De Fujin rolt weer

 .... maar niet met mijzelf erop.

Afgelopen week zag ik een oproep op ligfiets.net voor een low/mid-racer en aangezien ik de Fujin al lang niet gebruikt heb hoefde ik niet lang na te denken om deze aan te bieden.

 

Afgelopen jaar heb ik mijn sportieve kilometers uitsluitend in de DF afgelegd. De Fujin is een mooie fiets die gebruikt moet worden en ik doe dat niet, vandaar.

Tot snel

Strak

"You don't know what you've got... until it's fixed"

Als het weer goed is (=droog) laat ik af en toe graag de Strada staan voor mijn bukker of toch vooral de Fujin. Nu leg ik niet bijster veel kilometers af op de open ligfiets, maar het is iedere keer weer genieten en neem ik mijzelf voor dit vaker te doen.

Helaas kreeg ik enkele weken terug het achterwiel van de Fujin maar niet goed teruggeplaatst, er bleef speling en het wiel begon zelfs aan te lopen tegen de staartpunt bij iedere iets krachtigere pedaalsslag.
Ik heb niet veel ervaring met fietsreparatie, maar een paar onderdelen uit elkaar halen, schoonmaken en weer terugzetten lukt nog wel. De naaf had aan een kant nog mooie gladde kogeltjes in de lager met mooi schoon vet, de andere zijde was een klein slagveld... Die naaf moest dus vervangen worden.
Bij het bestuderen van dit probleem zat ik op een moment met een losse naaf, velg en 32 spaken in mijn handen voordat ik besefte dat een beetje professionele hulp geen kwaad kan.

Na een mailtje naar de Ligfietsshop, een snelle reactie en wat euro's lichter (niet veel als je bedenkt welke worsteling ik voorkomen heb met het niet zelf spaken van een wiel...) had ik de beschikking over 26 inch fietsplezier.

Nog zonder m'n Fujinbox, maar met een strak nieuw achterwiel :-)

Ik heb er meteen maar een nieuwe band omgelegd, de Continental sport contact (32-559). Ik heb deze samen met de 42-559 die nu op de Strada ligt voordelig op de kop kunnen tikken en daar bevalt deze band uitstekend.

Vanochtend kon ik er eindelijk mee op stap, een dagje geen regen is wel zo fijn. Ik dacht altijd dat ik nog wat aan mijn bochtentechniek op de open ligger moest werken, maar zo strak als de Fujin nu over het asfalt zoeft is ongekend. Die naaf was dus al langer een probleem. Weer wat geleerd.

Tot snel!

Open liggen

Ik ben de laatste maanden weliswaar stil op mijn blog, maar ik fiets wel gewoon mijn w.w.ritjes.
Het was even wennen aan mijn nieuwe werkplek. De extra dagelijkse kilometers (94 om 81) merkte ik de eerste ritten wel (vooral op het laatste stuk huiswaarts) en ik heb een redelijke parkeerplek gevonden tussen de motoren en stinkscooters op Schiphol Centrum.

Ik heb de luxe dat ik ieder dag kan kiezen tussen drie verschillende fietsen en dat doe ik dan ook, soms sta ik om half zes 's ochtends nog te twijfelen. De Strada, Fujin en bukker hebben ieder zo hun voor- en nadelen, maar ik geniet van iedere rit.

Momenteel heeft de Fujin mijn voorkeur, het is lekker open rijden en toch comfortabel. De afsluitbare staartpunt is ook een enorm pluspunt. Vrij recent heb ik ook het nodige vernieuwd: verlichting, matje en banden zijn vervangen. Verder verkeert de Fujin in uitmuntende conditie, ik heb er de afgelopen jaren te weinig op gereden...

De oude situatie, zoals ik 'm gekocht heb.

Ik was al niet erg tevreden met de cat-eye, dus toen het houdertje afbrak heb besloten er een B&M Ixon IQ (op batterijen) op te zetten. Deze geeft een mooi helder licht en goed zicht over de volle breedte van het (fiets)pad. Ik moest wel iets creatiefs verzinnen voor de nieuwe B&M houder, die paste niet op de nok aan het frame. Hiervoor heb ik een oud steeksleuteltje mishandeld, die nu dienst doet als verlenging van het nokje. Het achterlicht gaf vrijwel tegelijkertijd de geest, dus daar is ook maar een nieuwe opgezet.

Het matje wilde ik al langer vervangen, ik voelde de zitschaal er doorheen en dat zorgde voor irritatie op rug en bil. Via de website een 2-laags Ventisit (model Fujin) besteld en daar ben ik erg tevreden over. Ik kreeg nog een belletje van Ventisit of  ik niet een 3-laags wilde daar veel Fujin rijders last hebben van het grote gat bovenin de zitschaal. Nu heb ik dat gat bewerkt met een 'spinnenweb van schoenveter' dus geen last, maar het is meer dan goede service dat Ventisit zo meedenkt met de bestelling, hulde!

De banden (Perfect Moiree 35-406 draad en 35-559 draad) had ik ook nog nooit vervangen en die werden een beetje broos. Van de Mango had ik nog een vrijwel nieuwe Kojak (35-406) liggen en al enige tijd terug was een te monteren PM (35-559 vouw) gearriveerd. Het rijgedrag is aanzienlijk verbeterd, het voelt soepeler en sneller.

Zoals ik er nu mee rond rij, hier zonder voorlicht maar met 'steeksleutelhouder'

Bij het vervangen van de voorband heb ik maar meteen het spatbord verwijderd, als het nat is pak ik toch de Strada. Verder heb ik de ketting en tandwielen gepoetst, laat de lente maar blijven ;-)

Tot snel

Vooruitkijken

2013 Was voor mij een prima fietsjaar. Het was niet uitzonderlijk voor wat betreft het aantal kilometers (zo ongeveer 7500, maar ik heb het vooral in de eerste koude maanden wat laten afweten)
Ik heb mijn Fujin de laatste maanden herontdekt en ben daar op drogere dagen ook frequenter mee gaan forensen. Met een nieuw Ventisit matje, B&M IXON IQ bouwlamp en vers achterlicht levert dat ook heerlijke tochten op.
Verder heb ik al voor het tweede jaar op rij geen nieuwe fiets gekocht....

2014 brengt wel wat verandering. Allereerst verhuist per 1 Januari mijn werkplek van Schiphol-Oost naar Centrum. Dat levert  mij per dag bijna 14 extra kilometers op. Een enkele reis telt dan 47 kilometer. Deze extra kilometers zijn "recht toe recht aan", dus niet onoverkomelijk. De grootste uitdagingen zijn een goede stalling voor de Strada en een geschikte plek om mijzelf 's ochtends op te frissen en om te kleden. Daar schieten de faciliteiten op de nieuwe werkplek toch behoorlijk tekort :-/

Een ommetje Schiphol

Verder ben ik zeer nieuwsgierig naar de ontwikkelingen van de Strada DF. Het lijkt mij, met mijn 1.82 meter en 71 kilo, een op het lijf ontworpen velomobiel.
Het zou zomaar kunnen dat ik overstag ga voor al dat moois. Aan de aan de automobielindustrie verwante marketing kan het in ieder geval niet liggen, het ontbreekt alleen nog aan foto's van Strada-DF's in camouflage-outfit ergens in de Alpen of Lapland ;-)
Ik wil binnenkort langs Dronten voor klein onderhoud aan de Strada, dus dat probeer ik te plannen als er een DF beschikbaar is voor een testrit.

Hoe het ook gaat rollen in het nieuwe jaar, geniet allen van de komende feestdagen en maak veel gezonde kilometers in 2014.

Tot snel!

Op de Fujin

Vorige week heb ik mijn vergelijkend warenonderzoek na Strada en bukker compleet gemaakt met een forenzenrit op de Fujin.

Het mooie weer nodigt natuurlijk uit om 'open' te rijden en mijn ligger had al weer veel te lang stil gestaan. Ik heb het even moeten opzoeken in mijn fietshistorie, maar sinds ik de Strada heb staat de Fujin stil ... dat is eigenlijk schandalig, het is zo'n fijne fiets.

In mijn vorige bericht gaf ik nog hoog op over VIS'en, maar over de terugreis zullen we hier maar niet te lang napraten. (Okéé dan: ik heb door de woeste, winderige vlakten van Almere Poort in gedachten gejammerd en gesmeekt om een ligger)

De houding op de Fujin is een stukje extremer dan in de Strada, de eerste paar kilometers moest mijn nek even wennen, maar de rest van mijn lijf ontspande direct. Ook de kruissnelheid is prima en ligt maar een paar kilometer per uur onder dat van de Strada.
Waar ik vooral weer aan moest wennen zijn de bochten, dat is een compleet andere discipline. Zeker daar waar zand en gruis in de bocht ligt doe ik het rustig aan. Normaal gesproken (in de Strada dus) gooi ik mijzelf door de bocht, met drie wielen kan er niet zoveel fout gaan, maar nu durf ik pas op de terugweg lekker te hangen.
Op díe terugweg kon ik ook de tegenwind ervaren die ik twee dagen eerder nog vervloekte. De Fujin benaderd hier het gemak van de Strada, ik kon een snelheid van ruim boven de 30 blijven vasthouden (de bukker kun je hier niet eens mee vergelijken).

CS48 heeft voor een sfeerreportage gezorgd, plaatjes schieten gaat wel veel makkelijker vanuit een velomobiel.

Al met al ben ik weer overtuigd dat ik bij mooi weer vaker met de Fujin op pad moet. Alleen nog even een comfortabel Ventisit-kussen bestellen, een spiegeltje op de kop tikken en een plekje zoeken voor de Camelbak en ik ben helemaal tevreden.

Tot snel!

Een korte geschiedenis (deel 1)

Begin April was ik aanwezig bij het eerste stamtafeloverleg.  Op uitnodiging, via Velotejo, ben ik meegegaan naar Flevobike te Dronten.

De bedoeling is om in een ongedwongen sfeer ideeën op te doen die ligfietsen en velomobielen beter moeten maken. Nu ben ik wel handig en niet bang om te klussen maar toch ook niet bijster technisch geschoold. In de gesprekken merkte ik al snel dat ik in dit gezelschap toch voornamelijk als ‘gebruiker’ geclassificeerd kon worden. 

Ik ben wel onder de indruk van de technische kennis, ervaring en ligfietsgeschiedenis die menig tafelgenoot hier had, zoals Johan Vrielink en Gerrit Hofs (om maar even een paar namen te laten vallen).

Waar ik misschien wel wat meer over kan zeggen en een nog enigszins een geloofwaardig gesprekspartner kan zijn is hoe je een velomobiel populairder en daarmee geaccepteerder, massaler en goedkoper kan maken. Ik merk in gesprekken met familie, vrienden en collega’s dat ik mijzelf al snel als een ambassadeur van de velomobiel opwerp (ik kan het ook niet helpen). Velen zijn geïnteresseerd en vragen zijn er volop.

Al denkend over strategieën om de ligfiets/velomobiel op te stoten in de vaart der volkeren kwam ik uit bij een belangrijke vraag die ik eerst moet beantwoorden: Waarom rij ikzelf eigenlijk in zo'n ding?

Allereerst fiets ik graag, al vanaf mijn 10^e jaar maak ik flink kilometers, maar heb daarna ook een lange tijd niet gefietst. Rond mijn 10^e jaar hebben mijn ouders de auto verkocht en van dat geld goede fietsen gekocht voor het hele gezin. Tot die tijd reed ik op afdankertjes, maar ik vergeet nooit het verjaardagscadeau voor mijn tweede lustrum, een spiksplinternieuwe fiets! Sprakeloos was ik van die metallic witte Peugeot met oranje letters, zwarte blokjes en maar liefst 10 versnellingen. Sindsdien kan ik enorm genieten van mooie fietsen. Auto’s hebben ditzelfde effect in ieder geval nooit op mij gehad.

In de jaren daarop zijn we op fietsvakantie geweest in Nederland, België, Luxemburg, Frankrijk en Groot-Brittannië. Ook al het dagelijkse vervoer was per fiets, de normaalste zaak van de wereld. Uiteraard kon het sporten niet uitblijven en ben ik als nieuweling en junior gaan koersen bij Swift Leiden, de fameuze club van o.a. Joop Zoetemelk. Heel goed ben ik nooit geweest, met tenger postuur en klein voor mijn leeftijd was het uitrijden van een wedstrijd al een voorname prestatie. (Het blijft jammer dat wij hier in Nederland geen behoorlijke bergen hebben, daar had ik die krachtpatsers natuurlijk het ware fietsen kunnen laten zien….;-))

Door veranderende interesses raakte het fietsen in het slop, vele jaren heb ik het gedaan zonder of op zijn best met een oude stadsfiets. Zes jaar geleden besloot ik echter dat ik weer beweging nodig had. Gestopt met teamsporten (met zo’n bal), na een verhuizing, merkte ik het verlangen mij weer fit te voelen; ongemerkt kwamen de kilootjes erbij. Dus een Bianchi voor niet al te veel moest mij weer op het rechte (fiets)pad brengen. Hiermee ben ik ook begonnen ritjes naar kantoor te maken na het aanvaarden van een nieuwe functie met meer kantoorwerk en betere tijden (niet zo gruwelijk vroeg beginnen).

Dit was de aanzet tot meer; nam ik eerst de fiets nog mee in de auto om dan terug te fietsen en de volgende ochtend weer heen, niet veel later reed ik gewoon retourtjes.

Ik wilde graag meer kilometers maken en het woon-werk verkeer was daarvoor de ideale gelegenheid, 80+ kilometer op een dag moet toch te doen zijn? Files gaven ook genoeg aanleiding, die tijd kan ik beter benutten!

De bukker, want zo heet dat ding nu, was daarvoor niet de ideale fiets. Te oncomfortabel voor de polsen, rug en zitvlak en niet geschikt voor vervoer van een tas schone kleding, laptop en wat een mens nog meer mee kan slepen voor een werkdag. Maar alles minder dan een vlotte racefiets kost teveel tijd en is dus niet acceptabel. Tijdens deze woon-werk ritjes kwam ik af en toe vreemde voertuigen tegen en een beetje googlen opende al snel een nieuwe wereld, die van de ligfietsen en velomobielen!

Hierop kwam voor mij de ligfiets in beeld, de belofte van comfort en snelheid ineen maakte dat ik een tweedehands Challenge Fujin met staartpunt heb aangeschaft. Deze fiets maakte de belofte waar, maar al snel wilde ik meer… (zucht). Bij slecht weer, dat wil zeggen veel wind, nattigheid en/of kou, stapte ik telkens weer in de auto en moest ik tot mijn spijt constateren dat mijn opgebouwde conditie in een slechte maand weer flink terugliep.

Zal ik dan toch een velomobiel kiezen? Ze zijn wel duur. Dan moet je wel fietsen, anders is het zonde van het geld. Ze zijn ook zwaar. Zijn ze niet gevaarlijker in het verkeer? Ik moet niet zeuren en gewoon vaker fietsen op de Fujin, koop maar goede kleding. Dan poets ik wel wat vaker! Etc. etc. etc.

Begin 2011 heb ik de knoop doorgehakt een 4^dehands Mango opgehaald in Luik, technisch niet in de beste staat, maar een grote beurt bij Velomobiel.nl maakte ‘m goed fietsbaar en het voordeel was natuurlijk ook de prijs (laten we zeggen dat de 2^dehands velomobielenmarkt niet echt een kopersmarkt is)

Eenmaal in de Mango… “MAAR DIT HAD IK VEEL EERDER MOETEN DOEN!” Wat een genot, weer of geen weer, warm en droog ontspannen trappen, goede snelheid en ruime bagage vakken. Mijn kilometers verdubbelde opslag.

(later meer…)

Tot snel!

Recordtijd

Ik ben vandaag maar rustig aan naar werk gereden, lekker liggen op de Fujin in de mist.
Mijn benen voelden nog zwaar van het deur-tot-deur-seizoenrecord dat ik gisteren in de boeken zette, op de bukker!!!!
Ik heb de 41km in 1'15"afgelegd, zo snel was ik dit jaar nog niet. De wind was gunstig, een heerlijk fietsweertje waarbij ik het in korte broek en korte mouwen nog warm had.
Het ultieme doel is de 1'12" die ik vorig jaar met storm in de rug heb kunnen bewerkstelligen, ook op de bukker (nog voor ik de ligfiets/vm ontdekte)
Met de Mango kon ik dit jaar ook al een paar maal snelle tijden neerzetten, 1'17" als toptijd, maar dan kies ik een langere weg terug en fiets dan 44km. Dit geeft een hoger gemiddelde, maar geen deur-tot-deur-record.
De gemiddelde snelheid over het hele traject is niet heel hoog, dat komt vooral door de vele eerder genoemde bochten, stoplichten en stadse omgeving. In de Mango is mijn record v.w.b. die gemiddelde snelheid 38,6 op een rit van Dronten (vm.nl) naar huis (48km)
Het blijkt dat bukker, Fujin en Mango elkaar in tijd niet veel ontlopen op mijn w.w.route, sterker nog; je enorm uitsloven geeft vaak niet meer dan 5 minuten tijdwinst t.o.v. rustig toeren. De bukker wint vooral terrein in de vele bochten, bij onoverzichtelijke stadse verkeerssituaties, het optrekken en de kortere route.
Waarom kies ik dan toch voor een Strada? Dat is simpel; een bukker of open ligger is toch niet comfortabel genoeg in alle omstandigheden. Te vaak heb ik bij slechter weer de fiets laten staan. De Strada stelt mij in staat het hele jaar door te fietsen. Comfort bestaat wat mij betreft uit bescherming tegen de elementen (van rijder en fiets), bagagecapaciteit en bovenal minder inspanning waardoor langere afstanden makkelijker te verteren zijn. Tijdswinst is niet tot minder relevant.

Tot snel

Fujin time

Donderdagochtend 05:40, het is weer tijd voor de Fujin!

De fiets heeft (te) lang stilgestaan, zo ongeveer 10 maanden....
Toch hoef ik slechts lucht in de banden te doen, de bagagepunt vol te storten met schone kleding, laptop en allerhande klein spul en ik kan op pad.

Eenmaal op weg gaat het als vanouds, het tempo zit er snel in. Alleen bij bochten (een stuk of 60 op 41km enkele reis) ben ik wat voorzichtig, dat is toch een discipline die op deze fiets compleet anders is dan in de Mango of op de bukker. Gelukkig is daar het Almeerder Spoorbaanpad, dit is een ideaal oefenterrein voor het betere bochtenwerk. In de Mango had ik de kunst eerder afgekeken van VeloTejo, maar ja; nu doe ik het met een wiel minder, dus rustig aan.
Zowel heen als terug geeft de Fujin geen krimp, geen kraakje, niets. De beide derailleurs klikken soepel, de schijfremmen reageren alert en de ketting zoemt onder mij door. Dit is zoooo heel veel prettiger dan de bukker. Helaas ben ik wel m'n Edge 705 vergeten te monteren, dus op gevoel zeg ik dat de kruissnelheid een stuk hoger ligt.Van deur tot deur ben ik even snel alleen in de bochten en bij 't optrekken gaat 't minder vlot.

De Fujin is gelukkig lief voor mij. Ik had het idee om 'm weg te doen zodra de de Strada arriveert, maar nu denk ik dat ik op mooie dagen gewoon vaker met deze heerlijke fiets op pad moet.

Tot snel

You don't know...

...what you've got till it's gone!
Ik ben vandaag maar eens m'n racefiets naar het werk gegaan, dat was alweer 6 maanden geleden. Sinds ik de Mango had was dat niet veel meer voorgekomen.
Heen ging nog, een beetje koud, maar terug... windkracht 5 tegen, de snelheid is compleet zoek. Waar ik in de Mango dan nog eenvoudig 35 haalde, kwam ik nu niet verder dan 27 km/u. Tja en verder: het zitvlak gaat zeuren, de rug (met zak) voelt stijf, m'n tenen voelen koud aan, m'n dijen mopperen en de nek komt steeds moeizamer omhoog.
Thuis gekomen krijg ik nog een mailtje hoe blij de nieuwe eigenaar met de Mango is (bedankt, had ik net even nodig)

Een velomobiel aanschaffen is vaak, in ieder geval bij mij, een proces van wikken en wegen, twijfel, ik doe 't wel, ik doe 't niet, en fin je gaat niet over 1 nacht ijs.
Wat mij betreft is dit ene w.w.ritje voldoende om de juiste keuze te bevestigen!

Gelukkig staat er nog een Fujin in de garage, die moet mij maar door deze moeilijke tijd heenslepen. Hopelijk is deze fiets wat liever, ik heb 'm toch ook een beetje verwaarloosd ten tijde van de Mango...

Tot snel