Vooruitkijken

2013 Was voor mij een prima fietsjaar. Het was niet uitzonderlijk voor wat betreft het aantal kilometers (zo ongeveer 7500, maar ik heb het vooral in de eerste koude maanden wat laten afweten)
Ik heb mijn Fujin de laatste maanden herontdekt en ben daar op drogere dagen ook frequenter mee gaan forensen. Met een nieuw Ventisit matje, B&M IXON IQ bouwlamp en vers achterlicht levert dat ook heerlijke tochten op.
Verder heb ik al voor het tweede jaar op rij geen nieuwe fiets gekocht....

2014 brengt wel wat verandering. Allereerst verhuist per 1 Januari mijn werkplek van Schiphol-Oost naar Centrum. Dat levert  mij per dag bijna 14 extra kilometers op. Een enkele reis telt dan 47 kilometer. Deze extra kilometers zijn "recht toe recht aan", dus niet onoverkomelijk. De grootste uitdagingen zijn een goede stalling voor de Strada en een geschikte plek om mijzelf 's ochtends op te frissen en om te kleden. Daar schieten de faciliteiten op de nieuwe werkplek toch behoorlijk tekort :-/

Een ommetje Schiphol

Verder ben ik zeer nieuwsgierig naar de ontwikkelingen van de Strada DF. Het lijkt mij, met mijn 1.82 meter en 71 kilo, een op het lijf ontworpen velomobiel.
Het zou zomaar kunnen dat ik overstag ga voor al dat moois. Aan de aan de automobielindustrie verwante marketing kan het in ieder geval niet liggen, het ontbreekt alleen nog aan foto's van Strada-DF's in camouflage-outfit ergens in de Alpen of Lapland ;-)
Ik wil binnenkort langs Dronten voor klein onderhoud aan de Strada, dus dat probeer ik te plannen als er een DF beschikbaar is voor een testrit.

Hoe het ook gaat rollen in het nieuwe jaar, geniet allen van de komende feestdagen en maak veel gezonde kilometers in 2014.

Tot snel!

business as usual

Het is een beetje rustig op mijn blog, er is niet zoveel te melden. Daarom maar een paar sfeervolle forenzen plaatjes.

Zonsondergang langs de Amstelweg

Even wachten, stiertje wil niet in het karretje

Daar is de e-scooter! http://www.anwb.nl/auto/besparen/blog-waar-is-de-e-scooter

Een nieuw sterrenbeeld, CS48... zichtbaar bij zonsondergang

Tot snel

eeeh-freeway

Het is al beschreven door 'eigenfiets' en 'CS48', maar ik doe hier toch ook een duit in het zakje.

Le Grand Depart

Gisterenmorgen was er de formele opening van een stuk (of eigenlijk meerdere stukken) fietspad van maar liefst 24 kilometer lang. Dat dit pad er al jaren ligt en dat de huidige promotie van e-voertuigen voor velen belangrijker is dan het daadwerkelijk oplossen van knelpunten neem ik dan maar even voor lief. De gehele 24 kilometer e-freeway is onderdeel van mijn (en die van Velotejo en CS48) w.w.route van totaal 41 kilometer, dus kom ik graag polshoogte nemen als mij verteld word dat dit een uitzonderlijk stuk weg is...

Via een oproep op ligfiets.net kwamen de nodige velomobilisten en liggers eens polshoogte nemen. Dat maakt een forenzenrit nog eens bijzonder, met maar liefst 8 velomobielen en 2 liggers kreeg ik zowaar zin in oliebollen ;-)

De rit zelf kende een trage start, ik kom nooit op het Spoorbaanpad in Almere tussen 8 en 9 en zal het ook niet snel weer doen. Waar ik meestal voor 6 uur in de velo zit voor een forenzenrit en de weg dan slechts hoef te delen met een enkele buk-forens belandden we nu tussen horden scholieren. Ze gedroegen zich uitstekend maar het waren er gewoon teveel, het pad is te smal voor deze hoeveelheden. Ik hoop maar dat de wethouder op zijn e-scooter goed heeft opgelet en snapt wat goede fietsinfrastructuur werkelijk inhoud.

Opvallend was ook de e-snorfiets met blauw plaatje die met 40km/u braaf achter de begeleidende motoragent bleef rijden...

Halverwege Almere Poort waren de horden verdwenen en kon ik het niet laten stevig door te fietsen, je moet er toch niet aan denken dat zo'n wethouder je voorbij zoemt! Ik arriveerde uiteindelijk voor alle e-ondersteunde tweewielers, maar wel na de e-auto, die geen e-auto is...

De Finish bij Holendrecht, geheel rechts een stukje van de valsspeler...

De organisatie van de gemeente Almere pakte onze aanwezigheid leuk op, we waren van harte welkom (als enige ware forensen onder de deelnemers) en een broodje met kopje koffie onderweg is natuurlijk mooi meegenomen.
Het lijkt erop dat we er in geslaagd zijn de alternatieven voor e-ondersteuning onder de aandacht te brengen, nu maar hopen dat er iets van blijft hangen in het geheugen van de beleidsmakers.

Tot snel!

Frame vervangen

Beaubleu is weer als nieuw :-)
Ik kon vandaag terecht in Dronten voor vervanging van het gescheurde framedeel.

Beaubleu op de brug

Naar aanleiding van een reactie op mijn vorige bericht heb ik Velomobiel.nl gevraagd of het gescheurde framedeel vervangen moest dan wel kon worden. Dat was geen enkel probleem. De velomobielen mogen dan continue aan verbetering toe zijn (wat volgens mij logisch is), de service is alweer onovertroffen.

Dit is 'm dan, vlakbij/op de las

Bij de eerste meters na de reparatie is het prettig te merken hoe stijf de fiets weer is, ik denk achteraf toch dat ik al iets langer met dit scheurtje rond reed.

Links een Strada met oude frame, rechts een Quest met een nieuw 'skelet'

Ik heb ook goed het nieuwe ontwerp van het voorste framedeel kunnen bekijken. Er is nu een verbinding naar onderen (zie de bouten onder de Quest) met een gewijzigde verbinding naar de neus en een extra buis onderlangs (ook zichtbaar op deze foto).

Tot snel!

Scheuren

Ik ben deze maand lekker bezig, het gaat goed met de kilometers en dus ook de conditie. Mijn snelheid ligt hoog en het weer werkt goed mee. Augustus belooft zelfs mijn recordmaand te worden voor wat betreft het aantal kilometers in 1 maand....

Krak....

Maar ja, hier durfde ik gisterenmiddag de 42 kilometer naar huis niet mee aan. Het viel mij 's ochtends op dat ik toch wat meer speling had dan ik gewend ben en dus voor de terugrit maar even de Strada op de kant gelegd ... niet te missen zo'n scheur. Hij zit vanuit de rijder gezien voor de cranks en alleen aan de bovenzijde is het aluminium niet zichtbaar beschadigd.
Geluk bij een ongeluk is dat de concentratie velomobilisten op Schiphol Oost vrij groot is, dus Velotejo en Cookie Strada 48 stonden met al hun Strada ervaring direct gereed om mij te repatriëren. Waarvoor hierbij nogmaals hartelijk dank!

Achterin Velotejo's Stradambulance

"On the road again"

Velotejo bood nog aan direct door te rijden naar Dronten, maar helaas kan Velomobiel.nl mij niet direct van dienst zijn. De lasser is op vakantie, dus ik moet mijzelf een ruime week vermaken met Fujin en bukker. Dat is gezien de weersomstandigheden geen straf, maar ik mis m'n mooie blauwe wel.

Tot snel!

Wat ze zeggen...

De laatste maand hebben een vakantie en een zakenreis mij weerhouden van al te veel kilometers, maar deze week lig ik 's ochtends en 's middags weer in mijn Strada.

Op zich gebeurt er niet veel bijzonders, behalve dan dat ene jongetje van een jaar of 5 bij een stoplicht in Amstelveen:

Moeder: Kijk eens, daar.
Zoontje: (zeer beslist!) Ja, dat is een fiets van de toekomst!

Tot snel

Naweeën RDW

Na mijn "training" op de RDW baan reed ik gisteren zowaar mijn snelste w.w.rit ooit. In 1 uur en 10 minuten en met een gemiddelde van 34,8 km/u stond ik 's ochtends voor kantoor.

De omstandigheden waren niet eens uitzonderlijk, geen meewind o.i.d.
Op die paar langere stukken kon ik met gemak de 50 vasthouden, het leek wel of mijn benen begrepen hoe ik het nu eigenlijk allemaal bedoel...

Als eenmaal op tempo trainen al zo'n merkbaar effect heeft is het wel duidelijk dat er aan de motor van de Strada ook nog het nodige te verbeteren valt, daarna kunnen we altijd nog het materiaal efficiënter maken ;-)

Tot snel!

Racen, Duwen, Wind

Het zit erop, mijn eerste wedstrijd in de Strada. Ik moet erkennen dat ik vooraf niet overtuigd was dat racen helemaal mijn 'ding' is, maar het is mij bijzonder goed bevallen.
Mijn dank gaat uit naar de organisatie en de vrijwilligers die dit mogelijk hebben gemaakt. Het is leuk veel bloggers (weer) eens in levende lijve te zien en jezelf te vergapen aan de toppers (mens & fiets)

Dit ademt snelheid, zelfs bij stilstand.

Ik haalde uiteindelijk iets meer dan 47 km/u *, boven mijn doelstelling van 45, dus geslaagd.
Maar ik meen toch echter dat meer mogelijk is. De 50 is voor mij haalbaar, ook in een onaangepaste Strada.
Bij aanvang van de race merkte ik dat het rondtrappen van mijn vertrouwde "tempo verzet" niet lukte, ik moest al in de eerste ronde een tandje terugschakelen en kon zo de 50 niet vasthouden.
Op het rechte stuk langs de finish kon ik redelijk eenvoudig rond de 48 rijden, aan de overzijde hield ik het op 45, soms weer oplopend naar de 47.
Na 25 minuten begon het pijn te doen ("hellup, ik moet nog zo'n end") en schakelde ik weer een tandje terug. de snelheid zakte tot ongeveer 44. Rond het halve uur was ik die inzinking te boven, schakelde weer op en reed in een constant tempo naar het hele uur.

Waarom denk ik nu dat de 50 haalbaar is? Mijn voorbereiding was verre van ideaal. Helaas is dat door mijn werk vaker het geval en heb ik dat niet altijd in de hand. Ik heb simpelweg te weinig kilometers gemaakt en dat wreekt zich. Door in de afgelopen week toch nog een keer flink tempo te rijden heb ik tijdens de race last gehad van wat spierpijn, conditioneel heb ik lang niet alles uit de kast gehaald. Je kunt als voorbereiding op een uur stoempen dan beter rustig aan doen. Als je vorm er een week vooraf niet is, ben je te laat.
Uiteindelijk ben ik als forens de racebaan opgestapt en het bevalt mij wat er dan uitkomt. Mocht ik ooit de luxe van een gedegen voorbereiding kennen, dan komen die extra 3 kilometer er ook bij, daar ben ik van overtuigd. Dat extra tandje draai ik dan ook wel rond.

Voor alles boven de 50 zal ik de fiets moeten aanpassen, of specifiek moeten gaan trainen. Beide zijn nu (helaas) niet aan de orde.

Hoe het ook zij, ik heb genoten en ga zeker vaker meedoen met een race!

Tot snel!

* EDIT: op de officiële uitslag blijk ik 45,8 km/u te hebben gereden, eerder is de verkeerde baanomtrek gebruikt. Ik blijf wel geloven dat de 50 in mijn bereik ligt, zeker ook met de tip over mijn te zachte vering in het achterhoofd (of ben ik dan toch mijn fiets aan het tunen? ;-))

Rustig aan en rap een beetje

Het is natuurlijk nooit leuk om jezelf in te houden als je net een lekker gemiddelde op de teller hebt...

Uit/Afstappen, op de stoep en niet harder dan 50.....  (het Maaspad, onder de Randstaddreef door in Almere)

Tot snel!

RDW trainingskamp

Het is zover, ik heb mijzelf aangemeld voor een wedstrijd: de 1 uurs-race op de RDW baan. De laatste wedstrijd die ik ooit gereden heb is al weer bijna 25 jaar oud, een doordeweekse clubwedstrijd bij Swift Leiden.
Aangespoord door Cookie Strada 48 en Velotejo kon ik het niet laten eens mijn krachten te meten met de groten der ligfietsaarde. Niet dat ik verwacht ook maar in de buurt te komen van de toppers, ik ben eerder nieuwsgierig wat ik nu eigenlijk kan.
Mijn voorbereiding is alvast "ideaal" , ik heb een trainingskamp geregeld in een ver buitenland, geheel bekostigd door mijn "sponsor" en voorzien van alle gemakken.

Vervelend is het wel dat ik tussendoor allerlei verplichtingen heb naar diezelfde sponsor, ruim 10 uur per dag ben ik kwijt aan nevenactiviteiten....
Een bijkomend probleem is het ontbreken van mijn Strada, maar dat hebben ze hier opgelost met onderstaand martelwerktuig met onder"stuur".

Het lijkt misschien op liggen, maar laat ik hier vooral hoog opgeven van het stoeltje in de Strada. Als iets goed is merk je er meestal niets van, dat merken heeft eigenlijk pas plaats als je een minder alternatief voorgeschoteld krijgt. Dus bij deze hulde voor het onovertroffen Velomobiel.nl kuipje met bijbehorend Ventisit matje!

Maar goed, terug naar de 1 uurs-race, wat verwacht ik ervan? Als ik kijk naar mijn kruissnelheid op mijn w.w.ritjes dan ligt die onder goede omstandigheden een stuk boven de 40km/u. De laatste weken kom ik uit op een bewogen gemiddelde van 34 km/u, maar dat is dan inclusief het afremmen en optrekken bij iedere bocht en/of stoplicht.
Ik zal niet veel doen om de Strada te tunen voor race, alleen de PM's gaan vervangen worden door de F-lites en enkele voor de race overbodige kilo's forenzenzooi mogen achterblijven.
Uiteindelijk denk ik dat 45 km in een uur een redelijk doel is, ik droom van meer, maar het bovenstaand martelwerktuig heeft mij wel geleerd dat continue vermogen leveren heel wat anders is dan stoer doen op een forenzen rit. Tijdens mijn reguliere ritjes pak ik veel rust bij bochten en stoplichten. Tijdens een tijdrit is het de kunst een heel uur druk op de benen te houden, een compleet andere discipline dus.
Ook is het zo dat ik eigenlijk zelden tot het gaatje ga, matig intensief is mijn credo. Wat er gebeurt als ik wat meer van mijzelf verg? Geen idee...

Tot snel

Op de Fujin

Vorige week heb ik mijn vergelijkend warenonderzoek na Strada en bukker compleet gemaakt met een forenzenrit op de Fujin.

Het mooie weer nodigt natuurlijk uit om 'open' te rijden en mijn ligger had al weer veel te lang stil gestaan. Ik heb het even moeten opzoeken in mijn fietshistorie, maar sinds ik de Strada heb staat de Fujin stil ... dat is eigenlijk schandalig, het is zo'n fijne fiets.

In mijn vorige bericht gaf ik nog hoog op over VIS'en, maar over de terugreis zullen we hier maar niet te lang napraten. (Okéé dan: ik heb door de woeste, winderige vlakten van Almere Poort in gedachten gejammerd en gesmeekt om een ligger)

De houding op de Fujin is een stukje extremer dan in de Strada, de eerste paar kilometers moest mijn nek even wennen, maar de rest van mijn lijf ontspande direct. Ook de kruissnelheid is prima en ligt maar een paar kilometer per uur onder dat van de Strada.
Waar ik vooral weer aan moest wennen zijn de bochten, dat is een compleet andere discipline. Zeker daar waar zand en gruis in de bocht ligt doe ik het rustig aan. Normaal gesproken (in de Strada dus) gooi ik mijzelf door de bocht, met drie wielen kan er niet zoveel fout gaan, maar nu durf ik pas op de terugweg lekker te hangen.
Op díe terugweg kon ik ook de tegenwind ervaren die ik twee dagen eerder nog vervloekte. De Fujin benaderd hier het gemak van de Strada, ik kon een snelheid van ruim boven de 30 blijven vasthouden (de bukker kun je hier niet eens mee vergelijken).

CS48 heeft voor een sfeerreportage gezorgd, plaatjes schieten gaat wel veel makkelijker vanuit een velomobiel.

Al met al ben ik weer overtuigd dat ik bij mooi weer vaker met de Fujin op pad moet. Alleen nog even een comfortabel Ventisit-kussen bestellen, een spiegeltje op de kop tikken en een plekje zoeken voor de Camelbak en ik ben helemaal tevreden.

Tot snel!

Verse vis

Op een mooie dag als vandaag krijg ik wel eens zin in iets anders, iets geks. Vanochtend heb ik dus de Strada laten staan en ben op de bukker gestapt. Verandering van spijs doet eten, dus wellicht zorgt variatie van voertuigen voor meer kilometers. 

De omstandigheden waren vanochtend goed te vergelijken met gisteren en zo kan ik mooi een vergelijkend warenonderzoek doen. Het moge duidelijk zijn dat ik op rechte stukken veel sneller ben in de Strada, daar haalde ik nog met gemak de 50 waar de teller op de bukker vrij constant op de 33km/u staat. Dat is direct het opvallendste verschil, ik rij deze ochtend een veel constantere snelheid. in de Strada zorgt de afwisseling van bochten, bruggen en rechte enden voor veel meer variatie. Mijn gemiddelde in de Strada ligt rond de 34 km/u, nu kom ik op 31km/u, wat er met de iets kortere buk-route voor zorgt dat ik slechts een paar minuten langer onderweg ben.

Omdat omstandigheden nooit geheel gelijk zijn was een anonieme Stradist uit Almere, die ik voor het gemak KooKie noem, bereid mee te werken aan mijn vergelijking. Bij station Almere Poort zag ik 'm een 200 meter voor mij rijden en kon het niet laten dichterbij te kruipen. De Hollandse brug is mijn vriend en met speels gemak haal ik dit logge bakbeest bij. Een vriendelijke groet verward de Stradist, maar gelukkig herkent hij mij al snel.

We wisselen wat af, ieder in zijn eigen tempo, en ik mag 'm nog een paar keer inhalen (waarvoor dank;-)).

De rest van de rit, voorbij Weesp, nemen wij ieder ons eigen route. Ik blijf alleen met dat ene liedje in mijn hoofd zitten ;-)

tekst : H. Akkermans, muziek : H. Akkermans (the amazing stroopwafels)

Een zalm in blik maakt een praatje met Gré, een gerookte makreel
Hij zegt jo dat strepie dat staat je maar rook jij misschien niet te veel?
Ach wat rot zegt een sprot hard gebakken, zij was door en door knappend krokant
Maar opeens zie ik haar smoelwerk verstrakken : ze verdwijnt in een tas van een klant

Maar weet je wat het fijnste is ? alle alle dagen verse vis
Ja dus voortaan op elke dis : alle alle dagen verse vis
Als ik soms teveel eiwit mis : alle alle dagen verse vis
Vooral in de gevangenis : alle alle dagen verse vis

Een moot kabeljauw reuze sexy, goed gezouten en mals bovendien
Verdwijnt voorgoed naar een nieuwe connectie die ze zelf nog nooit heeft gezien
En ook Karel de krab laat zich horen en hij ruziet met Keessie de kreeft
Hij verwijt hem tot links te behoren omdat hij zich rood aan tafel begeeft

Maar weet je wat het fijnste is ? alle alle dagen verse vis
M'n tante Nel en m'n ome Chris alle alle dagen verse vis
Nou dames en heren wat eet een echte miss ? alle alle dagen verse vis
Zo zonder jas da's toch wel fris : alle alle dagen verse vis

Een paling met slootwaterogen, zo stoned als een echte garnaal
Wordt zo van de graat afgezogen door een stomdronken viskannibaal

Maar weet je wat het fijnste is ? alle alle dagen verse vis
Als dat m'n jongste zus niet is alle alle dagen verse vis
Wij vragen u vergiffenis alle alle dagen verse visOf bent u misschien zelf ook helemaal stapel mesjokke op alle alle dagen verse vis

Tot snel

Een nieuwe Strada

De laatste tijd maak ik zo mijn w.w.ritjes, maar er valt er niet veel te melden over mijn fietsbelevenissen. Mijn kilometers blijven achter bij vorig jaar, maar zakelijke reizen en klussen in en om het huis vergen ook tijd en energie.

Ik rij nu achter met een 55-559 Big Apple. Het is altijd leuk om een nieuwe band uit te proberen, ik heb tot nu toe alleen ervaring met de 47-559 M+ en 47-559 PM. De Risse demper doet het ook erg goed en staat nu op de maximaal stugge stand. Dat is een fijne combinatie met de BA. De instelbare demper doet wat ik gehoopt had, je kunt lekker combineren en uitproberen.

Over mijn conditie en kracht ben ik niet ontevreden, laatst lukte het mij om met 40 km/u de Hollandse brug op te rijden en de gemiddelden op mijn w.w.route liggen dichtbij mijn snelste rit ooit. Gisteren had ik een gemiddelde van 34,4 km/u op de teller (met 60 bochten op 42km), het lijkt warempel wel of iets minder rijden goed is voor de snelheid.

Over de gisteren gesproken: ik was dus lekker aan het doorrijden, toen ik bij de Hakkellaarsbrug een witte Strada zag staan. De chauffeur was bezig met een wegenkaart op de 'motorkap', hij leek nogal zoekende.... Ik ben maar even omgedraaid om hulp te bieden. Het bleek een Zuiderbuur met een gloednieuwe witte carbon Strada, die voor zijn 'maidenvoyage' onderweg was van Dronten naar West-Vlaanderen.

Ik wens hem veel plezierige kilometers met zijn mooie fiets (al blijft blauw natuurlijk het beau'st ;-) )

Tot snel.

Rust roest

In de afgelopen drie weken heb ik door een combinatie van zakelijke reizen, een korte vakantie en "pappadagen" niet gefietst. Ik voelde mij dus niet bijster fit toen gisteren de gelegenheid eindelijk weer daar was voor een heuse forenzenrit. Ik heb alleen afgelopen Zaterdag tijd gehad voor een kort ritje rond de Oostvaardersplassen (+/-40km)

Ik heb voor inmiddels de F-lites omgelegd (wat gaat dat toch makkelijk!), achter rij ik echter nog op de 47-559 M+. De PM die ik tot nut toe zomers gebruikte is welk zo'n beetje opgereden en ik zoek een alternatief. Ik wil nu wel eens een andere band uitproberen en de 50-559 Kojak lijkt mij wel wat.

Gedurende de afgelopen, eindeloze winter lag mijn snelheid niet erg hoog. Een gemiddelde van krap 30 km/u was zo'n beetje de norm. Topsnelheid kwam op de koude dagen niet eens boven de 40 uit!
Maar dan gisteren.... de teller staat op de rechte stukken met gemak op de 50, versnellen gaat als nooit tevoren, ik ben uiteindelijk 10 minuten sneller (in 1h14m) weer thuis.
Het gemiddelde van 33,2 is hoog op mijn woon-werk route, het eerder genoemde rondje Oostvaardersplassen ging met een gemiddelde van 37,5. Dat was toeren op halve kracht en nog met de M+ rondom.
Voor de goede orde: ik beschouw mijzelf als forens/toerfietser, recordraces zijn niet echt mijn ding, maar wat een verschil kan een beetje zon, oplopende temperaturen en een bandenwissel maken. Dit is genieten!

Tot snel.

Strada 2.0 - Risse Astro 5

Soms denk je wel eens, "waarom heb ik dat niet eerder gedaan?!?"
Dat gevoel had ik toen ik de eerste maal een velomobiel gekocht had, de Mango was een openbaring. Gisteren had ik 't weer.
Ik heb namelijk mijn eerste woon-werk retourtje afgelegd met de Risse Astro 5 demper  van Velomobielonderdelen.nl en dat maakt een verschil!

1.0 vs 2.0

Diverse gebruikers zijn al enthousiast en ik twijfelde er al langer over. Maar ja, bijna 350 euro (inclusief adapter en nog een demperpomp) geef je niet gedachteloos uit. Door het gedoe met de oude veerpoot ben ik uiteindelijk overstag gegaan. Quest426 was dan ook zeer stellig, "gewoon doen!" was het antwoord op mijn vraag of het zin heeft.

Wat maakt deze demper dan zoveel beter?
Allereerst stuiter ik een stuk minder, ik rij nu nog met de Marathon plus (559-47) en dat is niet de meest comfortabele band.
Het achterwiel heeft bijna continue contact met het wegdek, het dribbelt niet meer. Hierdoor kan ik kracht blijven zetten en verlies dus minder snelheid. Ik had meer comfort verwacht, maar de snelheidswinst is een mooie bonus.
Op glad asfalt maakt het niets uit, maar ik kom veel wegen tegen waar het stuiteren nu verleden tijd is. De Strada is een veel rustiger en comfortabeler geworden.
Ook bochten kom ik een stuk makkelijker door, het voelt stabiel en geen moment heb ik het gevoel controle te verliezen. Met de oude veerpoot wist ik per bocht tot hoever ik kon gaan voordat de achterkant losliet, dat heb ik met de Risse demper nog niet ervaren.

Tot zover mijn eerste indruk, ik kom hier na een paar duizend kilometer nog wel eens op terug.

Nu maar hopen dat Risse snel een verbeterde demper voor de voorwielen klaar heeft ;-)

Tot snel

Sorry, rectificatie "scheurijzer"

In mijn vorige bericht heb ik gemeld dat mijn achterste veerpoot defect is. Velomobiel.nl bood mij direct, onder garantie, een nieuwe aan. Ze wilden alleen wel graag de oude veerpoot zien om te begrijpen wat er mis mee was.

Vanavond ben ik dus even langs Theo gefietst, hij woont bij mij om de hoek, om mijn oude onderdeel om te ruilen voor een nieuwe. Met 1 blik op de veerpoot was Theo er uit, niks aan de hand, prima veerpoot.

Daar sta ik dan met mijn goede gedrag, blogbericht geschreven, spontaan hulp uit onverwachte hoek gekregen om door te kunnen fietsen en blijkbaar ook anderen aangezet om te klagen over hun veerpoot...
Bij Velomobiel.nl had zich al iemand anders gemeld met hetzelfde euvel, ze hebben 'm uit elkaar gehaald (de veerpoot dan) en grondig geïnspecteerd. Hier was ook niets mis mee.

De naad die zichtbaar is op de foto's uit mijn eerdere bericht is het gevolg van het productieproces. In een draaibank maak men de behuizing door van weerszijde te slijpen/frezen, met als resultaat... een naad in het midden.

Wat ik met mijn beperkte technische inzicht nog wel begreep, was dat het wel een eigenaardig defect was, zo eigenaardig dat het niet eens blijkt te bestaan... Bij een volgend (vermeend) euvel zal ik toch eerst maar eens de professionals om raad vragen voordat ik al te veel reuring veroorzaak en andermans tijd verdoe.

Dit hele gedoe heeft mij wel aangezet om iets te doen wat ik al langer wilde, een Risse Astro 5 demper bestellen bij Velomobielonderdelen.nl. Vrijwel alle gebruikers die ik erover hoor zijn zeer tevreden en roemen het verbeterde rijgedrag van hun velomobiel. Dus daarover later meer.

Tot snel.

Scheurijzer

De laatste paar ritten hoor ik wat nieuw gepiep en gekraak in de Strada.
Al eerder had ik na wat gepiep de voorste veerpoten gesmeerd en dat had goed geholpen. Dit geluid lijkt erop dus het zal de achterste veerpoot wel zijn.

Helaas kan ik in de handleiding van Velomobiel.nl niet vinden of en hoe de achterste veerpoot gesmeerd kan worden, ik moet dus zelf op onderzoek uit.

De veerpoot is gemakkelijk verwijderd, maar helaas zie ik al voordat ik 'm los heb een scheur in de behuizing. Het euvel zit mooi halverwege en op slechts twee millimeter na is de breuk geheel rond.

Hier fiets ik liever niet mee door. Ik heb geen idee of het kan breken maar laat ik het risico maar niet nemen, om 06:00 midden op de Hollandse brug fiets ik liever rechtdoor richting kantoor dan dat ik het thuisfront uit bed moet bellen.

Hoe dit zo kan is mij een raadsel, ik heb nog niet eerder gehoord of gelezen dat Strada/Quest rijders hier last van hebben (gehad). Ik begrijp wel dat velomobielen licht maar toch duurzaam gemaakt worden en dat omwille van de bruikbaarheid niet alle onderdelen 'over-engineered' kunnen worden.

Ik zal Velomobiel.nl maar eens mailen met het verzoek een nieuwe op te sturen.
Het blijft wel vervelend dat ik nu even niet in de Strada kan rijden, maar ach, ik heb de Fujin nog.
Verder is het vervangen van deze veerpoot zo ongeveer het simpelste klusje dat je tegen kunt komen als velomobilist.

Tot snel

Edit 20 Maart 09:15
Een oplossing komt soms uit een onverwachte hoek, ik heb zojuist de oude veerpoot van Quest426 in ontvangst genomen. Deze mag ik gebruiken tot ik een nieuwe heb. Hartelijk dank, dit is geweldig!!!

Wie zijn neus schendt...

Alweer enkele maanden geleden reageerde ik tijdens het woon-werk navigeren door Oudekerk a/d A. iets te laat op een remactie van Velotejo. Rijdend over een rotonde besloot Velotejo (geheel terecht) toch maar even af te remmen voor een auto die afslaand een stuk van het fietspad meepikte.
Ik zat er iets te kort achter, reageerde te laat en raakte de staart van zijn Strada met de neus van de mijne. Een krakend geluid uit het vooronder maakte dat ik met een gevoel van "het-zal-toch-niet" uitstapte om de schade te inspecteren. Velotejo's Strada was gelukkig nog zo glanzend en strak als daarvoor, mijn voorzijde echter....

De schade links, ongeveer 5 á 6 cm lang

Op drie plaatsen zag ik barsten in de gelcoat, de body was gelukkig ongeschonden. Blijkbaar is de boel ingeveerd en daar kan de gelcoat niet goed tegen, in ieder geval minder goed dan het glasvezel van de body.

Ik wilde het liefst direct de Strada laten gladstrijken en overspuiten, maar besefte ook wel dat je uiteindelijk toch krassen oploopt door het dagelijkse gebruik. Na enige tijd kon ik er in berusten en bij mijn laatste bezoek aan Velomobiel.nl kreeg ik gratis en voor niets een reststuk reflectiemateriaal mee (Wat een goede service!)

Gisteren ben ik er eindelijk aan toegekomen het op mijn neus te plakken. Dat viel nog niet mee aangezien ik de schade tijdelijk bedekt had met tape van het goede soort. Het verwijderen van de oude lijmresten was nog het meeste werk, daarna het reflectiemateriaal opmeten en in drie stukken knippen. De schade is niet geheel symmetrisch, dus het uitmeten en enigszins toonbaar beplakken viel nog niet mee.

Het resultaat.

Op deze foto ziet het er mede dankzij de flits strak uit, maar door de schade aan de gelcoat en de ronding van de body is het niet optimaal glad.
Ik ben er echter tevreden mee (voorlopig dan) ;-)

Tot snel

Ciclismo suave

Het wil dit jaar nog niet zo lukken met de kilometers, tot nu toe kom ik niet verder dan 1200.
Ik ben zoals wel vaker ook op pad geweest, maar het is vooral het winterweer waar ik een beetje klaar mee ben. De kou valt mee, daar kun je jezelf prima op kleden, ook zonder schermen, vizieren en/of kappen. Het is vooral de sneeuw in combinatie met het onvoorspelbare veeg-en strooi gedrag van de diverse gemeentes waar ik doorheen moet op mijn w.w.route. Ik heb toch iets vaker voor de auto gekozen dan mij lief is en komende week kan het zomaar weer eens raak zijn....

Maar deze ochtend ging het warempel opmerkelijk vlot en dat na een ruime week van temperaturen boven de 25 graden, maté, heerlijke Malbec en uitmuntende Asado's (rara waar was ik?)

Mijn gemiddelde snelheid ligt weer een stukje hoger dan in Februari en ik haalde betrekkelijk eenvoudig de 50km/u op een mooi recht stuk. Ik wil op zo'n heerlijke ochtend het liefst de Marathon plussen bedanken voor bewezen winterdiensten (nul maal lek) en de F-lites weer monteren, maar daar wacht ik toch maar even mee.

Hopelijk roert Maart niet al te zeer haar staart en kan ik weer lekker kilometers lang woon-werk toeren.

Tot snel.

Een zwaar stukje forensen

Het afgelopen weekend kon ik mij mentaal voorbereiden op een barre woon-werk tocht op maandag. Ik twijfelde nog over de auto, maar de voorspelde "Mother-of-all-traffic-jams" weerhield mij hiervan.

Geen verkeersinfarct....grrrrr.... Afbeelding met dank aan Google.

De sneeuw viel voor een groot gedeelte op zondagavond en nacht, dus het is dan een gok of de fietspaden er een beetje goed bijliggen.
Ik maak hier van de gelegenheid gebruik om de gemeente Almere een compliment te geven! Al voor zes uur liggen de meeste paden er schoon bij. Op sommige stukken ligt wel een dun laagje sneeuw, maar die valt op dit tijdstip nog.
Almere heeft ook een prima strooirouteplanner, dat is nog eens goede service!
Dit geeft mij goede hoop, met een normale inspanning bereik ik de Hollandse brug. Over het Ton Storkpad, langs het spoor tussen Muiderberg en Weesp, is het zwaarder trappen maar eigenlijk wel goed te doen. In Weesp tref ik het eerste stuk met een dikke laag "velomobile-menace". Hier neemt de gemeente duidelijk geen enkele moeite de paden op tijd vrij te houden. Het volgende belabberde stuk ligt onder de Gaasperplas. Hier ben ik (mentaal) op voorbereid, het was vorig jaar ook al het stiefkindje op mijn w.w.route.
Ik moet drie maal uit de fiets en duw de Strada enkele honderden meters voor mij uit. De sneeuwlaag is duidelijk minder op de beschutte stukken, waar ik met enige moeite wel kan fietsen met niet meer dan een gangetje van +/-15km/u. Door industrieterrein Bullewijk ligt een derde K-stuk.
Gelukkig ben ik niet de enige, de Ambulance-Quest ploetert net als ik door de te dikke laag prut, hij lijkt mij wel enthousiaster en roept dat het even verderop weer beter te doen is. De weg is even later inderdaad weer prima (zelfs zeer goed) langs de Burgemeester Stramanweg, door A'veen en langs het A'damse bos tot bij Schiphol.
Uiteindelijk doe ik er met een zware inspanning 1h55m over, waar een normale en ontspannen w.w.rit 1h20m duurt.
De terugweg gaat beter, alleen langs de Gaasperplas is het nog slecht. Na 1h40m stap ik moe maar voldaan onder de douche.

In de garage zie ik nog een dikke MTB noppenslof liggen, "o ja, die heb ik ook nog", de M+ op het achterwiel had regelmatig slechte grip, dat had deze band (gedeeltelijk) kunnen voorkomen. Weer wat geleerd....

Tot snel!

Nieuwe hanger & halve kilo lichter

Zaterdag j.l. is mijn Strada onderhanden genomen bij Velomobiel.nl.
De "klerenhanger" moest gerepareerd worden en verder wilde ik graag mijn remmen, versnelling en sporing laten nakijken door de professionals.

Met een ritje van 44 kilometer stond ik voor de deur. Voor mij is de nabijheid van Dronten zeer prettig, het is niet nodig hele dagen uit te plannen en vervoer te organiseren voor wat onderhoud.

Een nieuw onderdeel, de lasser was niet aanwezig dus de oude is vervangen.

Nu heb ik de gewoonte mijn spullen netjes af te leveren voor reparatie, dat werkt toch wel zo prettig. Onderweg pikte ik toch helaas weer genoeg zooi op, maar ik was niet voorbereid op de halve kilo modder die uit de wielkast viel. In Dronten zijn ze het blijkbaar wel gewend, een afwasborstel en kom stonden al klaar om de bouten in de kast te kunnen bereiken.

Dit was nog niet eens alles....

Ik spuit de wielkast regelmatig schoon met een tuinslang, maar volgens Theo kan je er ook gerust de drukspuit opzetten, als je maar niet op de lagers mikt.

Derailleur stellen

De achter-derailleur wilde niet heel vlot van 4 naar 5, deze schoot regelmatig in de 6 en moest ik even de shifter iets terugdraaien (zonder terug te klikken naar de 4) om weer op de 5 te komen. Dit zijn mijn favoriete verzetten dus is soepel schakelen wel zo prettig. Ik rij voor overigens altijd op het grote blad. Theo ontdekte nog dat de 9 niet bereikbaar was en heeft dat ook gelijk verholpen.
De sporing was nog prima (daar ligt het dus niet aan.... ;-))

Klaar voor weer een heleboel zorgeloze kilometers. Cookie Strada 48 is next.

Cookie Strada 48 kwam ook nog even langs voor z'n veren, een rijder uit Luik/Liege kwam zijn Quest afleveren voor diverse klussen en een beeldend kunstenaar uit Deventer kwam een nieuwe Strada ophalen. Deze is ter plekke voorzien van stickers. Ik ben vergeten te vragen of ik een foto mocht maken, want anders dan anders is 't zeker!
Ik heb tot slot ook nog een reststukje van het reflecterende sticker materiaal meegenomen om de neus een beetje bij te werken. Ik ben een keertje onoplettend geweest, maar daarover later meer...

Tot snel.

Scheurtje

Ik hoopte dat het mij niet zou gebeuren, maar m'n Strada heeft nu toch ook een scheur in de 'klerenhanger'. Het probleem en de oplossing waren mij al bekend via ander velomobilisten/bloggers, dus ik heb het wel in de gaten gehouden. De hoop dat het mijn fiets niet zou gebeuren was gebaseerd op het feit dat ik niet zo zwaar ben en niet heel krachtig trap. Dat was ijdele hoop blijkt nu.

Ogenschijnlijk niets aan de hand....

Als je goed kijkt zie je de scheur ontstaan, direct boven/naast de lasnaad.

Geluk bij een ongeluk wilde ik toch al richting Dronten aangezien ik de fiets nu ruim een jaar en bijna 10.000 kilometer in bezit heb. Zaterdag a.s. moet het euvel verholpen zijn en hopelijk levert een verdere inspectie geen verassingen op.

De Strada zoeft nog altijd heerlijk de paden op en de lanen in, maar het is een een prettig idee om de specialisten eens naar de fiets te laten kijken. 

Ik ga er toch vanuit dat de fiets altijd voor mij klaar staat. Waar ik al een hekel heb aan lekke banden, moet ik niet denken aan pech onderweg. 

Met de Mango heb ik eenmaal stil gestaan zonder verder te kunnen en dan voel je je toch een beetje een aangespoelde bultrug, je kunt geen kant op en je trekt veel bekijks...

Tot snel!