Oliebollen

Ondanks mijn bedenkingen over de totale afstand, meer dan ik in lange tijd op 1 dag heb afgelegd, was ik vanochtend bijtijds op voor de OBT 2011. Eerst langs Velotejo, een kop koffie en installatie van zijn fameuze 'velophone' en dan om 07:45 op weg.
De rit van huis naar de Oostmijzerdijk is iets meer dan 60km en ik heb de route met behulp van Google maps en Streetview uitgeplozen. Noordelijk van de lijn Muiderberg-Schiphol is voor mij onbekend terrein, maar gelukkig is Velotejo hier vaker geweest. Toch kan ik hem notabene nog twee maal behoeden voor een omweg.... (2-0 voor de 'velophone')
Het is en prettige en op een kleine reparatie aan de ketting van Strada 15 na, probleemloze rit.

Eenmaal bij de Sporthal kijk ik toch even m'n ogen uit, zoveel soortgenoten heb ik nog niet eerder bij elkaar gezien. Het fenomeen velo-file doet zijn intrede, laten we hopen dat het voorlopig de laatste was ;-)

De rit begon voor de 3 groepen om het kwartier en ik mocht in de tweede starten. Gelukkig zat ik vooraan, want waarschijnlijk was het tellertje van de voorste rijder met verlof. Achteraan was het aanpoten om de ruim 30km/u bij te benen. Wellicht is een begrenzer op velomobielen een idee? ;-)
Een pauze met versnaperingen, recordpoging en nakletsen onder het genot van snert en oliebollen maakten dit voor mij een mooie en geslaagde kennismaking met de OBT.
De organisatoren en vrijwilligers hebben hun werk goed gedaan, waarvoor hartelijk dank.Ik heb ook diep respect voor de rijders die van ver, of zelfs van heel ver zijn gekomen, jullie maken dit net zo goed tot een geslaagd evenement.

De rit huiswaarts ging onder aanvoering van drie witte Questen in een prettig tempo tegen de wind in. Ik ben blij verrast met m'n conditie, eenmaal thuis voel ik mij na een warme douche weer heerlijk opgefrist. Ieder argument om niet te gaan is onderuit gehaald, dus volgend jaar weer! Als de Gentse- of Limburgse liggers zich nu maar niet aanmelden voor de organisatie, dan kan ik met goed fatsoen niet afhaken...

Tot snel

160.93 km/u

Een grote naam, eigenwijs en met flinke ambities!

http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/cycling/16231501.stm

Scots cyclist Graeme Obree has set his sights on a new world record, aiming to break the human-powered vehicle land speed time by a considerable margin.

Obree, 46, famed for his unusual bike designs and unorthodox cycling positions, is hoping to break the current 83mph record on a new vehicle.

"I don't want to curse it, but I would like to do 100mph," said Obree.

"If everything was perfect, with the power output and aerodynamic drag then 100mph might be possible."

Obree was nicknamed 'The Flying Scotsman' after he broke the hour time-trial record on a bicycle he built himself from washing machine parts, but retired from top-level cycling in 2001.

Continue reading the main storyI'm always thinking what the limits are - I take everything to a limit where it can be - and that's what sport is all about; taking everything to its possible limit

He was depicted by actor Jonny Lee Miller in a film in 2006 and was inducted into the Scottish Sports Hall of Fame last March, but now he wants to take cycling to its ultimate limit.

"I am setting out to attack the world land speed record, which is on a bicycle, but there's no rules," Obree told BBC Scotland.

"It's a branch of the sport called human powered vehicles. The record is set as under the same conditions as cars - it's on a flat road, not wind assisted, and with no other vehicle assistance.

"It'll be on a straight, flat road, probably in Colorado at Battle Mountain."

The trial will see Obree gather speed in a rocket-like transporter that contains a flat bike and a protective membrane which he has been working on for 15 years.

The Scot believes his own determination and refusal to accept limitations has inspired him to seek goals that seem impossible or unattainable.

"I'm building the bike myself with some help," added Obree. "The whole thing is no more than three feet off the ground - it's basically a human torpedo - you pedal it like fury.

"I've kept my fitness over the past few years and I've kept it going which means I have good shout of getting the power up.

"I've been thinking about this for 15 years - but when it comes to the skin, it's not my area of expertise.

"The skin is a vitally important combination of carbon and Kevlar in case you fall off at 100mph. If that happens, then you're going to lose some of your own skin, which is not worth thinking about.

"I'm always thinking what the limits are - I take everything to a limit where it can be - and that's what sport is all about: taking everything to its possible limit."

Tot (heel) snel

Glibberen en glijden

Na bijna 3 weken heb ik vanochtend de Strada weer uit de garage gehaald. Een paar dagen vakantie, cursus en een griepje hielden mij bezig met alles behalve fietsen.
Ik heb wel een fijne dag uitgekozen om weer op pad te gaan, het was spekglad. Ik moest eerst nog even gniffelen bij het zien van alle bevroren autoruiten en de bijbehorende ochtend gymnastiek voor mijn mede-buurtbewoners, maar toen bij het wegrijden het vooral "spinnen-op-de-plaats" bleek bekoelde mijn enthousiasme enigszins. Bij de eerste paar bochten brak de achterkant uit en moest ik flink tegensturen, de waarschuwing was duidelijk; rustig aan vandaag!
Een bijkomend gevolg van de gladheid was de rust op het fietspad, ik ben enkele bikkels op twee wielen tegen gekomen (respect!) en scooter- en brommer rijders die met 15 km/u met de benen in de spreidstand voort ploeterden.
Met maximaal 25 km/u, tot 15 bij de bochten, kon ik doorrijden en eenmaal over de Hollandse brug viel het mee. Hier rij ik ook enkele stukken over met auto's gedeelde wegen en die zijn een stuk beter te doen.
Uiteindelijk heb ik er ruim 20 minuten langer over gedaan, 1'40" uur, maar zonder schade en met weer een heerlijk gevoel in het lijf.

Eenmaal op werk lees ik dat in Almere de stadsbussen niet eens rijden en nog veel schokkender nieuws: een Quest rijder is bij Zwanenburg onder een betonwagen gegleden! Ik weet niet wie het is, maar wens deze mede-velomobilist veel sterkte en een spoedig herstel.

Tot (niet te) snel

Kilo-kilo-meters

Het is mij gelukt, meer dan 1000 km in een maand! 1007 om precies te zijn, dus net aan.
In de twee weken dat ik erover beschik heeft de Strada hiervan 677km voor zijn (haar?) rekening genomen, dat belooft wat voor de komende maanden. Ik kijk nu iedere keer reikhalzend uit naar de volgende forenzenrit, wat geeft werken toch veel voldoening ;-)
Voor December moet ik nog maar even afwachten of dit opnieuw gaat lukken, een week Wenen en een paar dagen vrij tussen kerst en nieuwjaar zorgen voor een stuk minder woon-werkritjes.
Dat brengt mij bij het volgende dilemma; "to OBT or not to OBT".....

goed voor de kilometers, contacten, gezelligheid en motivatie. Overnachten is even geen optie dus dat betekent wel 170 km op 1 dag en dat ben ik niet gewend (of ben ik nu een watje?)

Tot snel

Geweldige fiets

Had ik al gezegd dat de Strada een geweldige fiets is? Nee? Het is een geweldige fiets!
Ik rij notabene 7km om op de terugweg omdat het zo heerlijk voort gaat. Lekker jakkeren a 50 km/u over de Oostvaardersdijk i.p.v. via het Spoorbaanpad naar Almere Buiten met al die 'ninja's', stoplichten, bochten, hobbels en ander velomobielen ongemak. Zo kom ik ook nog eens aan een goede 'tempo' training toe en het kost maar een paar minuten extra.

Vanmiddag mag ik weer :-)

Tot snel!

Houtje touwtje

Ik rij nu alweer enige dagen rond met een aangepaste constructie aan de accu stekker. In het vorige bericht was ik nog creatief-met-tie-wraps, inmiddels is het iets gebruiksvriendelijker gemaakt.

Aan de accu heb ik een elastiek bevestigd die ik vastmaak aan een omgebouwd gordijnhaakje in de fiets. Nu kan de accu eenvoudig los en vast gemaakt worden, zonder dat het materiaal (tie-wraps) kost. Het elastiek is een overblijvertje van een oud fietscomputertje, hiermee zat de teller vast rond het stuur. Ik had geluk dat de maat precies goed is, het elastiek zorgt voor een lichte maar voldoende druk op de stekker, probleem opgelost!

Voor wat betreft het schuimdeksel wil ik nog wel enkele magneten aanbrengen, maar ik kreeg ook een goede tip n.a.v. het vorige bericht. Ik heb het schuimdeksel een beetje met de hand in de goede vorm 'gedwongen'. Ook de volgorde waarin ik het klitteband vastzet maakt verschil. Als ik met de zijkanten begin en de voorzijde als laatste bevestig is de vorm een stuk beter. Wel is er nog een te grote kier bij beide spiegels, daar komen dus de magneten.

Tot snel

minpuntjes

Tja, dit is natuurlijk onvermijdelijk. Na de eerste euforie gaan je na enige tijd ook wat mindere puntjes opvallen.
Het rijden is een genot, maar ik wil toch snel wat doen aan twee irritaties.

Allereerst het stekkertje waarmee ik de accu aansluit, dit trilt los op hobbelig wegdek. Ik ben graag goed zichtbaar, maar rij nu op sommige stukken al flikkerend in de rondte. Het licht is al uitgevallen op onverlichte fietspaden en in de buurt van auto's, dat kan zo niet langer.

Ik heb de stekker nu vastgezet met tie-wraps, niet ideaal, wel effectief. Het wisselen van de accu kost nu iedere keer 2 wraps en iets meer tijd, zeker niet een goede oplossing voor onderweg. Ik heb het ook geprobeerd met tape, maar dat bleef niet lang vast zitten. Ik zoek nu stekkers die zichzelf vastklikken, wellicht zijn de stekkers hieronder een goede oplossing? Ik ben niet zeer technisch onderlegd, ik google m'n info bij elkaar, dus als iemand nog een suggestie heeft houd ik mij aanbevolen.

Het tweede punt dat bij mij lichte irritatie oproept is het schuimdeksel dat slecht aansluit, het 'gaapt' nogal (hopelijk is de foto duidelijk genoeg). Hiervoor wil ik in de weer met magneten, deze heb ik inmiddels al besteld en op de diverse velo-blogs kom ik gelukkig genoeg informatie tegen die mij daarbij helpt (waarvoor hartelijk dank).

Tot snel!

De eerste indrukken

Vandaag was het dan zover, de eerste forenzenrit met de Strada. Ik kan 't dan natuurlijk niet na laten om te gaan vergelijken, vooral met de Mango.

De ruimte in de Strada is een stuk beter, het is minder krap bij de schouders en meer ruimte voor m'n spullen. Het zitje is ook prettiger, al zal dat voor iedereen verschillend zijn. In de Mango zat er meer welving onder in de rug. Ik zit ook lager in de Strada. Bij het afhalen kwam ik bij de eerste instap maar net met m'n ogen boven de 'motorkap' uit en ik ben niet echt klein, 1.83m. Nu zit ik ideaal, goed zicht met weinig wind in het gezicht. De bevestiging van de zitting is een stuk handiger zelf te verzetten, naar ik begreep hebben de nieuwe Mango's nu dit zelfde systeem
Ik heb mij verder vermaakt met alle lichtknopjes en de claxon. De dubbele koplamp is alles behalve een luxe, op flinke stukken is het pikkedonker en nu kan ik de gehele weg goed overzien, zowel ver vooruit als in de breedte.

Het rijden zelf is een genot, de grijns op mijn gezicht is even niet te vermijden.... Het sturen gaat direct en soepel, hier moest ik in de oude Mango toch harder voor werken. De vering is soepel, ik merk een stuk minder van allerlei hobbels. De Strada heeft voor natuurlijk wel bredere en soepelere banden, 47-406 Perfect Moirees i.p.v. 35-406 Marathon plus (of Kojaks) op de Mango. Het achterwiel spreekt voor zich, 26" tegenover 20".

Dan de snelheid.... op de bukker en de Fujin was een gangetje van 30 to 32 wel zo'n beetje de standaard kruissnelheid, uitzonderingen door weer en wind daargelaten. De Mango kwam tot 35, daarbij kon ik lekker toeren. Richting de 40 was toch redelijk hard werken.
En nu de Strada; 's ochtends ging het snel boven de 40, zo rond de 42-43 voelde het goed, een prima cadans en het voelde als lekker toeren. Velotejo wist mij voor de terugrit nog even te laten twijfelen, zijn cat-eye enduro was bij aflevering niet afgesteld op de juiste bandenmaat... Dat moest ik 's middags op de terugweg even testen! Wederom met gemak over de 40, dit is pas fietsen. Even aanzetten en ik zit over de 50. Ik heb mij nog niet gewaagd aan een sprint, maar 60+ moet mogelijk zijn, de top in de Mango was 57,5 op een vlak stuk.

Ik had wel verschillen verwacht, de Mango was al 8 jaar oud, maar dit is toch wel een slok op een borrel. Ik denk dat een boel kleine verschillen bij elkaar verantwoordelijk zijn voor het verschil; slijtage op lagers en tandwielen van de Mango, en op de Strada het ontbreken van de tussenas, het grotere achterwiel, de bredere banden en de betere stroomlijn.

Al met al ben ik zeer gelukkig met mijn nieuwe aanwinst, dit zal zeker zorgen voor meer en snellere kilometers.

Tot snel

update: dank aan Velotejo voor beelden!
http://velotejo.blogspot.com/2011/11/oranje-spiegel-in-de-avondzon.html

oh kom er eens kijken!

Totaal onverwacht ben ik nu toch al op de 12de de trotse eigenaar van een "fonkel-nagel-neue" Strada!

Eerder had ik nog gemeld dat het pas op de 19de zover was, maar in Dronten maken ze niet alleen verrassend goede fietsen, ook de planning en voorraad zorgen voor leuke surprises.

Op vrijdag ontving ik van Velomobiel.nl een aantrekkelijk aanbod om Strada#49 te kopen. #49 heeft alle kenmerken en opties die ik graag wil plus nog de 90mm trommelremmen. De fiets heeft een jaar in een showroom bij de oosterburen gestaan, 0 km op de teller, is identiek aan de Strada's zoals deze nu ook gebouwd worden en altijd eigendom van de makers gebleven.

Op zaterdag ben ik natuurlijk direct gaan kijken en Ymte had geen woord teveel gezegd, #49 is in absolute nieuwstaat. Dit in combinatie met een aantrekkelijke korting betekent dat ik al een week eerder dan verwacht over het ideale vervoermiddel beschik!

De 45 kilometer naar huis zijn de leukste die ik in lange tijd heb afgelegd, de Strada is duidelijk sneller dan m'n oude Mango. De kruissnelheid ligt continue boven de 40, alles draait soepel en met minder geluid dan ik verwacht had. Ik rij ook nog eens een mooie zonsondergang tegemoet, de wind is kalm van opzij, de weg zo goed als leeg (op 2 bukkers na die ik toch even met 50+ voorbij moet ;-) ), kortom de ideale omstandigheden om rijder en fiets aan elkaar te laten wennen.

Ik ben als een kind zo blij, dit is errug leuk!

Tot snel

Hij komt, hij komt.... deel 2

19 November heb ik met een dikke blauwe stift in m'n agenda gemarkeerd. Dan is de velomobiel provincie* van Nederland weer een hele mooie Strada rijker. Velomobiel.nl had de aflever datum eerst op de 12de gezet, maar dat kwam hen en ook mijzelf niet heel goed uit.
Naarmate de datum nadert neemt m'n ongeduld toe. Dit lijkt warempel wel een beetje op de spanning die ik als klein jongetje vlak voor pakjesavond voelde, ook al weet ik precies wat ik krijg en moet ik er ook zelf het geld voor ophoesten.
Tot die tijd buk en lig ik mij "cabrio" door het leven, het zachte najaarsweer is daarbij een zeer prettige bijkomstigheid.

note: *Sommigen beweren dat NH deze titel verdient, maar dat is niet meer dan "wishful thinking". In Flevoland rijden per inwoner grofweg 3 maal meer velomobielen rond, nog los van het feit dat het hier ook het episch centrum van de produktie is (there are lies, damned lies and statistics).

Update: een dank aan CS48 voor de cijfers http://strada48.blogspot.com/2011/11/flevoland-stoot-nh-van-de-troon-als.html

Tot snel

Recordtijd

Ik ben vandaag maar rustig aan naar werk gereden, lekker liggen op de Fujin in de mist.
Mijn benen voelden nog zwaar van het deur-tot-deur-seizoenrecord dat ik gisteren in de boeken zette, op de bukker!!!!
Ik heb de 41km in 1'15"afgelegd, zo snel was ik dit jaar nog niet. De wind was gunstig, een heerlijk fietsweertje waarbij ik het in korte broek en korte mouwen nog warm had.
Het ultieme doel is de 1'12" die ik vorig jaar met storm in de rug heb kunnen bewerkstelligen, ook op de bukker (nog voor ik de ligfiets/vm ontdekte)
Met de Mango kon ik dit jaar ook al een paar maal snelle tijden neerzetten, 1'17" als toptijd, maar dan kies ik een langere weg terug en fiets dan 44km. Dit geeft een hoger gemiddelde, maar geen deur-tot-deur-record.
De gemiddelde snelheid over het hele traject is niet heel hoog, dat komt vooral door de vele eerder genoemde bochten, stoplichten en stadse omgeving. In de Mango is mijn record v.w.b. die gemiddelde snelheid 38,6 op een rit van Dronten (vm.nl) naar huis (48km)
Het blijkt dat bukker, Fujin en Mango elkaar in tijd niet veel ontlopen op mijn w.w.route, sterker nog; je enorm uitsloven geeft vaak niet meer dan 5 minuten tijdwinst t.o.v. rustig toeren. De bukker wint vooral terrein in de vele bochten, bij onoverzichtelijke stadse verkeerssituaties, het optrekken en de kortere route.
Waarom kies ik dan toch voor een Strada? Dat is simpel; een bukker of open ligger is toch niet comfortabel genoeg in alle omstandigheden. Te vaak heb ik bij slechter weer de fiets laten staan. De Strada stelt mij in staat het hele jaar door te fietsen. Comfort bestaat wat mij betreft uit bescherming tegen de elementen (van rijder en fiets), bagagecapaciteit en bovenal minder inspanning waardoor langere afstanden makkelijker te verteren zijn. Tijdswinst is niet tot minder relevant.

Tot snel

KM stand Oktober

Deze maand heb ik 787 kilometer weggetrapt op/in drie verschillende fietsen.
Dat is niet slecht, daar ik nog een week in Londen zat, af en toe het 'nieuwe werken' toepas en de Mango verkocht heb.
Het is mijn streven om minimaal drie maal in de week op/in de fiets naar werk te gaan, dat levert dan ongeveer 1000 km op als ik iedere week in Nederland ben. De voornaamste reden waarom ik dat meestal niet haal zijn de reizen voor m'n werk.Tijdens reguliere werk weken lukt het meestal wel om drie retourtjes af te vinken.

Tot snel

Fujin time

Donderdagochtend 05:40, het is weer tijd voor de Fujin!

De fiets heeft (te) lang stilgestaan, zo ongeveer 10 maanden....
Toch hoef ik slechts lucht in de banden te doen, de bagagepunt vol te storten met schone kleding, laptop en allerhande klein spul en ik kan op pad.

Eenmaal op weg gaat het als vanouds, het tempo zit er snel in. Alleen bij bochten (een stuk of 60 op 41km enkele reis) ben ik wat voorzichtig, dat is toch een discipline die op deze fiets compleet anders is dan in de Mango of op de bukker. Gelukkig is daar het Almeerder Spoorbaanpad, dit is een ideaal oefenterrein voor het betere bochtenwerk. In de Mango had ik de kunst eerder afgekeken van VeloTejo, maar ja; nu doe ik het met een wiel minder, dus rustig aan.
Zowel heen als terug geeft de Fujin geen krimp, geen kraakje, niets. De beide derailleurs klikken soepel, de schijfremmen reageren alert en de ketting zoemt onder mij door. Dit is zoooo heel veel prettiger dan de bukker. Helaas ben ik wel m'n Edge 705 vergeten te monteren, dus op gevoel zeg ik dat de kruissnelheid een stuk hoger ligt.Van deur tot deur ben ik even snel alleen in de bochten en bij 't optrekken gaat 't minder vlot.

De Fujin is gelukkig lief voor mij. Ik had het idee om 'm weg te doen zodra de de Strada arriveert, maar nu denk ik dat ik op mooie dagen gewoon vaker met deze heerlijke fiets op pad moet.

Tot snel

You don't know...

...what you've got till it's gone!
Ik ben vandaag maar eens m'n racefiets naar het werk gegaan, dat was alweer 6 maanden geleden. Sinds ik de Mango had was dat niet veel meer voorgekomen.
Heen ging nog, een beetje koud, maar terug... windkracht 5 tegen, de snelheid is compleet zoek. Waar ik in de Mango dan nog eenvoudig 35 haalde, kwam ik nu niet verder dan 27 km/u. Tja en verder: het zitvlak gaat zeuren, de rug (met zak) voelt stijf, m'n tenen voelen koud aan, m'n dijen mopperen en de nek komt steeds moeizamer omhoog.
Thuis gekomen krijg ik nog een mailtje hoe blij de nieuwe eigenaar met de Mango is (bedankt, had ik net even nodig)

Een velomobiel aanschaffen is vaak, in ieder geval bij mij, een proces van wikken en wegen, twijfel, ik doe 't wel, ik doe 't niet, en fin je gaat niet over 1 nacht ijs.
Wat mij betreft is dit ene w.w.ritje voldoende om de juiste keuze te bevestigen!

Gelukkig staat er nog een Fujin in de garage, die moet mij maar door deze moeilijke tijd heenslepen. Hopelijk is deze fiets wat liever, ik heb 'm toch ook een beetje verwaarloosd ten tijde van de Mango...

Tot snel

Hij komt, hij komt...

Met veel plezier lees ik de vele blogs van mede velomobilisten. Aangezien ik daar zelf veel aan heb start ik met dit bericht mijn eigen blog.
Na race- en ligfiets (Challenge Fujin) heb ik dit jaar mijn w.w. route tussen Almere en Schiphol ook afgelegd in een Mango.

De Mango is sinds gisteren de deur uit en ik hoop dat de nieuwe eigenaar er minstens zoveel plezier van heeft als ikzelf.
Dit is natuurlijk niet het einde van mijn leven als velomobilist (of hoe heten wij eigenlijk?). In November ontvang ik mijn nieuwe Velomobiel.nl Strada. Mijn ervaringen onderweg leveren hopelijk genoeg voer voor leuke, interessante, spannende en ontroerende berichten ;-).

Strada specs: Standaard glasvezel body, blauw (maar dat zag je al aan de titel van de blog), dubbele koplamp, knipperlichten, 2de spiegel & claxon.

Tot snel.