Een Blauwe Maandag, deel 2

Na veel te lange tijd, een ruime 2 maanden, ben ik vanochtend eindelijk weer eens in de Mooie Blauwe gestapt. Het weerbericht was niet al te positief, veel nattigheid, maar daar mag je natuurlijk niet over zeuren als je een Strada hebt staan.

Helaas zitten ontwikkelingen (allen positief!) op zowel het werk als ook prive mij flink dwars bij het maken van voldoende kilometers. Voldoende staat dan voor de hoeveelheid beweging waarbij ik mij lichamelijk en mentaal in opperste staat voel. Meestal volstaan daarvoor twee w.w. ritten per week, bijna 200km.

Afgelopen week heb ik nog een nieuwe accu besteld bij Velomobiel.nl. Van de twee oudere was er eentje al defect en bij de tweede had ik ook zo mijn twijfels, niet onterecht bleek vanochtend, mijn claxon doet het weer! (geen idee of daar een verband tussen zit, maar toevallig is het wel)

Tot snel.

Blauwe Maandag

Ik ben gisterenmiddag vast niet de enige velomobilist geweest, maar wat was het lekker rustig op het fietspad ;-)
Ik kan mij niet heugen ooit eerder en hele rit van anderhalf uur in de stromende regen te hebben gereden, het hield maar niet op. Uiteindelijk was mijn bovenlijf toch doorweekt, het schuimkapje had zich, ondanks de behandeling met een water afstotend middeltje, compleet volgezogen en het regenwater liep met straaltjes langs het klittenband omlaag over mijn ellebogen. Het was warm genoeg en je zit uit wind, dus werkelijk last had ik er niet van.

Alleen het gelijktijdig leeglopen van de achter- en linker voorband kon mijn humeur een beetje bederven. Gelukkig was dat dan weer precies bij een tunneltje en niet midden in een weiland.

Tot snel.

Ciclismo suave

Het wil dit jaar nog niet zo lukken met de kilometers, tot nu toe kom ik niet verder dan 1200.
Ik ben zoals wel vaker ook op pad geweest, maar het is vooral het winterweer waar ik een beetje klaar mee ben. De kou valt mee, daar kun je jezelf prima op kleden, ook zonder schermen, vizieren en/of kappen. Het is vooral de sneeuw in combinatie met het onvoorspelbare veeg-en strooi gedrag van de diverse gemeentes waar ik doorheen moet op mijn w.w.route. Ik heb toch iets vaker voor de auto gekozen dan mij lief is en komende week kan het zomaar weer eens raak zijn....

Maar deze ochtend ging het warempel opmerkelijk vlot en dat na een ruime week van temperaturen boven de 25 graden, maté, heerlijke Malbec en uitmuntende Asado's (rara waar was ik?)

Mijn gemiddelde snelheid ligt weer een stukje hoger dan in Februari en ik haalde betrekkelijk eenvoudig de 50km/u op een mooi recht stuk. Ik wil op zo'n heerlijke ochtend het liefst de Marathon plussen bedanken voor bewezen winterdiensten (nul maal lek) en de F-lites weer monteren, maar daar wacht ik toch maar even mee.

Hopelijk roert Maart niet al te zeer haar staart en kan ik weer lekker kilometers lang woon-werk toeren.

Tot snel.

Een zwaar stukje forensen

Het afgelopen weekend kon ik mij mentaal voorbereiden op een barre woon-werk tocht op maandag. Ik twijfelde nog over de auto, maar de voorspelde "Mother-of-all-traffic-jams" weerhield mij hiervan.

Geen verkeersinfarct....grrrrr.... Afbeelding met dank aan Google.

De sneeuw viel voor een groot gedeelte op zondagavond en nacht, dus het is dan een gok of de fietspaden er een beetje goed bijliggen.
Ik maak hier van de gelegenheid gebruik om de gemeente Almere een compliment te geven! Al voor zes uur liggen de meeste paden er schoon bij. Op sommige stukken ligt wel een dun laagje sneeuw, maar die valt op dit tijdstip nog.
Almere heeft ook een prima strooirouteplanner, dat is nog eens goede service!
Dit geeft mij goede hoop, met een normale inspanning bereik ik de Hollandse brug. Over het Ton Storkpad, langs het spoor tussen Muiderberg en Weesp, is het zwaarder trappen maar eigenlijk wel goed te doen. In Weesp tref ik het eerste stuk met een dikke laag "velomobile-menace". Hier neemt de gemeente duidelijk geen enkele moeite de paden op tijd vrij te houden. Het volgende belabberde stuk ligt onder de Gaasperplas. Hier ben ik (mentaal) op voorbereid, het was vorig jaar ook al het stiefkindje op mijn w.w.route.
Ik moet drie maal uit de fiets en duw de Strada enkele honderden meters voor mij uit. De sneeuwlaag is duidelijk minder op de beschutte stukken, waar ik met enige moeite wel kan fietsen met niet meer dan een gangetje van +/-15km/u. Door industrieterrein Bullewijk ligt een derde K-stuk.
Gelukkig ben ik niet de enige, de Ambulance-Quest ploetert net als ik door de te dikke laag prut, hij lijkt mij wel enthousiaster en roept dat het even verderop weer beter te doen is. De weg is even later inderdaad weer prima (zelfs zeer goed) langs de Burgemeester Stramanweg, door A'veen en langs het A'damse bos tot bij Schiphol.
Uiteindelijk doe ik er met een zware inspanning 1h55m over, waar een normale en ontspannen w.w.rit 1h20m duurt.
De terugweg gaat beter, alleen langs de Gaasperplas is het nog slecht. Na 1h40m stap ik moe maar voldaan onder de douche.

In de garage zie ik nog een dikke MTB noppenslof liggen, "o ja, die heb ik ook nog", de M+ op het achterwiel had regelmatig slechte grip, dat had deze band (gedeeltelijk) kunnen voorkomen. Weer wat geleerd....

Tot snel!

365 dagen fiets

Het is mij het weertje wel, extreem lage temperaturen rond vertrektijd (ongeveer 05:30) maken het forensen een uitdaging.
Deze week gaat het mij niet lukken om 3 retourtjes aan mijn maandtotaal toe te voegen. Ik blijf steken op 2, woensdag en vrijdag (morgen dus). Dinsdag heb ik mij laten afschrikken door de -14,3 op de buiten thermometer. Fiets en bagage waren er klaar voor maar ik kon mijzelf er niet toe zetten. Gelukkig blijft de Strada wel een 365 dagen fiets, we mogen dit jaar 1 keertje smokkelen ;-)
Ik rij zonder enige aanpassing aan de Strada, zoals race/toerkap, strips, afgeplakte voetgaten of zoolverwarming. Vooral koude voeten ervaar ik als het grootste probleem, de kou komt van de crank en pedalen via de metalen schoenplaten zonder pardon mijn tenen opzoeken. Wellicht moet ik de pedalen van mijn bukker in de Strada zetten, de bijbehorende schoenplaten zijn van kunststof en geleiden de warmte dus minder snel weg van de voeten. Er is geen metaal op metaal contact tot vlak onder de zolen.
Ook de rijwind in mijn gezicht is vervelend koud, maar dat is wel te verhelpen met de dikke fleecesjaal en het schuiven met de skimuts. Verder heb ik 't eigenlijk best comfortabel. De rit moet daarbij niet langer duren dan strikt noodzakelijk, anderhalf uur is net te doen.
Morgen rij ik met mini-vizier, eens kijken of dat het verschil maakt dat ik verwacht.

Helaas zijn ook niet alle paden geveegd, de meeste beheerders hebben hun verantwoordelijkheid genomen (dank!) maar in enkele gemeenten is het bar en boos, vooral Amsterdam scoort slecht. Mijn snelheid op een geveegde weg ligt ergens tussen de 30 en 35 km/u, op ijs en sneeuw zakt dat tot ongeveer 25 terwijl het wel harder werken is.
Vorige week vrijdag heb ik mijn sneeuwdoop gehad onder de deskundige begeleiding van Velotejo.

"Rooie kop en kouwe tenen"

Ik heb niet zo gek veel moeite met sneeuw op het wegdek, wellicht dat mijn lage(re) gewicht daarbij een rol speelt. Inclusief fiets en bagage weeg ik ongeveer 110 kilo.
In deze kou voelt het rijden hoe dan ook als ploeteren door de modder, als je dat voor lief neemt en beseft dat de totale reis niet heel veel langer duurt kan je ook nog best genieten.

Tot snel

Minus 8

Het is grappig om te lezen hoe de diverse velonauten de huidige vrieskoude beleven. Ik krijg de indruk dat de meesten genieten van de afwisseling in het weerbeeld.

Tot vorige week kon je je klokje gelijkzetten op de frequente verhalen over storm-strippen, inmiddels zijn de voet-gaten aan de beurt om te worden afgeplakt dan wel te worden voorzien van betere stroomlijn. Ik ben voor beide omstandigheden nieuwsgierig naar de testen die her en der gedaan worden, vooral de "vortex generators" klinken daarbij veelbelovend. Vanaf hier wil ik eenieder die hier vanuit hobby en/of professionele interesse aan werkt een compliment geven, de velomobiel is zeer goed maar nog lang niet uitontwikkeld.

Deze week kom ik wel weer gewoon aan m'n 3 woon-werk ritten, 250km totaal, maar het vergt wel wat meer voorbereiding. Ik heb het niet snel koud, en draag ook bij 2 of 3 graden vorst geen extra onderkleding of handschoenen, maar de huidige omstandigheden dwingen mij toch wat meer aan te trekken.
Ik draag nu een lange sport onderbroek onder m'n lange fietsbroek (zonder zeem), dunne handschoenen met daarover fiets handschoenen, een dikke fleece sjaal en een skimuts onder m'n fietshelm. Voor het bovenlijf neem ik geen extra maatregelen, uiteindelijk heb ik alleen een beetje last van koude tenen. De helm is zeer effectief tegen de koude wind op mijn (voor)hoofd, ik draag meestal een pet.
Ik wil eigenlijk altijd een helm op maar heb de goede nog niet gevonden. Een reguliere fietshelm laat niet toe dat je je hoofd even naar achter haalt en op de rand laat rusten en de "Ekoi City nog wat" past totaal niet bij mijn hoofd door een ruimte aan de zijkant en tegelijkertijd het knellen van voor en achter (een miskoop dus).

De huidige koude heeft mij er wel aan herinnerd een mini-vizier te bestellen bij velomobielonderdelen.nl. Dit had ik al op de Mango en het toegenomen comfort zal ook op de Strada zeer welkom zijn. Dit stukje kunststof geleid de lucht langs en over je gezicht en eventuele snelheidswinst is mooi meegenomen. Een mooi voorbeeld van de hierboven geroemde innovatie! Ik heb ook maar meteen een paar zuignappen in het mandje gelegd.

Tot slot: Januari was goed voor 830km, ik heb 10 van de 13 woon-werk ritten met de Strada afgelegd.

Tot snel