Mijn 'quest' naar een helm

Deze maand fiets ik wat af, ondanks een week niet forenzen haal ik toch de 1000km. Sinds ik de Strada heb neemt de frequentie waarmee ik fiets flink toe, het gaat ook zo makkelijk.

Wat niet altijd even makkelijk is zijn mijn mede-weggebruikers en dan vooral de automobilisten. Ik moet voorzichtig zijn niet alle schuld van ongemakkelijke en gevaarlijke situaties bij anderen in de schoenen te schuiven, ik ben zelf ook niet vrij van fouten, maar wat automobilisten met regelmaat presteren is toch van een andere orde.
Dit komt volgens mij vooral doordat velen zich niet bewust zijn van het feit dat ze moeiteloos een stalen gevaarte van minimaal 1000 kilo tussen kwetsbare verkeersdeelnemers manoeuvreren.  Fietsers presteren met nog grotere regelmaat minstens even gevaarlijke acties, maar brengen daarbij vooral zichzelf in gevaar. Geen licht voeren of richting aangeven zijn daarbij voor mij wel zo'n beetje de meest irritante gedragingen...

Gisteren was het bijna raak, op de kruising van de Oranjebaan en Beneluxbaan in A'veen heb ik als fietser voorrang op het autoverkeer. Op het moment dat ik de kruising nader stoppen de auto's van links en rechts netjes voor het fietspad. Het is licht, ik heb mijn verlichting aan en ben verder de enige fietser op dit overzichtelijke stuk.
Ik passeer met ongeveer 25km/u de auto van links en op dat moment trekt de auto van rechts op. Ik maak een noodstop (leve de 90mm remmen), toeter en tier er lustig op los. WAAROM KIJKEN, STOPPEN EN DAN ALSNOG DOORRIJDEN? Ik sta perplex van dit gedrag.

Wat leer ik hier nu van?
Het doet mij er aan denken dat ik nog steeds geen geschikte helm voor in de Strada heb. Indien de auto mij hier wel had geraakt was de kans reëel dat ik was omgeslagen en het asfalt had kunnen kussen. Ik maak mij geen illusies over de waarde van een helm bij een botsing met hogere snelheid, dan helpt alleen een motorhelm.
Maar goed; met een reguliere fietshelm zit ik niet goed, de punt raakt continue de body en ik moet mijn hoofd te ver naar voren buigen. Ik heb het wel geprobeerd, met de OBT heb ik deze helm 175km lang gedragen.
Verder heb ik een EKOI City E+ aangeschaft, maar de vorm past niet bij mijn hoofd, te krap van voren/achteren en ruimte opzij (Als iemand interesse heeft...)
Waar ik wel eens aan denk zijn de 'helmen' die gewoon waren toen ik nog als nieuweling en junior koersen reed bij Swift Leiden, nog voordat de huidige gelikte modellen de norm waren (lang, lang geleden)

Je ziet er wel een beetje uit als een Russische tank bestuurder uit de koude oorlog ...

Ik kan mij ook wel voorstellen dat deze oudere typen niet aan de modernste eisen voldoen, maar ik kan mij toch een paar valpartijen (vooral met veldrijden) herinneren waarbij dit type helm mij van erger gered heeft .

Voor een velomobiel lijkt dit type mij wel geschikt, bescherming en comfort ineen. ik kan ze alleen nergens vinden, ze zullen ook wel niet meer gemaakt worden.... "my quest continues"

Tot snel.

Weer op pad

De afgelopen week heb ik geen kilometer gereden, ik kreeg op korte termijn het verzoek een week in Lissabon te gaan werken (...gut-o-gut, wat heb ik 't zwaar...) Tussen mijn verplichtingen door had ik ook nog wat tijd om van de stad te genieten.

Als ik op reis ben vraag ik mij altijd af hoe het zal zijn om daar als fietsende forens door het leven te gaan. Kopenhagen is zeer goed te doen, zoals ik eerder berichtte, maar Buenos Aires is op zijn zachts gezegd geen omgeving voor welke vorm van HPV dan ook. Lissabon zit daar zo een beetje tussenin. Er zijn mooie stukken rood asfalt, maar ook smalle, steile klinker steegjes met veel te veel auto's, scooters en de iets vriendelijkere karakteristieke trams.

De meeste fietsen die je ziet zijn met name ATB's voor de toeristen en 'fixies' voor de de lokale trendvolgers.

mooi rood asfalt, even buiten het centrum, geen fietser gezien...

typisch voor het centrum, geen HPV vriendelijk straatje

Een zeer luxe, bronzen(?) fietsenrek

Lissabon is en blijft een van mijn favoriete steden

Tot snel

Toeren

Meestal gebruik ik de Strada alleen voor woon-werk verkeer, voor toertochtjes is meestal geen tijd.
Gisteren was het echter zulk mooi weer en ik had een uurtje over, dus tijd voor een rondje Oostvaardersplassen.

Het is geen grote ronde, precies 40km, maar ik fiets dit stuk al een aantal jaar en daarmee is het een soort indicatie voor mijn conditie geworden. Nadat ik een lange tijd (15 jaar...) niet serieus gefietst had ben ik op dit rondje begonnen mijn conditie weer op te vijzelen. De fietsen zijn door de jaren wel aan verandering onderhevig; op mijn bukker reed ik de ronde in 5 kwartier, op de Fujin in 70 minuten en de snelste tijd in de Mango was 1h05. Voor de Strada was dit de eerste maal.

Het zijn heerlijke lange stukken met mooi uitzicht, iets waarvan je op een ligger extra kan genieten. Vooral het stuk over de Oostvaardersdijk kent een weids blikveld, water links en rechts natuur (Waarom vergeet ik toch iedere keer mijn camera?).
Het was wel rustig op de weg, het was al laat in de middag en ik denk dat de meeste fietsers al weer aan de thee zaten.
Ik begon ook rustig, mijn benen voelden nog een beetje stijf na twee dagen stevig doorfietsen. Over de dijk ging het ondanks de geringe inspanning al snel zo rap, met gemak 45km/u. Ook terug tegen de wind was een kruissnelheid rond de 38-40 geen probleem, wat is dit toch een heerlijke fiets.

Uiteindelijk heb ik de 40 kilometer in 1h03m23s afgelegd, een nieuwe snelste tijd zonder mijzelf noemenswaardig in te spannen! Dat beloofd wat als ik eens zin heb mijzelf stevig in het zweet te werken.
Dit rondje is even lang als een enkele reis op mijn woon-werk route, maar het gebrek aan stoplichten, kruisingen, grote bruggen en ander verkeer maken dat ik een kwartier sneller ben. De snelste w.w.rit is dit jaar iets meer dan 1h16, met een stevige meewind.

Als er toch eens echte fietssnelwegen bestonden...

Tot snel

RIS & oeps...

De kilometers rollen deze dagen soepel onder de Strada door. De fiets doet het uitstekend, ik ben niet druk met aanpassingen of onderhoud, en mijn 'reisonderbrekingen' hebben geen al te nadelige invloed op mijn conditie. Ik kan gelukkig een dag of 10 niet fietsen en daarna met eenzelfde gemak als eerder mijn ritten maken, het forensen lijkt zo zelfs een beetje saai.

Maar zo sus je jezelf wel ongemerkt in slaap, je ken de route, weet waar het gevaar loert en vaak heb je dan nog gelijk ook. Tot vanochtend...
Net voorbij de fietsbrug over de A2 zie een bukker voor mij die niet snel dichterbij komt, dit is een echte! Ik zet aan tot 45 km/u en binnen een paar honderd meter is hij bijgehaald. Het blijkt de klasbak te zijn die ik eerder ben tegengekomen.
Ik besluit 'm deze keer de meerwaarde van de Velomobiel te tonen. Vooral als hij vlak voordat ik voorbij kom nog even omkijkt, wil aanzetten en toch het hopeloze van zijn missie inziet ben ik tevreden. Ik trap stevig door, hij smokkelt immers bij de diverse rode lichten en ik heb met mijzelf afgesproken dat niet te doen.
Bij het drukke kruispunt N522/Hoger Einde-Noord komt hij mij zonder respect voor de verkeersregels weer voorbij en ik zet de achtervolging in, geen genade! We rijden nu de Oranjebaan op, het loopt hier licht af en met de wind in de rug haal ik met gemak de 50. Hij is kansloos, evenals ikzelf op het moment dat ik een onnozele rechtop stadfietser inhaal...

Het gaat uiteindelijk maar net goed, iedereen komt er heelhuids vanaf, maar ik heb m'n lesje geleerd. Op het moment dat ik inhaal, met fanatieke bukker vlak achter mij, besluit de rechtopper dat het tijd is om af te slaan en wel in de volgorde 'afslaan-handje-kijken', bij 'kijken' schrikt hij zich een hoedje en zwalkt terug naar rechts. Ik schiet er in bijna volle vaart voorbij, hoor nog een krachtterm en zie in mijn spiegel dat de bukker zich met een brede boog rechts langs de rechttopper wurmt.

De rechtopper is natuurlijk een ei om niet eerst te kijken, ook brommers kunnen je daar met vergelijkbare snelheid voorbij komen, maar ik besef al te goed dat mijn snelheid ook een ongeluk bevorderende factor is. Dit is nota bene het stuk waar eerder een vervelend ongeluk met een velomobiel heeft plaatsgevonden. Ik heb mij laten uitdagen (of beter: mijzelf uitgedaagd) en daarbij teveel risico genomen. Op mooie rechte stukken kan ik lekker doortrappen, maar in de buurt van andere fietsers moet ik mij gewoon inhouden, punt.

Tot snel.

PS: De bukker was in het vervolg niet meer dan een stipje in mijn spiegel, het was verder rustig op de weg en de lichten stonden mooi op groen.

Een leuke week

Zo af en toe krijg ik van mijn werkgever een ticket en hotelreservering, in ruil doe ik wat werk op locatie.

Afgelopen weekend mocht ik Kopenhagen bezoeken, altijd leuk, zeker als fietsen je hobby is.
De Denen hebben immers een reputatie hoog te houden en worden internationaal vaak in 1 adem genoemd met ons landje als het gaat om "hoe-je-mensen-massaal-op-de-fiets-krijgt".
Afgelopen zomer mocht ik al wat langer in deze leuke stad werken, maar nu wilde ik toch mijn vrije momenten gebruiken om eens uitgebreider naar de fiets cultuur ter plekke te kijken.

Wat in de zomer al bleek is nu bevestigd, ze hebben heel veel bakfietsen. Vooral in de wijk Christianshavn, waar ze blijkbaar gemaakt worden.

Veel 'bakkers' staan buiten geparkeerd.

In alle soorten en maten komen ze voorbij, ik heb deze keer zelfs een postbode gezien die mij op een e-Bakfiets vol met tassen en kisten voorbij kwam. Helaas had ik m'n camera niet paraat...
Ditmaal ben ik ze niet tegengekomen, maar ik ben in de zomer nog verrast door een ligger (Flevobike?) op het Amager Strand Park. In de buurt van de hoofstad, op 30km van het centrum, ligt Stenlose waar Velomobilcenter.dk gevestigd is. Ik had dus stille hoop een heuse velomobiel te zien... (helaas).

Ondanks het vele fietsverkeer kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat de beleving toch net even anders is dan bij ons, dat merk je vooral aan de vele helmen en hi-vis kleding (reflecterende vestjes...)

helmpje op

De infrastructuur in de stad is goed, maar het gemak en de gewoonte waarmee wij op (of in) de fiets springen lijkt hier toch te ontbreken.

Eenmaal thuis is het een verademing te zien dat de fietspaden inmiddels zijn schoongedooid. Op donderdag had ik met de westenwind in de rug zowaar weer een zomerse tijd op m'n tellertje. Met een gemiddelde van 32.5 km/u, een kruissnelheid van 38-40 km/u en een top van 56km/u is de 42km in 1'17" onder de Marathon plussen doorgevlogen, heerlijk!

Komende week zal ik niet veel fietsen zien, laat staan zelf fietsen (ik ben niet gek)

Hasta pronto

Vizier doet zijn werk

Zoals al eerder aangegeven heb ik gisteren voor het eerst met mini-vizier (a.k.a. 't Schermerscherm) op de Strada gereden.
De montage was zo simpel als het maar kan, even de plekken waar het klittenband moet komen goed schoonmaken, het midden voorop het instapgat aftekenen en je kan de boel vastzetten.

Tijdens het wegrijden stond het kwik op min 7,8 , vergelijkbaar dus met eerdere ritten.
Bij het wegrijden merkte ik niet direct verschil, maar ik kan het eerste stuk nog niet een flinke snelheid bereiken. Eenmaal voorbij de eerste kilometer kan de snelheid omhoog en merk ik het verschil!
Ik heb geen last meer van een ijzige wind in mijn gezicht, de sjaal kan een stuk lager blijven wat weer prettiger ademt en op zijn beurt weer minder aanslaat op de fietsbril.
Zo rond kruissnelheid (30-35) is dit een flinke verbetering, er onstaat veel minder werveling in mij nek en ook duidelijk minder stroming van koude lucht door de voetgaten. Binnen de Strada stoomt het als nooit tevoren, de damp blijft hangen en vriest aan op de binnenzijde van de body.
Op de terugweg heb ik het idee dat de snelheid ook hoger ligt, al is dit slechts een gevoel. De omstandigheden zijn nooit helemaal gelijk en vrijdagmiddag was het zeer prettig fietsweer.

De verminderde luchtstroom, die wijst op een betere stroomlijn, zal hoe dan ook bijdragen aan een comfortabelere rit. 

Al met al doet het vizier wat ik ook op de Mango merkte, minder wind rond m'n hoofd en toegenomen fietsplezier.

Tot snel

365 dagen fiets

Het is mij het weertje wel, extreem lage temperaturen rond vertrektijd (ongeveer 05:30) maken het forensen een uitdaging.
Deze week gaat het mij niet lukken om 3 retourtjes aan mijn maandtotaal toe te voegen. Ik blijf steken op 2, woensdag en vrijdag (morgen dus). Dinsdag heb ik mij laten afschrikken door de -14,3 op de buiten thermometer. Fiets en bagage waren er klaar voor maar ik kon mijzelf er niet toe zetten. Gelukkig blijft de Strada wel een 365 dagen fiets, we mogen dit jaar 1 keertje smokkelen ;-)
Ik rij zonder enige aanpassing aan de Strada, zoals race/toerkap, strips, afgeplakte voetgaten of zoolverwarming. Vooral koude voeten ervaar ik als het grootste probleem, de kou komt van de crank en pedalen via de metalen schoenplaten zonder pardon mijn tenen opzoeken. Wellicht moet ik de pedalen van mijn bukker in de Strada zetten, de bijbehorende schoenplaten zijn van kunststof en geleiden de warmte dus minder snel weg van de voeten. Er is geen metaal op metaal contact tot vlak onder de zolen.
Ook de rijwind in mijn gezicht is vervelend koud, maar dat is wel te verhelpen met de dikke fleecesjaal en het schuiven met de skimuts. Verder heb ik 't eigenlijk best comfortabel. De rit moet daarbij niet langer duren dan strikt noodzakelijk, anderhalf uur is net te doen.
Morgen rij ik met mini-vizier, eens kijken of dat het verschil maakt dat ik verwacht.

Helaas zijn ook niet alle paden geveegd, de meeste beheerders hebben hun verantwoordelijkheid genomen (dank!) maar in enkele gemeenten is het bar en boos, vooral Amsterdam scoort slecht. Mijn snelheid op een geveegde weg ligt ergens tussen de 30 en 35 km/u, op ijs en sneeuw zakt dat tot ongeveer 25 terwijl het wel harder werken is.
Vorige week vrijdag heb ik mijn sneeuwdoop gehad onder de deskundige begeleiding van Velotejo.

"Rooie kop en kouwe tenen"

Ik heb niet zo gek veel moeite met sneeuw op het wegdek, wellicht dat mijn lage(re) gewicht daarbij een rol speelt. Inclusief fiets en bagage weeg ik ongeveer 110 kilo.
In deze kou voelt het rijden hoe dan ook als ploeteren door de modder, als je dat voor lief neemt en beseft dat de totale reis niet heel veel langer duurt kan je ook nog best genieten.

Tot snel