Ik denk over mijzelf graag dat ik een verantwoordelijke, bewuste en vriendelijke medeweggebruiker ben.
Ruim voordat ik fietsers op smalle stukken inhaal gebruik ik even de claxon, bij kruisingen nader ik voorzichtig en zoek ik altijd even oogcontact met anderen op de weg. Zo'n blik van verstandhouding, "ik heb je gezien, ik hou rekening met je", doet vaak wonderen voor een beetje vriendelijkheid en begrip op de weg.
Helaas schrikken sommigen wel eens van wat ze niet verwachten, zo'n raar laag felgekleurd ding past niet in het denkkader van enkelen. De reacties zijn meestal toch vriendelijk, lacherig en heel soms een tikkeltje boos.
Ik probeer mij niet teveel aan te trekken van vreemde gedragingen van vooral andere fietsers op het pad, ze doen nu eenmaal gekke dingen en daar anticipeer ik op, zo goed als het kan.
Gisteren ben ik helaas toch uit mijn slof geschoten en heb ik de titel "Near Miss 2012" toegekend aan een verschrikkelijke koe op het Spoorbaanpad in Almere Poort (of voor de trendy E-rijders onder ons, de E-Freeway...)
De jonge dame in kwestie fietste naast haar vriendin in het duister, zonder verlichting, al slingerend over de verkeerde weghelft. Ik wilde graag inhalen. Ik minderde dus alvast vaart, van 40 tot onder de 30 km/u en terwijl ik nader claxonneer ik op gepaste afstand. Eerst volgt nog geen reactie, maar naar mate ik nader en frequenter claxonneer schuift ze op naar rechts en slingert een heel stuk minder. Ik haal in.... terwijl ik naast haar rijd geeft het kalf een ruk aan haar stuur en slaat zonder kijken en/of richting aangeven linksaf (verhip denk ik, er is hier een fietspad naar links!).
Met een ruk aan de stuurknuppel schiet ik links de berm in, we missen elkaar op een haar. Al rijdend vraag in niet al te vriendelijke bewoordingen of ze visueel dan wel auditief beperkt is en bijt haar de volkse benaming voor het vrouwelijk geslachtsorgaan toe.
Na twee seconden besef ik dat het voor een jonge meid best vervelend kan zijn om op een donker en verlaten fietspad door een onbekend vent agressief te worden bejegend. Ik kom weer tot rust en besluit door te rijden, er is gelukkig niemand gewond en er is geen materiële schade.
Ik zal wel gek zijn in mijn velomobiel, maar hoe je het voor elkaar krijgt om zo'n beetje ieder verkeersregel te overtreden is "beyond me"(zucht)
Tot snel.
Bij het inhalen van (groepjes) scholieren geef ik tijdens het inhalen altijd nog voortdurend hele korte claxonsignalen zodat ze weten dat ik langszij gekomen ben...en dat ik dus aan het inhalen ben. Je moet het haar maar niet kwalijk nemen.
BeantwoordenVerwijderenIk ben alweer tot rust gekomen ;-)
VerwijderenHa, ook in Nederland is het bij jongeren de gewoonte om bij duister onverlicht te fietsen ? Het is niet enkel in Vlaanderen dus, dat er onverlichte geesten rondwaren. Goed om weten
BeantwoordenVerwijderenDit is een exemplaar dat de natuurlijke selectie per vergissing overleefd heeft, vermoed ik.
Indien hier natuurlijke selectie aan 't werk is moet onverlicht fietsen een voor mij onbekend voordeel hebben; het lijken er steeds meer te worden! ;-)
VerwijderenHeel herkenbaar! Gelukkig is een deel van mijn woon-werk-woon verkeer altijd op tijdstippen dat er geen scholieren zijn (<05:30 of >22:00). Helaas nog steeds wel fietspadgebruikers zonder verlichting, maar ook dat blijft beperkt tot de late diensten. Vroege diensten zijn altijd zo "belachelijk" vroeg dat zich niemand op het fietspad waagt.
BeantwoordenVerwijderenGisteren mijn eerste near miss beleefd met een voetganger. Pikkedonker en nattige omstandigheden. 2 wandelaars met hond beiden een andere helft van het fietspad innemend. Ik kwam uit een bocht met een kleine 30 (heuveltje omhoog en door bomen kun je niet ver vooruit kijken, maar wel keurig 2 baans mooi fietspad). Toen ik ze zag was er geen tijd meer en via de berm er omheen gestuurd.
BeantwoordenVerwijderenHet ging te snel om boos te worden en de voetganger had wel in de gaten dat ie fout zat, na een eerste vloek. Nu kon ik denk ik terecht zeggen, ik zie je niet. Ik heb alleen gezegd: ik zou op z'n iets reflecterends aandoen.
De man en vrouw, ik schat zo'n 50 lopen daar zonder verlichting, zonder reflectie, donkere kleren, hond aan lange lijn, verkeerde kant fietspad... het is moeilijk te begrijpen en ik voel me in deze niet schuldig.
Herkenbaar, zeker voor Nederland. Ik heb hier niet veel last van onverlichte fietsers, ben nu zondermeer bijna de enige die gek genoeg is om bij -6 de fiets naar het werk te nemen. Wel regelmatig zie ik ook hier mensen die zonder reflectie een hond uitlaten terwijl het om 16.00h nagenoeg donker is. Kinderen die op de schoolbus wachten 's morgens hebben wel allemaal een reflexvest aan, dus de ouders weten wel hoe het hoort.
BeantwoordenVerwijderenHet was ook verschrikkelijk putweer gisteren... denk dat ik 10 minuten (of 20) achter je zat. Geen last gehad van near-misses, wel vol verbazing een of andere debiele omleiding op het spoorbaanpad gehad (via de busbaan...).
BeantwoordenVerwijderenHoi Erwin, ik was een half uur eerder weg en die omleiding is de "E-Freeway" inderdaad onwaardig. Het fietspad is in het donker maar moeilijk terug te vinden.
Verwijderen