Mooi Blauw Benefietst Brussel-Amsterdam

Op 27 Mei ga ik, voor het goede doel, meer fietsen dan ik ooit op 1 dag heb gereden.

Met 2 collega's (zij op racefietsjes, de bikkels) doe ik mee aan een benefiet toertocht van de Luchthaven Brussel naar Schiphol, 240 km op 1 dag, gelukkig in een (voor velomobielen) rustig tempo.

Ik zal mijn best doen een mooi verslag te schrijven voor op mijn blog.

Tot snel

Changi Village

Voor mijn werk mocht/moest ik weer eens op pad en dus heb ik de afgelopen anderhalve week geen meter gereden. Wel heb ik meer fietsen gezien dan ik verwacht had, dus bij deze een kleine sfeer reportage uit Changi Village, Singapore.

Mooi fietspaden door het Changi Village Beachpark

Wel opletten waar je mag fietsen...

Fix on the beach

De Snelle Jelles gaan massaal op pad in het weekend

Door het park zie ja alle 'sorts and sizes' rijden

Voor als het echt gaat krieblen kun je overal terecht voor een 'medicijn'.

Tot snel.

RDW trainingskamp

Het is zover, ik heb mijzelf aangemeld voor een wedstrijd: de 1 uurs-race op de RDW baan. De laatste wedstrijd die ik ooit gereden heb is al weer bijna 25 jaar oud, een doordeweekse clubwedstrijd bij Swift Leiden.
Aangespoord door Cookie Strada 48 en Velotejo kon ik het niet laten eens mijn krachten te meten met de groten der ligfietsaarde. Niet dat ik verwacht ook maar in de buurt te komen van de toppers, ik ben eerder nieuwsgierig wat ik nu eigenlijk kan.
Mijn voorbereiding is alvast "ideaal" , ik heb een trainingskamp geregeld in een ver buitenland, geheel bekostigd door mijn "sponsor" en voorzien van alle gemakken.

Vervelend is het wel dat ik tussendoor allerlei verplichtingen heb naar diezelfde sponsor, ruim 10 uur per dag ben ik kwijt aan nevenactiviteiten....
Een bijkomend probleem is het ontbreken van mijn Strada, maar dat hebben ze hier opgelost met onderstaand martelwerktuig met onder"stuur".

Het lijkt misschien op liggen, maar laat ik hier vooral hoog opgeven van het stoeltje in de Strada. Als iets goed is merk je er meestal niets van, dat merken heeft eigenlijk pas plaats als je een minder alternatief voorgeschoteld krijgt. Dus bij deze hulde voor het onovertroffen Velomobiel.nl kuipje met bijbehorend Ventisit matje!

Maar goed, terug naar de 1 uurs-race, wat verwacht ik ervan? Als ik kijk naar mijn kruissnelheid op mijn w.w.ritjes dan ligt die onder goede omstandigheden een stuk boven de 40km/u. De laatste weken kom ik uit op een bewogen gemiddelde van 34 km/u, maar dat is dan inclusief het afremmen en optrekken bij iedere bocht en/of stoplicht.
Ik zal niet veel doen om de Strada te tunen voor race, alleen de PM's gaan vervangen worden door de F-lites en enkele voor de race overbodige kilo's forenzenzooi mogen achterblijven.
Uiteindelijk denk ik dat 45 km in een uur een redelijk doel is, ik droom van meer, maar het bovenstaand martelwerktuig heeft mij wel geleerd dat continue vermogen leveren heel wat anders is dan stoer doen op een forenzen rit. Tijdens mijn reguliere ritjes pak ik veel rust bij bochten en stoplichten. Tijdens een tijdrit is het de kunst een heel uur druk op de benen te houden, een compleet andere discipline dus.
Ook is het zo dat ik eigenlijk zelden tot het gaatje ga, matig intensief is mijn credo. Wat er gebeurt als ik wat meer van mijzelf verg? Geen idee...

Tot snel

Ciclismo suave

Het wil dit jaar nog niet zo lukken met de kilometers, tot nu toe kom ik niet verder dan 1200.
Ik ben zoals wel vaker ook op pad geweest, maar het is vooral het winterweer waar ik een beetje klaar mee ben. De kou valt mee, daar kun je jezelf prima op kleden, ook zonder schermen, vizieren en/of kappen. Het is vooral de sneeuw in combinatie met het onvoorspelbare veeg-en strooi gedrag van de diverse gemeentes waar ik doorheen moet op mijn w.w.route. Ik heb toch iets vaker voor de auto gekozen dan mij lief is en komende week kan het zomaar weer eens raak zijn....

Maar deze ochtend ging het warempel opmerkelijk vlot en dat na een ruime week van temperaturen boven de 25 graden, maté, heerlijke Malbec en uitmuntende Asado's (rara waar was ik?)

Mijn gemiddelde snelheid ligt weer een stukje hoger dan in Februari en ik haalde betrekkelijk eenvoudig de 50km/u op een mooi recht stuk. Ik wil op zo'n heerlijke ochtend het liefst de Marathon plussen bedanken voor bewezen winterdiensten (nul maal lek) en de F-lites weer monteren, maar daar wacht ik toch maar even mee.

Hopelijk roert Maart niet al te zeer haar staart en kan ik weer lekker kilometers lang woon-werk toeren.

Tot snel.

Tot slot

Ik ga dit jaar afsluiten met 8500 kilometer op de teller(s). Eerder meldde ik nog de hoop om de 9000 te halen, maar daar stak mijn werkgever een stokje voor, hééééél vervelend ;-)

Twee weken een training verzorgen in Rio is slecht voor de kilometers.

Vanochtend stapte ik weer in de Strada voor een laatste week forensen. Met maar 3 ritten is het met gemak een 100% HPV-week. Dat zullen tevens mijn laatste kilometers van 2013 zijn, ik laat de OBT dit jaar aan mij voorbij gaan.
Vorig jaar is de OBT mij zeer goed bevallen en ik was graag weer gegaan. De afstand Almere-Zwolle-OBT-Zwolle-Almere is met iets meer dan 200 km goed op één dag te doen, maar de 29e is bij ons thuis een feestdag en dat verdient prioriteit. Dus niet getreurd en voor hen die wel gaan: maak er een mooi feest van!

Tot slot nog fijne kerstdagen, en een gezond & kilometer-rijk 2013 voor iedereen toegewenst.

Tot snel.

Bom dia

Zo, daar ben ik weer.
Na ruim 2 weken niet fietsen ben ik deze ochtend weer in de Strada gekropen.
Voor mijn werk ben ik 17 dagen in Sao Paolo geweest, leuk om te doen, maar ik mis het fietsen wel.

De enige Strada's die je in SP tegenkomt zijn ontworpen door de familie Agnelli en ze zijn niet half zo mooi, praktisch of betaalbaar als de echte VM.nl Strada's ;-)

Fietsen is overigens niet aan te raden in deze absurd grote stad, iedereen is gek op zijn auto en maakt er te pas en te onpas gebruik van. De infrastructuur is totaal niet berekend op fietsen (en als je kijkt naar de files, gaten, drempels en kuilen in het wegdek ook niet op de auto's). Tijdens lunchtijd staan straten vol, wachtend op een parkeerplek in de buurt van een restaurant. Iedereen lijkt het normaal te vinden...
De mensen zijn allervriendelijkst en goed eten is overal te vinden, opvallend veel Japans en daar ben ik dol op.
Al met al was ik vanochtend een goede 2 kilo zwaarder, nog een beetje "jet-lagged" en dus trager. Vanmiddag maar eens kijken hoe het me met tegenwind vergaat...

Tot snel

Bukken en stof op de Strada

Ik ben enige tijd op reis geweest en de Strada staat daardoor alweer 3 weken stil. Gelukkig kom ik nog wel aan fietsen toe, maar dan anders.
Allereerst moest ik voor werk naar Valencia, mooie stad, lekker weer, maar geen kilometer gereden.

Veel paëlla, heel veel paëlla...

Naast het mooie,historische centrum, het brede strand en vernieuwende architectuur (is mij verteld) hebben ze in Valencia ook veel energie gestoken in fietsvoorzieningen. Overal kan je gebruik maken van leen/huurfietsen. Het eerste half uur is gratis en daarmee kom je met gemak waar je zijn moet. Je moet wel geabonneerd zijn voor het schappelijke bedrag iets meer dan 20 euro per jaar. Per week kan ook voor 12 euro.

Kies maar een kleur, als het maar grijs/blauw is.

De fietspaden zien er mooi uit, liggen soms vrij van ander verkeer, maar toch....

Niet te dicht bij de rand, pas op voor de palm en glij niet uit op het zand. 

Nog voor ik naar Spanje vertrok heb ik mijn bukker eens schoongemaakt, die stond al vuil te zijn sinds November. Ik heb er toen nog enkele w.w.ritjes op gereden, maar nadat de Strada arriveerde heb ik er niet meer naar omgekeken. Daar het die dag, 26 Mei, redelijk weer was ben ik maar meteen een stukje gaan rijden. Ik was toch een beetje nieuwsgierig naar mijn vorm met meer dan 5000 velomobiel kilometers in de benen.
Waar ik bij de Strada geen acht op sla, daar kies ik bij de bukker bewust voor het eerste stuk tegenwind. Ik volgde mijn vaste rondje van 40km rond de Oostvaardersplassen. Tegen de wind in miste ik direct het liggen, wat een ellende. De snelheid viel mij echter niet tegen, ik kon bij windkracht 4 toch nog een gemiddelde van boven de 30 vasthouden. Voor de wind ging het pas echt los, ik heb de 14km over de Oostvaardersdijk van Lelystad tot Almere met 45km/u kunnen afleggen. Dat is zelfs bij een wind in de rug meer dan ik verwacht had. Uiteindelijk stond ik na 1'09" weer voor de deur, dat is maar liefst 6 minuten sneller dan mijn oude bukrecord op dit stuk en weer maar 6 minuten langzamer dan mijn snelste velomobieltijd! Ik ben dus echt flink vooruitgegaan met mijn kracht en conditie dankzij het frequente rijden in de Strada.

Na Spanje heb ik mijzelf nog een ruime week vermaakt in de Dordogne, lekker heuveltjes op en af fietsen.

Over een maand bloeien hier de zonnebloemen!

Het is wel even wennen; mijn billen, nek, rug, schouders, armen en handen willen toch liever liggend vooruit. Verder merk ik wel dat mijn benen het bukken niet echt gewend meer zijn, ik heb dan wel kracht en conditie opgebouwd, maar heel soepel gaat het niet. Het is natuurlijk ook het klimmen, er liggen korte, pittige klimmetjes om iedere hoek die je weinig rust gunnen.

Beter klimgereedschap dan de Strada ;-)

Aanstaande maandag kan ik weer liggend vooruit, ik kan niet wachten!

Tot snel

Rio

De afgelopen week mocht ik weer eens op pad voor mijn werk. De woon-werk kilometers lijden er flink onder, maar Rio de Janeiro maakt veel goed ;-)

Ik had niet veel tijd om eens rustig van de omgeving te genieten en een goede indruk op te doen van de fietscultuur ter plekke, ik moest toch echt aan de bak, maar toch kwam ik regelmatig deze fietsjes tegen; vol met zoete en gevulde deegwaren op weg naar de vele strandtentjes. Ik ben zelf erg gecharmeerd van de toeter.

Volgens mij fietsen de Rionezen niet veel, beachvoetvolleybal en wandelen langs het strand lijken de favoriete bezigheden (ik kan ze het niet kwalijk nemen).
Voor het dagelijks vervoer zijn de Brazilianen toch vooral erg gek met hun autootjes, het ronkt, scheurt en toetert wat af... Niets ongewoons dus.

Tot snel!

Weer op pad

De afgelopen week heb ik geen kilometer gereden, ik kreeg op korte termijn het verzoek een week in Lissabon te gaan werken (...gut-o-gut, wat heb ik 't zwaar...) Tussen mijn verplichtingen door had ik ook nog wat tijd om van de stad te genieten.

Als ik op reis ben vraag ik mij altijd af hoe het zal zijn om daar als fietsende forens door het leven te gaan. Kopenhagen is zeer goed te doen, zoals ik eerder berichtte, maar Buenos Aires is op zijn zachts gezegd geen omgeving voor welke vorm van HPV dan ook. Lissabon zit daar zo een beetje tussenin. Er zijn mooie stukken rood asfalt, maar ook smalle, steile klinker steegjes met veel te veel auto's, scooters en de iets vriendelijkere karakteristieke trams.

De meeste fietsen die je ziet zijn met name ATB's voor de toeristen en 'fixies' voor de de lokale trendvolgers.

mooi rood asfalt, even buiten het centrum, geen fietser gezien...

typisch voor het centrum, geen HPV vriendelijk straatje

Een zeer luxe, bronzen(?) fietsenrek

Lissabon is en blijft een van mijn favoriete steden

Tot snel

Een leuke week

Zo af en toe krijg ik van mijn werkgever een ticket en hotelreservering, in ruil doe ik wat werk op locatie.

Afgelopen weekend mocht ik Kopenhagen bezoeken, altijd leuk, zeker als fietsen je hobby is.
De Denen hebben immers een reputatie hoog te houden en worden internationaal vaak in 1 adem genoemd met ons landje als het gaat om "hoe-je-mensen-massaal-op-de-fiets-krijgt".
Afgelopen zomer mocht ik al wat langer in deze leuke stad werken, maar nu wilde ik toch mijn vrije momenten gebruiken om eens uitgebreider naar de fiets cultuur ter plekke te kijken.

Wat in de zomer al bleek is nu bevestigd, ze hebben heel veel bakfietsen. Vooral in de wijk Christianshavn, waar ze blijkbaar gemaakt worden.

Veel 'bakkers' staan buiten geparkeerd.

In alle soorten en maten komen ze voorbij, ik heb deze keer zelfs een postbode gezien die mij op een e-Bakfiets vol met tassen en kisten voorbij kwam. Helaas had ik m'n camera niet paraat...
Ditmaal ben ik ze niet tegengekomen, maar ik ben in de zomer nog verrast door een ligger (Flevobike?) op het Amager Strand Park. In de buurt van de hoofstad, op 30km van het centrum, ligt Stenlose waar Velomobilcenter.dk gevestigd is. Ik had dus stille hoop een heuse velomobiel te zien... (helaas).

Ondanks het vele fietsverkeer kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat de beleving toch net even anders is dan bij ons, dat merk je vooral aan de vele helmen en hi-vis kleding (reflecterende vestjes...)

helmpje op

De infrastructuur in de stad is goed, maar het gemak en de gewoonte waarmee wij op (of in) de fiets springen lijkt hier toch te ontbreken.

Eenmaal thuis is het een verademing te zien dat de fietspaden inmiddels zijn schoongedooid. Op donderdag had ik met de westenwind in de rug zowaar weer een zomerse tijd op m'n tellertje. Met een gemiddelde van 32.5 km/u, een kruissnelheid van 38-40 km/u en een top van 56km/u is de 42km in 1'17" onder de Marathon plussen doorgevlogen, heerlijk!

Komende week zal ik niet veel fietsen zien, laat staan zelf fietsen (ik ben niet gek)

Hasta pronto