Glibberen en glijden

Na bijna 3 weken heb ik vanochtend de Strada weer uit de garage gehaald. Een paar dagen vakantie, cursus en een griepje hielden mij bezig met alles behalve fietsen.
Ik heb wel een fijne dag uitgekozen om weer op pad te gaan, het was spekglad. Ik moest eerst nog even gniffelen bij het zien van alle bevroren autoruiten en de bijbehorende ochtend gymnastiek voor mijn mede-buurtbewoners, maar toen bij het wegrijden het vooral "spinnen-op-de-plaats" bleek bekoelde mijn enthousiasme enigszins. Bij de eerste paar bochten brak de achterkant uit en moest ik flink tegensturen, de waarschuwing was duidelijk; rustig aan vandaag!
Een bijkomend gevolg van de gladheid was de rust op het fietspad, ik ben enkele bikkels op twee wielen tegen gekomen (respect!) en scooter- en brommer rijders die met 15 km/u met de benen in de spreidstand voort ploeterden.
Met maximaal 25 km/u, tot 15 bij de bochten, kon ik doorrijden en eenmaal over de Hollandse brug viel het mee. Hier rij ik ook enkele stukken over met auto's gedeelde wegen en die zijn een stuk beter te doen.
Uiteindelijk heb ik er ruim 20 minuten langer over gedaan, 1'40" uur, maar zonder schade en met weer een heerlijk gevoel in het lijf.

Eenmaal op werk lees ik dat in Almere de stadsbussen niet eens rijden en nog veel schokkender nieuws: een Quest rijder is bij Zwanenburg onder een betonwagen gegleden! Ik weet niet wie het is, maar wens deze mede-velomobilist veel sterkte en een spoedig herstel.

Tot (niet te) snel