orca's

Een snelle Evo

Wat zijn die Milan's laaaaag!

Charmant model

Altijd windje mee?

 Mede Almeerder forens Cookie Strada 48

Mede Almeerder forens Velotejo

Ik was vooraf niet zeer gecharmeerd van rondjes draaien op een ogenschijnlijk eentonig circuit, maar als je de snelle (en mijn categorie: minder snelle) rijders bezig ziet en de eerste CV-blogberichten leest gaat het toch kriebelen. Ik moet mijzelf toch ook eens inschrijven.
Weet je wat? Als ik in 't land ben doe ik mee met de LEL. Zo die staat; daar kom ik niet meer onderuit.

Zondag bezoek ik CycleVision nog een keer, dus....

Tot snel (sneller, snelst)

Bukken en stof op de Strada

Ik ben enige tijd op reis geweest en de Strada staat daardoor alweer 3 weken stil. Gelukkig kom ik nog wel aan fietsen toe, maar dan anders.
Allereerst moest ik voor werk naar Valencia, mooie stad, lekker weer, maar geen kilometer gereden.

Veel paëlla, heel veel paëlla...

Naast het mooie,historische centrum, het brede strand en vernieuwende architectuur (is mij verteld) hebben ze in Valencia ook veel energie gestoken in fietsvoorzieningen. Overal kan je gebruik maken van leen/huurfietsen. Het eerste half uur is gratis en daarmee kom je met gemak waar je zijn moet. Je moet wel geabonneerd zijn voor het schappelijke bedrag iets meer dan 20 euro per jaar. Per week kan ook voor 12 euro.

Kies maar een kleur, als het maar grijs/blauw is.

De fietspaden zien er mooi uit, liggen soms vrij van ander verkeer, maar toch....

Niet te dicht bij de rand, pas op voor de palm en glij niet uit op het zand. 

Nog voor ik naar Spanje vertrok heb ik mijn bukker eens schoongemaakt, die stond al vuil te zijn sinds November. Ik heb er toen nog enkele w.w.ritjes op gereden, maar nadat de Strada arriveerde heb ik er niet meer naar omgekeken. Daar het die dag, 26 Mei, redelijk weer was ben ik maar meteen een stukje gaan rijden. Ik was toch een beetje nieuwsgierig naar mijn vorm met meer dan 5000 velomobiel kilometers in de benen.
Waar ik bij de Strada geen acht op sla, daar kies ik bij de bukker bewust voor het eerste stuk tegenwind. Ik volgde mijn vaste rondje van 40km rond de Oostvaardersplassen. Tegen de wind in miste ik direct het liggen, wat een ellende. De snelheid viel mij echter niet tegen, ik kon bij windkracht 4 toch nog een gemiddelde van boven de 30 vasthouden. Voor de wind ging het pas echt los, ik heb de 14km over de Oostvaardersdijk van Lelystad tot Almere met 45km/u kunnen afleggen. Dat is zelfs bij een wind in de rug meer dan ik verwacht had. Uiteindelijk stond ik na 1'09" weer voor de deur, dat is maar liefst 6 minuten sneller dan mijn oude bukrecord op dit stuk en weer maar 6 minuten langzamer dan mijn snelste velomobieltijd! Ik ben dus echt flink vooruitgegaan met mijn kracht en conditie dankzij het frequente rijden in de Strada.

Na Spanje heb ik mijzelf nog een ruime week vermaakt in de Dordogne, lekker heuveltjes op en af fietsen.

Over een maand bloeien hier de zonnebloemen!

Het is wel even wennen; mijn billen, nek, rug, schouders, armen en handen willen toch liever liggend vooruit. Verder merk ik wel dat mijn benen het bukken niet echt gewend meer zijn, ik heb dan wel kracht en conditie opgebouwd, maar heel soepel gaat het niet. Het is natuurlijk ook het klimmen, er liggen korte, pittige klimmetjes om iedere hoek die je weinig rust gunnen.

Beter klimgereedschap dan de Strada ;-)

Aanstaande maandag kan ik weer liggend vooruit, ik kan niet wachten!

Tot snel

F-leks

Na welgeteld 92 kilometer een eerste lek met de F-lite rechtsvoor... Binnen 5 minuten had ik de band gewisseld en het was (is) een heerlijke warme ochtend, maar met deze frequentie lekrijden.....

Het is overigens mijn tweede lek met de Strada in ruim 5100km, tweemaal rechtsvoor. De eerste was met de Perfect Moiree, na een paar honderd kilometer. Sindsdien hebben de PM's en Marathon plus zich prima gehouden.

Tot snel!

Moiree vs F-lite

Mijn eerste rit met de F-lites zit erop en het is mij bijzonder goed bevallen.
In vergelijking met de Perfect Moirees zijn ze stiller, soepeler, lichter en sneller (en duurder)

Deze ochtend had ik 1h10m47s nodig voor heenreis (41km) en dat is een stuk rapper dan de 1h12m19s die ik tot nu toe als snelste tijd in de boeken had. Direct bij het wegrijden merkte ik al verschil, accelereren gaat veel makkelijker en de kruissnelheid ligt een paar kilometer hoger. Ik heb vanochtend afhankelijk van het wegdek tussen de 38 en de 43 km/u gereden.
In bochten voelen ze minder strak aan, het 'dweilt' iets meer.
Ze zijn wel weer een stuk stiller dan de PM's, die geven meer ruis op 't wegdek. Ook kuilen, drempels, richels, hobbels e.d. worden met gemak opgevangen en dat zorgt voor heel wat minder gerammel in de Strada.

Het verschil is duidelijk; niet alleen de snelheid, maar ook het comfort is verbeterd. De F-lites maken de rit een stuk(je) aangenamer. De komende tijd zal ik natuurlijk ook de lek-bestendigheid en slijtage nog moeten ervaren, maar als het om pure rij eigenschappen gaat is dit toch echt een top band.

Wat ik bij mijn vorige bericht ook nog wilde melden: de F-lites leg je zeer eenvoudig om de velg, met de hand gaan ze er als vanzelf om! Dat zal veel uitmaken bij een eventuele bandenwissel...

Tot snel!

F-lites

Met dit mooie weer en de immer hogere snelheden vond ik het tijd de F-lites eens te monteren. Met dank aan een mede-velonaut die een "bulk bestelling"plaatste kon ik ze redelijk voordelig aanschaffen (bedankt Maarten)

De Perfect Moirees wilde ik toch links en rechts omwisselen, er zit inmiddels wel wat eenzijdige slijtage op. Eerst vreesde ik nog voor toe- of uitspoor, maar een zelf getimmerde spoormeter gaf aan dat er geen millimeter verschil in zit. Ik ben gisteren de eerste 5000km met de Strada gepasseerd en dan is wat ontbrekend rubber niet heel vreemd. De winter heb ik overigens met de Marathon plus gereden en die zijn wel heel wat slijtvaster.

De binnenzijde slijt heel wat sneller

Vanaf morgenochtend dus op de F-lites, het inmiddels zo vroeg licht en lekker warm dat een eventuele lekke band geen groot ongemak betekent. Als ik andere ervaringen lees met deze banden zit ik de eerste paar duizend kilometer wel goed.

Mooi!

De F-lites zien er in ieder geval mooi uit, lekker dik en 'slick'. Ik heb ze op 4,5 bar gezet.
Morgen beloofd het weer veel goeds, warm en droog, dus ik ben benieuwd hoe ze bevallen.

Tot snel!

Sterk spul, die velobody...

Vandaag, na mijn ochtendrit, had ik wat problemen bij het opladen van de accu, het lampje van de lader flikkerde wat en wilde daarna helemaal niet meer aan. Zal ik dat hebben, een defecte lader? Ik ben niet onhandig, maar geknutsel aan electronica laat ik liever aan anderen over.
Na de eerste koffie nog maar eens goed gekeken en het probleem zit 'gelukkig' niet in de lader...

Ik had op andere blogs al gelezen dat de body van de Strada aardig kan inwerken op meegevoerde goederen zoals bijvoorbeeld tassen. Ik merk dit ook aan de tas waarin ik mijn schone kleding en laptop meeneem. Ik heb deze oudere tas bewust uitgekozen om dienst te doen als velomobieltas, waarbij ik de (milde) slijtage dan maar voor lief neem. Het is niet zo dat de tas na 1 ritje in de prullenbak kan. Ik gebruik 'm nu ongeveer 8000km en hij heeft wel wat plekjes, maar zal het nog wel maanden volhouden.

Maar goed; de accu is dus wat minder robuust.
Helaas heb ik vanochtend bij het terugplaatsen van de accu niet goed opgelet en is de connector klem komen te zitten tussen de body en de accu. Onderweg merkte ik niets, knipperlicht en toeter werkte naar behoren. Er zat uiteindelijk nog 1 koperdraadje vast, die trok ik bij de nadere inspectie pas los.

Ik ben nu wel blij met de tweede accu die ik bij het ophalen van de Strada direct besteld had, zo kan ik lekker door met toeteren en knipperen. Vanavond maar eens rustig kijken hoe ik dat kan repareren. De breuk zit precies achter de connector, dus eenvoudig een draadje solderen is niet goed te doen.

Tot snel.

Rio

De afgelopen week mocht ik weer eens op pad voor mijn werk. De woon-werk kilometers lijden er flink onder, maar Rio de Janeiro maakt veel goed ;-)

Ik had niet veel tijd om eens rustig van de omgeving te genieten en een goede indruk op te doen van de fietscultuur ter plekke, ik moest toch echt aan de bak, maar toch kwam ik regelmatig deze fietsjes tegen; vol met zoete en gevulde deegwaren op weg naar de vele strandtentjes. Ik ben zelf erg gecharmeerd van de toeter.

Volgens mij fietsen de Rionezen niet veel, beachvoetvolleybal en wandelen langs het strand lijken de favoriete bezigheden (ik kan ze het niet kwalijk nemen).
Voor het dagelijks vervoer zijn de Brazilianen toch vooral erg gek met hun autootjes, het ronkt, scheurt en toetert wat af... Niets ongewoons dus.

Tot snel!

Mooie tijden

Bijna ongemerkt is het fijnste gedeelte van het fiets seizoen aangebroken. Dit 'seizoen' loopt overigens van 1 Januari tot 31 December.
Door de stijgende temperaturen gaat alles net een beetje vlotter; gemiddelde- , kruis- en topsnelheden liggen aanmerkelijk hoger zonder dat daar heel veel meer inspanning tegenover staat.
Deze week heb ik min of meer per ongeluk mijn snelste forensenrit ooit gereden. Bij thuiskomst stopte het klokje bij 1h12m43s met een gemiddelde van 33,5 km/u. De kruissnelheid lag continue boven de 40 en op enkele stukken met wat beter wegdek heb ik met wat meer inspanning de 50 vast kunnen houden.

Het blijft spijtig dat ik op mijn woon-werk route van ruim 40 kilometer tegen de 60 bochten tegenkom, dat drukt het gemiddelde flink, maar maakt de keuze voor een Strada wel weer logisch.
Ik blijf het herhalen; het is een formidabele fiets!
Ik vergelijk maar niet meer met de tijden en snelheden uit mijn pre-Strada tijd. Het verschil is niet alleen de fiets, maar ook mijn conditie en kracht. Die zijn weer flink verbeterd omdat ik meer kilometers maak, wel weer dankzij de Strada.

Het is ook een stuk gezelliger onderweg, ik kom meer en meer velomobielen en open liggers tegen. Hedenochtend een oranje Strada en een gele Quest, gistermiddag een 'good old' Alleweder met Mondriaan motief. Bij Schiphol zie ik ook regelmatig een gele Strada en natuurlijk rij ik zo af en toe op met Velotejo en Cookie Strada 48. De open liggers herken ik niet zo eenvoudig in het voorbij gaan, maar het is altijd leuk om lotgenoten tegen te komen ;-)

Dus toer je regelmatig in de omgeving van Almere en/of Schiphol, wie weet:

Tot snel!

Brommers in de bocht!

Je hebt soms van die dagen...

Vanochtend gebeurde het mij drie maal dat een brommer (telkens een ander, dat wel) een zeer onoverzichtelijke bocht naar links afsneed, net op het moment dat ik naar rechts stuurde.

De eerste was gelijk de klapper van de week. Voor de kenners van mijn route, ik kwam in Ouderkerk a/d A. van de Middenweg en wilde de Holendrechterweg opdraaien.

BeauBleu en Brommer (rood) in de bocht

De brommer kwam voor mij van rechts, sneed de bocht links aan, schrok zich een hoedje van mij, remde op het aflopende, gladde wegdek en ging op zijn snufferd.
Gelukkig had hij geen schade aan lijf en leden, maar er lagen wel wat stukken plastic van zijn brommer verspreid over het asfalt. Ik bleef even staan/liggen om te vragen of alles goed ging. De beste man kon gelukkig zijn weg vervolgen.

Even verderop had nummer twee het beste excuus: terwijl hij over mijn weghelft naar links stuurde keek hij naar rechts waar een leuke dame liep.... Ik heb maar geremd en getoeterd (voor de brommer, niet de dame)

Bij de derde was ik al zo geconditioneerd dat ik er ruim omheen stuurde, zonder mij er veel van aan te trekken.

Tot snel

Waar? Daar, op je hoofd!

In een eerder bericht heb ik al verteld dat ik liever wel dan niet een helm op wil.
Het vinden van de ideale helm heeft nogal wat voeten in de aarde, maar soms is de oplossing dichterbij dan je denkt. Als je een beetje tot compromissen bereid bent kun je met iets minder nog wel genoegen nemen.

De afgelopen week regende het 's ochtends licht en mijn oog viel toch weer op de EKOI....

De pasvorm is voor mij niet ideaal, maar ik ben een beetje gaan rommelen met de voering. Aan de voorzijde heb ik deze verwijderd, inclusief de twee stukjes klitteband die aan de helm vast zaten. Dit geeft genoeg ruimte om de helm (letterlijk) dragelijk te maken. Na een forenzen ritje heb ik er wel genoeg van, maar het is veiliger dan zonder. Voorlopig gebruik ik 'm, tot ik iets beters tegenkom.

Bij nat weer is overigens het een prima ontwerp, het vizier in combinatie met het mini-vizier op de Strada maakt dat je geheel uit de wind en regen zit en toch goed zicht hebt. Het zicht blijft in ieder geval beter dan met een fietsbril op.

Tot snel

Bandenwissel

Na bewezen diensten in de afgelopen wintermaanden heb ik nu toch de Schwalbe Marathon Plus (47-406 & 47-559) vervangen voor de Vredestein Perfect Moiree (47-406 & 54-559) waarmee de Strada is afgeleverd.

Over het algemeen ben ik zeer te spreken over de M+, de lekbestendigheid maakt dat het mijn favoriete band voor de winter is. Een bandje vervangen in kou en donker is voor mij een nare gedachte en ze hebben mij niet teleurgesteld. Met nul leeglopers ben ik door de winter gekomen, ongeveer 3500km in 4 maanden.

Maar nu de temperatuur stijgt en het licht gestaag terugkeert tijdens het forenzen wilde ik toch weer op minder stugge banden rijden. Het grootste nadeel van de M+ is dat ze stug zijn, je hobbelt wat af op slechter wegdek en voelt de meeste bulten, gaten en wat dies meer zij vrij direct. De snelheid is niet slecht, je levert wel een paar kilometer in, maar daar lig ik niet wakker van. Volgende winter gaan ze zonder morren weer om de velgen. Beide typen geef ik zowel voor als achter 5 bar.

Nu ik weer op de PM toer merk ik een groter verschil dan bij de wissel van PM naar M+; de kruissnelheid ligt hoger (met gemak over de 40km/u), de topsnelheid is aanzienlijk hoger en sneller bereikt (vandaag 55km/u zonder al te veel moeite) en ook de wegligging is duidelijk beter.
Door de soepelere banden hobbel ik minder, wat weer duidelijk merkbaar is in de bochten. Met de M+ stuiter ik dan met het achterwiel en de beperkingen van de veerpoot zijn dan duidelijker merkbaar.
Met de PM snij ik de bochten een stuk scherper en met hogere snelheid aan, de voorwielen houden hun lijn en dat maakt het sturen een stuk rustiger en zekerder.
Tot de eerstvolgende lekke band hoor je mij niet klagen ;-)

Inmiddels heb ik ook nog 2 F-lites besteld, ik ben benieuwd...

Tot snel!

Mijn 'quest' naar een helm

Deze maand fiets ik wat af, ondanks een week niet forenzen haal ik toch de 1000km. Sinds ik de Strada heb neemt de frequentie waarmee ik fiets flink toe, het gaat ook zo makkelijk.

Wat niet altijd even makkelijk is zijn mijn mede-weggebruikers en dan vooral de automobilisten. Ik moet voorzichtig zijn niet alle schuld van ongemakkelijke en gevaarlijke situaties bij anderen in de schoenen te schuiven, ik ben zelf ook niet vrij van fouten, maar wat automobilisten met regelmaat presteren is toch van een andere orde.
Dit komt volgens mij vooral doordat velen zich niet bewust zijn van het feit dat ze moeiteloos een stalen gevaarte van minimaal 1000 kilo tussen kwetsbare verkeersdeelnemers manoeuvreren.  Fietsers presteren met nog grotere regelmaat minstens even gevaarlijke acties, maar brengen daarbij vooral zichzelf in gevaar. Geen licht voeren of richting aangeven zijn daarbij voor mij wel zo'n beetje de meest irritante gedragingen...

Gisteren was het bijna raak, op de kruising van de Oranjebaan en Beneluxbaan in A'veen heb ik als fietser voorrang op het autoverkeer. Op het moment dat ik de kruising nader stoppen de auto's van links en rechts netjes voor het fietspad. Het is licht, ik heb mijn verlichting aan en ben verder de enige fietser op dit overzichtelijke stuk.
Ik passeer met ongeveer 25km/u de auto van links en op dat moment trekt de auto van rechts op. Ik maak een noodstop (leve de 90mm remmen), toeter en tier er lustig op los. WAAROM KIJKEN, STOPPEN EN DAN ALSNOG DOORRIJDEN? Ik sta perplex van dit gedrag.

Wat leer ik hier nu van?
Het doet mij er aan denken dat ik nog steeds geen geschikte helm voor in de Strada heb. Indien de auto mij hier wel had geraakt was de kans reëel dat ik was omgeslagen en het asfalt had kunnen kussen. Ik maak mij geen illusies over de waarde van een helm bij een botsing met hogere snelheid, dan helpt alleen een motorhelm.
Maar goed; met een reguliere fietshelm zit ik niet goed, de punt raakt continue de body en ik moet mijn hoofd te ver naar voren buigen. Ik heb het wel geprobeerd, met de OBT heb ik deze helm 175km lang gedragen.
Verder heb ik een EKOI City E+ aangeschaft, maar de vorm past niet bij mijn hoofd, te krap van voren/achteren en ruimte opzij (Als iemand interesse heeft...)
Waar ik wel eens aan denk zijn de 'helmen' die gewoon waren toen ik nog als nieuweling en junior koersen reed bij Swift Leiden, nog voordat de huidige gelikte modellen de norm waren (lang, lang geleden)

Je ziet er wel een beetje uit als een Russische tank bestuurder uit de koude oorlog ...

Ik kan mij ook wel voorstellen dat deze oudere typen niet aan de modernste eisen voldoen, maar ik kan mij toch een paar valpartijen (vooral met veldrijden) herinneren waarbij dit type helm mij van erger gered heeft .

Voor een velomobiel lijkt dit type mij wel geschikt, bescherming en comfort ineen. ik kan ze alleen nergens vinden, ze zullen ook wel niet meer gemaakt worden.... "my quest continues"

Tot snel.

Weer op pad

De afgelopen week heb ik geen kilometer gereden, ik kreeg op korte termijn het verzoek een week in Lissabon te gaan werken (...gut-o-gut, wat heb ik 't zwaar...) Tussen mijn verplichtingen door had ik ook nog wat tijd om van de stad te genieten.

Als ik op reis ben vraag ik mij altijd af hoe het zal zijn om daar als fietsende forens door het leven te gaan. Kopenhagen is zeer goed te doen, zoals ik eerder berichtte, maar Buenos Aires is op zijn zachts gezegd geen omgeving voor welke vorm van HPV dan ook. Lissabon zit daar zo een beetje tussenin. Er zijn mooie stukken rood asfalt, maar ook smalle, steile klinker steegjes met veel te veel auto's, scooters en de iets vriendelijkere karakteristieke trams.

De meeste fietsen die je ziet zijn met name ATB's voor de toeristen en 'fixies' voor de de lokale trendvolgers.

mooi rood asfalt, even buiten het centrum, geen fietser gezien...

typisch voor het centrum, geen HPV vriendelijk straatje

Een zeer luxe, bronzen(?) fietsenrek

Lissabon is en blijft een van mijn favoriete steden

Tot snel

Toeren

Meestal gebruik ik de Strada alleen voor woon-werk verkeer, voor toertochtjes is meestal geen tijd.
Gisteren was het echter zulk mooi weer en ik had een uurtje over, dus tijd voor een rondje Oostvaardersplassen.

Het is geen grote ronde, precies 40km, maar ik fiets dit stuk al een aantal jaar en daarmee is het een soort indicatie voor mijn conditie geworden. Nadat ik een lange tijd (15 jaar...) niet serieus gefietst had ben ik op dit rondje begonnen mijn conditie weer op te vijzelen. De fietsen zijn door de jaren wel aan verandering onderhevig; op mijn bukker reed ik de ronde in 5 kwartier, op de Fujin in 70 minuten en de snelste tijd in de Mango was 1h05. Voor de Strada was dit de eerste maal.

Het zijn heerlijke lange stukken met mooi uitzicht, iets waarvan je op een ligger extra kan genieten. Vooral het stuk over de Oostvaardersdijk kent een weids blikveld, water links en rechts natuur (Waarom vergeet ik toch iedere keer mijn camera?).
Het was wel rustig op de weg, het was al laat in de middag en ik denk dat de meeste fietsers al weer aan de thee zaten.
Ik begon ook rustig, mijn benen voelden nog een beetje stijf na twee dagen stevig doorfietsen. Over de dijk ging het ondanks de geringe inspanning al snel zo rap, met gemak 45km/u. Ook terug tegen de wind was een kruissnelheid rond de 38-40 geen probleem, wat is dit toch een heerlijke fiets.

Uiteindelijk heb ik de 40 kilometer in 1h03m23s afgelegd, een nieuwe snelste tijd zonder mijzelf noemenswaardig in te spannen! Dat beloofd wat als ik eens zin heb mijzelf stevig in het zweet te werken.
Dit rondje is even lang als een enkele reis op mijn woon-werk route, maar het gebrek aan stoplichten, kruisingen, grote bruggen en ander verkeer maken dat ik een kwartier sneller ben. De snelste w.w.rit is dit jaar iets meer dan 1h16, met een stevige meewind.

Als er toch eens echte fietssnelwegen bestonden...

Tot snel

RIS & oeps...

De kilometers rollen deze dagen soepel onder de Strada door. De fiets doet het uitstekend, ik ben niet druk met aanpassingen of onderhoud, en mijn 'reisonderbrekingen' hebben geen al te nadelige invloed op mijn conditie. Ik kan gelukkig een dag of 10 niet fietsen en daarna met eenzelfde gemak als eerder mijn ritten maken, het forensen lijkt zo zelfs een beetje saai.

Maar zo sus je jezelf wel ongemerkt in slaap, je ken de route, weet waar het gevaar loert en vaak heb je dan nog gelijk ook. Tot vanochtend...
Net voorbij de fietsbrug over de A2 zie een bukker voor mij die niet snel dichterbij komt, dit is een echte! Ik zet aan tot 45 km/u en binnen een paar honderd meter is hij bijgehaald. Het blijkt de klasbak te zijn die ik eerder ben tegengekomen.
Ik besluit 'm deze keer de meerwaarde van de Velomobiel te tonen. Vooral als hij vlak voordat ik voorbij kom nog even omkijkt, wil aanzetten en toch het hopeloze van zijn missie inziet ben ik tevreden. Ik trap stevig door, hij smokkelt immers bij de diverse rode lichten en ik heb met mijzelf afgesproken dat niet te doen.
Bij het drukke kruispunt N522/Hoger Einde-Noord komt hij mij zonder respect voor de verkeersregels weer voorbij en ik zet de achtervolging in, geen genade! We rijden nu de Oranjebaan op, het loopt hier licht af en met de wind in de rug haal ik met gemak de 50. Hij is kansloos, evenals ikzelf op het moment dat ik een onnozele rechtop stadfietser inhaal...

Het gaat uiteindelijk maar net goed, iedereen komt er heelhuids vanaf, maar ik heb m'n lesje geleerd. Op het moment dat ik inhaal, met fanatieke bukker vlak achter mij, besluit de rechtopper dat het tijd is om af te slaan en wel in de volgorde 'afslaan-handje-kijken', bij 'kijken' schrikt hij zich een hoedje en zwalkt terug naar rechts. Ik schiet er in bijna volle vaart voorbij, hoor nog een krachtterm en zie in mijn spiegel dat de bukker zich met een brede boog rechts langs de rechttopper wurmt.

De rechtopper is natuurlijk een ei om niet eerst te kijken, ook brommers kunnen je daar met vergelijkbare snelheid voorbij komen, maar ik besef al te goed dat mijn snelheid ook een ongeluk bevorderende factor is. Dit is nota bene het stuk waar eerder een vervelend ongeluk met een velomobiel heeft plaatsgevonden. Ik heb mij laten uitdagen (of beter: mijzelf uitgedaagd) en daarbij teveel risico genomen. Op mooie rechte stukken kan ik lekker doortrappen, maar in de buurt van andere fietsers moet ik mij gewoon inhouden, punt.

Tot snel.

PS: De bukker was in het vervolg niet meer dan een stipje in mijn spiegel, het was verder rustig op de weg en de lichten stonden mooi op groen.

Een leuke week

Zo af en toe krijg ik van mijn werkgever een ticket en hotelreservering, in ruil doe ik wat werk op locatie.

Afgelopen weekend mocht ik Kopenhagen bezoeken, altijd leuk, zeker als fietsen je hobby is.
De Denen hebben immers een reputatie hoog te houden en worden internationaal vaak in 1 adem genoemd met ons landje als het gaat om "hoe-je-mensen-massaal-op-de-fiets-krijgt".
Afgelopen zomer mocht ik al wat langer in deze leuke stad werken, maar nu wilde ik toch mijn vrije momenten gebruiken om eens uitgebreider naar de fiets cultuur ter plekke te kijken.

Wat in de zomer al bleek is nu bevestigd, ze hebben heel veel bakfietsen. Vooral in de wijk Christianshavn, waar ze blijkbaar gemaakt worden.

Veel 'bakkers' staan buiten geparkeerd.

In alle soorten en maten komen ze voorbij, ik heb deze keer zelfs een postbode gezien die mij op een e-Bakfiets vol met tassen en kisten voorbij kwam. Helaas had ik m'n camera niet paraat...
Ditmaal ben ik ze niet tegengekomen, maar ik ben in de zomer nog verrast door een ligger (Flevobike?) op het Amager Strand Park. In de buurt van de hoofstad, op 30km van het centrum, ligt Stenlose waar Velomobilcenter.dk gevestigd is. Ik had dus stille hoop een heuse velomobiel te zien... (helaas).

Ondanks het vele fietsverkeer kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat de beleving toch net even anders is dan bij ons, dat merk je vooral aan de vele helmen en hi-vis kleding (reflecterende vestjes...)

helmpje op

De infrastructuur in de stad is goed, maar het gemak en de gewoonte waarmee wij op (of in) de fiets springen lijkt hier toch te ontbreken.

Eenmaal thuis is het een verademing te zien dat de fietspaden inmiddels zijn schoongedooid. Op donderdag had ik met de westenwind in de rug zowaar weer een zomerse tijd op m'n tellertje. Met een gemiddelde van 32.5 km/u, een kruissnelheid van 38-40 km/u en een top van 56km/u is de 42km in 1'17" onder de Marathon plussen doorgevlogen, heerlijk!

Komende week zal ik niet veel fietsen zien, laat staan zelf fietsen (ik ben niet gek)

Hasta pronto

Vizier doet zijn werk

Zoals al eerder aangegeven heb ik gisteren voor het eerst met mini-vizier (a.k.a. 't Schermerscherm) op de Strada gereden.
De montage was zo simpel als het maar kan, even de plekken waar het klittenband moet komen goed schoonmaken, het midden voorop het instapgat aftekenen en je kan de boel vastzetten.

Tijdens het wegrijden stond het kwik op min 7,8 , vergelijkbaar dus met eerdere ritten.
Bij het wegrijden merkte ik niet direct verschil, maar ik kan het eerste stuk nog niet een flinke snelheid bereiken. Eenmaal voorbij de eerste kilometer kan de snelheid omhoog en merk ik het verschil!
Ik heb geen last meer van een ijzige wind in mijn gezicht, de sjaal kan een stuk lager blijven wat weer prettiger ademt en op zijn beurt weer minder aanslaat op de fietsbril.
Zo rond kruissnelheid (30-35) is dit een flinke verbetering, er onstaat veel minder werveling in mij nek en ook duidelijk minder stroming van koude lucht door de voetgaten. Binnen de Strada stoomt het als nooit tevoren, de damp blijft hangen en vriest aan op de binnenzijde van de body.
Op de terugweg heb ik het idee dat de snelheid ook hoger ligt, al is dit slechts een gevoel. De omstandigheden zijn nooit helemaal gelijk en vrijdagmiddag was het zeer prettig fietsweer.

De verminderde luchtstroom, die wijst op een betere stroomlijn, zal hoe dan ook bijdragen aan een comfortabelere rit. 

Al met al doet het vizier wat ik ook op de Mango merkte, minder wind rond m'n hoofd en toegenomen fietsplezier.

Tot snel

365 dagen fiets

Het is mij het weertje wel, extreem lage temperaturen rond vertrektijd (ongeveer 05:30) maken het forensen een uitdaging.
Deze week gaat het mij niet lukken om 3 retourtjes aan mijn maandtotaal toe te voegen. Ik blijf steken op 2, woensdag en vrijdag (morgen dus). Dinsdag heb ik mij laten afschrikken door de -14,3 op de buiten thermometer. Fiets en bagage waren er klaar voor maar ik kon mijzelf er niet toe zetten. Gelukkig blijft de Strada wel een 365 dagen fiets, we mogen dit jaar 1 keertje smokkelen ;-)
Ik rij zonder enige aanpassing aan de Strada, zoals race/toerkap, strips, afgeplakte voetgaten of zoolverwarming. Vooral koude voeten ervaar ik als het grootste probleem, de kou komt van de crank en pedalen via de metalen schoenplaten zonder pardon mijn tenen opzoeken. Wellicht moet ik de pedalen van mijn bukker in de Strada zetten, de bijbehorende schoenplaten zijn van kunststof en geleiden de warmte dus minder snel weg van de voeten. Er is geen metaal op metaal contact tot vlak onder de zolen.
Ook de rijwind in mijn gezicht is vervelend koud, maar dat is wel te verhelpen met de dikke fleecesjaal en het schuiven met de skimuts. Verder heb ik 't eigenlijk best comfortabel. De rit moet daarbij niet langer duren dan strikt noodzakelijk, anderhalf uur is net te doen.
Morgen rij ik met mini-vizier, eens kijken of dat het verschil maakt dat ik verwacht.

Helaas zijn ook niet alle paden geveegd, de meeste beheerders hebben hun verantwoordelijkheid genomen (dank!) maar in enkele gemeenten is het bar en boos, vooral Amsterdam scoort slecht. Mijn snelheid op een geveegde weg ligt ergens tussen de 30 en 35 km/u, op ijs en sneeuw zakt dat tot ongeveer 25 terwijl het wel harder werken is.
Vorige week vrijdag heb ik mijn sneeuwdoop gehad onder de deskundige begeleiding van Velotejo.

"Rooie kop en kouwe tenen"

Ik heb niet zo gek veel moeite met sneeuw op het wegdek, wellicht dat mijn lage(re) gewicht daarbij een rol speelt. Inclusief fiets en bagage weeg ik ongeveer 110 kilo.
In deze kou voelt het rijden hoe dan ook als ploeteren door de modder, als je dat voor lief neemt en beseft dat de totale reis niet heel veel langer duurt kan je ook nog best genieten.

Tot snel