Sapodilla

Sapodilla

zaterdag 23 juni 2012

1 uurs race op CycleVision

Gisteren heb ik de 1-uurs race van CycleVision bezocht, als toeschouwer dan. Na een dagje forenzen en een retourtje RDW baan had ik wel genoeg kilometers in de benen voor een dag.
Ik heb de afgelopen tijd ook weinig gereden en dan heb je toch het idee dat je al snel een modderfiguur slaat, het immers een wedstrijd...
De RDW baan is wel echt "snelle-jelle" terrein. De Questen, Milans, Evo's en overdekte tweewielers (hoe heten die dingen?) kunnen hun stroomlijn hier optimaal benutten. Het is wel spijtig dat de VeloX1 niet op de baan verscheen, maar die heeft dan ook in extreme mate last van harde zijwind.
Ik heb met respect gekeken naar de open liggers die overduidelijk hoge snelheden haalden, ze zijn serieuze renners en het is leuker om te zien dan een anonieme (want gesloten) velomobiel.


Het is interessant de verschillende modellen weer eens rustig te kunnen bekijken. Na de OBT ben ik toch vooral andere Strada's en af en toe een Quest, Mango of Alleweder tegengekomen.
Daarnaast kan ik mij ook vermaken met het aanschouwen van alle innovaties die de diverse rijders ieder jaar weer verzinnen, de ontwikkeling staat niet stil.
Mooie (E-?)Orca's

Een snelle Evo

Wat zijn die Milan's laaaaag!

Charmant model

Altijd windje mee?
 Mede Almeerder forens Cookie Strada 48
Mede Almeerder forens Velotejo
Ik was vooraf niet zeer gecharmeerd van rondjes draaien op een ogenschijnlijk eentonig circuit, maar als je de snelle (en mijn categorie: minder snelle) rijders bezig ziet en de eerste CV-blogberichten leest gaat het toch kriebelen. Ik moet mijzelf toch ook eens inschrijven.
Weet je wat? Als ik in 't land ben doe ik mee met de LEL. Zo die staat; daar kom ik niet meer onderuit.

Zondag bezoek ik CycleVision nog een keer, dus....

Tot snel (sneller, snelst)

vrijdag 15 juni 2012

Bukken en stof op de Strada

Ik ben enige tijd op reis geweest en de Strada staat daardoor alweer 3 weken stil. Gelukkig kom ik nog wel aan fietsen toe, maar dan anders.
Allereerst moest ik voor werk naar Valencia, mooie stad, lekker weer, maar geen kilometer gereden.
Veel paëlla, heel veel paëlla...
Naast het mooie,historische centrum, het brede strand en vernieuwende architectuur (is mij verteld) hebben ze in Valencia ook veel energie gestoken in fietsvoorzieningen. Overal kan je gebruik maken van leen/huurfietsen. Het eerste half uur is gratis en daarmee kom je met gemak waar je zijn moet. Je moet wel geabonneerd zijn voor het schappelijke bedrag iets meer dan 20 euro per jaar. Per week kan ook voor 12 euro.

Kies maar een kleur, als het maar grijs/blauw is.
De fietspaden zien er mooi uit, liggen soms vrij van ander verkeer, maar toch....
Niet te dicht bij de rand, pas op voor de palm en glij niet uit op het zand. 
Nog voor ik naar Spanje vertrok heb ik mijn bukker eens schoongemaakt, die stond al vuil te zijn sinds November. Ik heb er toen nog enkele w.w.ritjes op gereden, maar nadat de Strada arriveerde heb ik er niet meer naar omgekeken. Daar het die dag, 26 Mei, redelijk weer was ben ik maar meteen een stukje gaan rijden. Ik was toch een beetje nieuwsgierig naar mijn vorm met meer dan 5000 velomobiel kilometers in de benen.
Waar ik bij de Strada geen acht op sla, daar kies ik bij de bukker bewust voor het eerste stuk tegenwind. Ik volgde mijn vaste rondje van 40km rond de Oostvaardersplassen. Tegen de wind in miste ik direct het liggen, wat een ellende. De snelheid viel mij echter niet tegen, ik kon bij windkracht 4 toch nog een gemiddelde van boven de 30 vasthouden. Voor de wind ging het pas echt los, ik heb de 14km over de Oostvaardersdijk van Lelystad tot Almere met 45km/u kunnen afleggen. Dat is zelfs bij een wind in de rug meer dan ik verwacht had. Uiteindelijk stond ik na 1'09" weer voor de deur, dat is maar liefst 6 minuten sneller dan mijn oude bukrecord op dit stuk en weer maar 6 minuten langzamer dan mijn snelste velomobieltijd! Ik ben dus echt flink vooruitgegaan met mijn kracht en conditie dankzij het frequente rijden in de Strada.

Na Spanje heb ik mijzelf nog een ruime week vermaakt in de Dordogne, lekker heuveltjes op en af fietsen.
Over een maand bloeien hier de zonnebloemen!
Het is wel even wennen; mijn billen, nek, rug, schouders, armen en handen willen toch liever liggend vooruit. Verder merk ik wel dat mijn benen het bukken niet echt gewend meer zijn, ik heb dan wel kracht en conditie opgebouwd, maar heel soepel gaat het niet. Het is natuurlijk ook het klimmen, er liggen korte, pittige klimmetjes om iedere hoek die je weinig rust gunnen.
Beter klimgereedschap dan de Strada ;-)
Aanstaande maandag kan ik weer liggend vooruit, ik kan niet wachten!

Tot snel