Na mijn "training" op de RDW baan reed ik gisteren zowaar mijn snelste w.w.rit ooit. In 1 uur en 10 minuten en met een gemiddelde van 34,8 km/u stond ik 's ochtends voor kantoor.
De omstandigheden waren niet eens uitzonderlijk, geen meewind o.i.d.
Op die paar langere stukken kon ik met gemak de 50 vasthouden, het leek wel of mijn benen begrepen hoe ik het nu eigenlijk allemaal bedoel...
Als eenmaal op tempo trainen al zo'n merkbaar effect heeft is het wel duidelijk dat er aan de motor van de Strada ook nog het nodige te verbeteren valt, daarna kunnen we altijd nog het materiaal efficiënter maken ;-)
Tot snel!
Sapodilla
woensdag 3 juli 2013
zondag 30 juni 2013
Racen, Duwen, Wind
Het zit erop, mijn eerste wedstrijd in de Strada. Ik moet erkennen dat ik vooraf niet overtuigd was dat racen helemaal mijn 'ding' is, maar het is mij bijzonder goed bevallen.
Mijn dank gaat uit naar de organisatie en de vrijwilligers die dit mogelijk hebben gemaakt. Het is leuk veel bloggers (weer) eens in levende lijve te zien en jezelf te vergapen aan de toppers (mens & fiets)
Ik haalde uiteindelijk iets meer dan 47 km/u *, boven mijn doelstelling van 45, dus geslaagd.
Maar ik meen toch echter dat meer mogelijk is. De 50 is voor mij haalbaar, ook in een onaangepaste Strada.
Bij aanvang van de race merkte ik dat het rondtrappen van mijn vertrouwde "tempo verzet" niet lukte, ik moest al in de eerste ronde een tandje terugschakelen en kon zo de 50 niet vasthouden.
Op het rechte stuk langs de finish kon ik redelijk eenvoudig rond de 48 rijden, aan de overzijde hield ik het op 45, soms weer oplopend naar de 47.
Na 25 minuten begon het pijn te doen ("hellup, ik moet nog zo'n end") en schakelde ik weer een tandje terug. de snelheid zakte tot ongeveer 44. Rond het halve uur was ik die inzinking te boven, schakelde weer op en reed in een constant tempo naar het hele uur.
Waarom denk ik nu dat de 50 haalbaar is? Mijn voorbereiding was verre van ideaal. Helaas is dat door mijn werk vaker het geval en heb ik dat niet altijd in de hand. Ik heb simpelweg te weinig kilometers gemaakt en dat wreekt zich. Door in de afgelopen week toch nog een keer flink tempo te rijden heb ik tijdens de race last gehad van wat spierpijn, conditioneel heb ik lang niet alles uit de kast gehaald. Je kunt als voorbereiding op een uur stoempen dan beter rustig aan doen. Als je vorm er een week vooraf niet is, ben je te laat.
Uiteindelijk ben ik als forens de racebaan opgestapt en het bevalt mij wat er dan uitkomt. Mocht ik ooit de luxe van een gedegen voorbereiding kennen, dan komen die extra 3 kilometer er ook bij, daar ben ik van overtuigd. Dat extra tandje draai ik dan ook wel rond.
Voor alles boven de 50 zal ik de fiets moeten aanpassen, of specifiek moeten gaan trainen. Beide zijn nu (helaas) niet aan de orde.
Hoe het ook zij, ik heb genoten en ga zeker vaker meedoen met een race!
Tot snel!
* EDIT: op de officiële uitslag blijk ik 45,8 km/u te hebben gereden, eerder is de verkeerde baanomtrek gebruikt. Ik blijf wel geloven dat de 50 in mijn bereik ligt, zeker ook met de tip over mijn te zachte vering in het achterhoofd (of ben ik dan toch mijn fiets aan het tunen? ;-))
Mijn dank gaat uit naar de organisatie en de vrijwilligers die dit mogelijk hebben gemaakt. Het is leuk veel bloggers (weer) eens in levende lijve te zien en jezelf te vergapen aan de toppers (mens & fiets)
 |
| Dit ademt snelheid, zelfs bij stilstand. |
Maar ik meen toch echter dat meer mogelijk is. De 50 is voor mij haalbaar, ook in een onaangepaste Strada.
Bij aanvang van de race merkte ik dat het rondtrappen van mijn vertrouwde "tempo verzet" niet lukte, ik moest al in de eerste ronde een tandje terugschakelen en kon zo de 50 niet vasthouden.
Op het rechte stuk langs de finish kon ik redelijk eenvoudig rond de 48 rijden, aan de overzijde hield ik het op 45, soms weer oplopend naar de 47.
Na 25 minuten begon het pijn te doen ("hellup, ik moet nog zo'n end") en schakelde ik weer een tandje terug. de snelheid zakte tot ongeveer 44. Rond het halve uur was ik die inzinking te boven, schakelde weer op en reed in een constant tempo naar het hele uur.
Waarom denk ik nu dat de 50 haalbaar is? Mijn voorbereiding was verre van ideaal. Helaas is dat door mijn werk vaker het geval en heb ik dat niet altijd in de hand. Ik heb simpelweg te weinig kilometers gemaakt en dat wreekt zich. Door in de afgelopen week toch nog een keer flink tempo te rijden heb ik tijdens de race last gehad van wat spierpijn, conditioneel heb ik lang niet alles uit de kast gehaald. Je kunt als voorbereiding op een uur stoempen dan beter rustig aan doen. Als je vorm er een week vooraf niet is, ben je te laat.
Uiteindelijk ben ik als forens de racebaan opgestapt en het bevalt mij wat er dan uitkomt. Mocht ik ooit de luxe van een gedegen voorbereiding kennen, dan komen die extra 3 kilometer er ook bij, daar ben ik van overtuigd. Dat extra tandje draai ik dan ook wel rond.
Voor alles boven de 50 zal ik de fiets moeten aanpassen, of specifiek moeten gaan trainen. Beide zijn nu (helaas) niet aan de orde.
Hoe het ook zij, ik heb genoten en ga zeker vaker meedoen met een race!
Tot snel!
* EDIT: op de officiële uitslag blijk ik 45,8 km/u te hebben gereden, eerder is de verkeerde baanomtrek gebruikt. Ik blijf wel geloven dat de 50 in mijn bereik ligt, zeker ook met de tip over mijn te zachte vering in het achterhoofd (of ben ik dan toch mijn fiets aan het tunen? ;-))
donderdag 27 juni 2013
Rustig aan en rap een beetje
Het is natuurlijk nooit leuk om jezelf in te houden als je net een lekker gemiddelde op de teller hebt...
Tot snel!
 |
| Uit/Afstappen, op de stoep en niet harder dan 50..... (het Maaspad, onder de Randstaddreef door in Almere) |
dinsdag 18 juni 2013
RDW trainingskamp
Het is zover, ik heb mijzelf aangemeld voor een wedstrijd: de 1 uurs-race op de RDW baan. De laatste wedstrijd die ik ooit gereden heb is al weer bijna 25 jaar oud, een doordeweekse clubwedstrijd bij Swift Leiden.
Aangespoord door Cookie Strada 48 en Velotejo kon ik het niet laten eens mijn krachten te meten met de groten der ligfietsaarde. Niet dat ik verwacht ook maar in de buurt te komen van de toppers, ik ben eerder nieuwsgierig wat ik nu eigenlijk kan.
Mijn voorbereiding is alvast "ideaal" , ik heb een trainingskamp geregeld in een ver buitenland, geheel bekostigd door mijn "sponsor" en voorzien van alle gemakken.
Vervelend is het wel dat ik tussendoor allerlei verplichtingen heb naar diezelfde sponsor, ruim 10 uur per dag ben ik kwijt aan nevenactiviteiten....
Een bijkomend probleem is het ontbreken van mijn Strada, maar dat hebben ze hier opgelost met onderstaand martelwerktuig met onder"stuur".
Het lijkt misschien op liggen, maar laat ik hier vooral hoog opgeven van het stoeltje in de Strada. Als iets goed is merk je er meestal niets van, dat merken heeft eigenlijk pas plaats als je een minder alternatief voorgeschoteld krijgt. Dus bij deze hulde voor het onovertroffen Velomobiel.nl kuipje met bijbehorend Ventisit matje!
Maar goed, terug naar de 1 uurs-race, wat verwacht ik ervan? Als ik kijk naar mijn kruissnelheid op mijn w.w.ritjes dan ligt die onder goede omstandigheden een stuk boven de 40km/u. De laatste weken kom ik uit op een bewogen gemiddelde van 34 km/u, maar dat is dan inclusief het afremmen en optrekken bij iedere bocht en/of stoplicht.
Ik zal niet veel doen om de Strada te tunen voor race, alleen de PM's gaan vervangen worden door de F-lites en enkele voor de race overbodige kilo's forenzenzooi mogen achterblijven.
Uiteindelijk denk ik dat 45 km in een uur een redelijk doel is, ik droom van meer, maar het bovenstaand martelwerktuig heeft mij wel geleerd dat continue vermogen leveren heel wat anders is dan stoer doen op een forenzen rit. Tijdens mijn reguliere ritjes pak ik veel rust bij bochten en stoplichten. Tijdens een tijdrit is het de kunst een heel uur druk op de benen te houden, een compleet andere discipline dus.
Ook is het zo dat ik eigenlijk zelden tot het gaatje ga, matig intensief is mijn credo. Wat er gebeurt als ik wat meer van mijzelf verg? Geen idee...
Tot snel
Aangespoord door Cookie Strada 48 en Velotejo kon ik het niet laten eens mijn krachten te meten met de groten der ligfietsaarde. Niet dat ik verwacht ook maar in de buurt te komen van de toppers, ik ben eerder nieuwsgierig wat ik nu eigenlijk kan.
Mijn voorbereiding is alvast "ideaal" , ik heb een trainingskamp geregeld in een ver buitenland, geheel bekostigd door mijn "sponsor" en voorzien van alle gemakken.
Vervelend is het wel dat ik tussendoor allerlei verplichtingen heb naar diezelfde sponsor, ruim 10 uur per dag ben ik kwijt aan nevenactiviteiten....
Een bijkomend probleem is het ontbreken van mijn Strada, maar dat hebben ze hier opgelost met onderstaand martelwerktuig met onder"stuur".
Het lijkt misschien op liggen, maar laat ik hier vooral hoog opgeven van het stoeltje in de Strada. Als iets goed is merk je er meestal niets van, dat merken heeft eigenlijk pas plaats als je een minder alternatief voorgeschoteld krijgt. Dus bij deze hulde voor het onovertroffen Velomobiel.nl kuipje met bijbehorend Ventisit matje!
Maar goed, terug naar de 1 uurs-race, wat verwacht ik ervan? Als ik kijk naar mijn kruissnelheid op mijn w.w.ritjes dan ligt die onder goede omstandigheden een stuk boven de 40km/u. De laatste weken kom ik uit op een bewogen gemiddelde van 34 km/u, maar dat is dan inclusief het afremmen en optrekken bij iedere bocht en/of stoplicht.
Ik zal niet veel doen om de Strada te tunen voor race, alleen de PM's gaan vervangen worden door de F-lites en enkele voor de race overbodige kilo's forenzenzooi mogen achterblijven.
Uiteindelijk denk ik dat 45 km in een uur een redelijk doel is, ik droom van meer, maar het bovenstaand martelwerktuig heeft mij wel geleerd dat continue vermogen leveren heel wat anders is dan stoer doen op een forenzen rit. Tijdens mijn reguliere ritjes pak ik veel rust bij bochten en stoplichten. Tijdens een tijdrit is het de kunst een heel uur druk op de benen te houden, een compleet andere discipline dus.
Ook is het zo dat ik eigenlijk zelden tot het gaatje ga, matig intensief is mijn credo. Wat er gebeurt als ik wat meer van mijzelf verg? Geen idee...
Tot snel
maandag 10 juni 2013
Op de Fujin
Vorige week heb ik mijn vergelijkend warenonderzoek na Strada en bukker compleet gemaakt met een forenzenrit op de Fujin.
Het mooie weer nodigt natuurlijk uit om 'open' te rijden en mijn ligger had al weer veel te lang stil gestaan. Ik heb het even moeten opzoeken in mijn fietshistorie, maar sinds ik de Strada heb staat de Fujin stil ... dat is eigenlijk schandalig, het is zo'n fijne fiets.
In mijn vorige bericht gaf ik nog hoog op over VIS'en, maar over de terugreis zullen we hier maar niet te lang napraten. (Okéé dan: ik heb door de woeste, winderige vlakten van Almere Poort in gedachten gejammerd en gesmeekt om een ligger)
De houding op de Fujin is een stukje extremer dan in de Strada, de eerste paar kilometers moest mijn nek even wennen, maar de rest van mijn lijf ontspande direct. Ook de kruissnelheid is prima en ligt maar een paar kilometer per uur onder dat van de Strada.
Waar ik vooral weer aan moest wennen zijn de bochten, dat is een compleet andere discipline. Zeker daar waar zand en gruis in de bocht ligt doe ik het rustig aan. Normaal gesproken (in de Strada dus) gooi ik mijzelf door de bocht, met drie wielen kan er niet zoveel fout gaan, maar nu durf ik pas op de terugweg lekker te hangen.
Op díe terugweg kon ik ook de tegenwind ervaren die ik twee dagen eerder nog vervloekte. De Fujin benaderd hier het gemak van de Strada, ik kon een snelheid van ruim boven de 30 blijven vasthouden (de bukker kun je hier niet eens mee vergelijken).
CS48 heeft voor een sfeerreportage gezorgd, plaatjes schieten gaat wel veel makkelijker vanuit een velomobiel.
Al met al ben ik weer overtuigd dat ik bij mooi weer vaker met de Fujin op pad moet. Alleen nog even een comfortabel Ventisit-kussen bestellen, een spiegeltje op de kop tikken en een plekje zoeken voor de Camelbak en ik ben helemaal tevreden.
Tot snel!
Het mooie weer nodigt natuurlijk uit om 'open' te rijden en mijn ligger had al weer veel te lang stil gestaan. Ik heb het even moeten opzoeken in mijn fietshistorie, maar sinds ik de Strada heb staat de Fujin stil ... dat is eigenlijk schandalig, het is zo'n fijne fiets.
In mijn vorige bericht gaf ik nog hoog op over VIS'en, maar over de terugreis zullen we hier maar niet te lang napraten. (Okéé dan: ik heb door de woeste, winderige vlakten van Almere Poort in gedachten gejammerd en gesmeekt om een ligger)
De houding op de Fujin is een stukje extremer dan in de Strada, de eerste paar kilometers moest mijn nek even wennen, maar de rest van mijn lijf ontspande direct. Ook de kruissnelheid is prima en ligt maar een paar kilometer per uur onder dat van de Strada.
Waar ik vooral weer aan moest wennen zijn de bochten, dat is een compleet andere discipline. Zeker daar waar zand en gruis in de bocht ligt doe ik het rustig aan. Normaal gesproken (in de Strada dus) gooi ik mijzelf door de bocht, met drie wielen kan er niet zoveel fout gaan, maar nu durf ik pas op de terugweg lekker te hangen.
Op díe terugweg kon ik ook de tegenwind ervaren die ik twee dagen eerder nog vervloekte. De Fujin benaderd hier het gemak van de Strada, ik kon een snelheid van ruim boven de 30 blijven vasthouden (de bukker kun je hier niet eens mee vergelijken).
CS48 heeft voor een sfeerreportage gezorgd, plaatjes schieten gaat wel veel makkelijker vanuit een velomobiel.
Al met al ben ik weer overtuigd dat ik bij mooi weer vaker met de Fujin op pad moet. Alleen nog even een comfortabel Ventisit-kussen bestellen, een spiegeltje op de kop tikken en een plekje zoeken voor de Camelbak en ik ben helemaal tevreden.
Tot snel!
woensdag 5 juni 2013
Verse vis
Op een mooie dag als vandaag krijg ik wel eens zin in iets anders, iets geks. Vanochtend heb ik dus de Strada laten staan en ben op de bukker gestapt. Verandering van spijs doet eten, dus wellicht zorgt variatie van voertuigen voor meer kilometers.
De omstandigheden waren vanochtend goed te vergelijken met gisteren en zo kan ik mooi een vergelijkend warenonderzoek doen. Het moge duidelijk zijn dat ik op rechte stukken veel sneller ben in de Strada, daar haalde ik nog met gemak de 50 waar de teller op de bukker vrij constant op de 33km/u staat. Dat is direct het opvallendste verschil, ik rij deze ochtend een veel constantere snelheid. in de Strada zorgt de afwisseling van bochten, bruggen en rechte enden voor veel meer variatie. Mijn gemiddelde in de Strada ligt rond de 34 km/u, nu kom ik op 31km/u, wat er met de iets kortere buk-route voor zorgt dat ik slechts een paar minuten langer onderweg ben.
Omdat omstandigheden nooit geheel gelijk zijn was een anonieme Stradist uit Almere, die ik voor het gemak KooKie noem, bereid mee te werken aan mijn vergelijking. Bij station Almere Poort zag ik 'm een 200 meter voor mij rijden en kon het niet laten dichterbij te kruipen. De Hollandse brug is mijn vriend en met speels gemak haal ik dit logge bakbeest bij. Een vriendelijke groet verward de Stradist, maar gelukkig herkent hij mij al snel.
We wisselen wat af, ieder in zijn eigen tempo, en ik mag 'm nog een paar keer inhalen (waarvoor dank;-)).
De rest van de rit, voorbij Weesp, nemen wij ieder ons eigen route. Ik blijf alleen met dat ene liedje in mijn hoofd zitten ;-)
Hij zegt jo dat strepie dat staat je maar rook jij misschien niet te veel?
Ach wat rot zegt een sprot hard gebakken, zij was door en door knappend krokant
Maar opeens zie ik haar smoelwerk verstrakken : ze verdwijnt in een tas van een klant
Maar weet je wat het fijnste is ? alle alle dagen verse vis
Ja dus voortaan op elke dis : alle alle dagen verse vis
Als ik soms teveel eiwit mis : alle alle dagen verse vis
Vooral in de gevangenis : alle alle dagen verse vis
Een moot kabeljauw reuze sexy, goed gezouten en mals bovendien
Verdwijnt voorgoed naar een nieuwe connectie die ze zelf nog nooit heeft gezien
En ook Karel de krab laat zich horen en hij ruziet met Keessie de kreeft
Hij verwijt hem tot links te behoren omdat hij zich rood aan tafel begeeft
Maar weet je wat het fijnste is ? alle alle dagen verse vis
M'n tante Nel en m'n ome Chris alle alle dagen verse vis
Nou dames en heren wat eet een echte miss ? alle alle dagen verse vis
Zo zonder jas da's toch wel fris : alle alle dagen verse vis
Een paling met slootwaterogen, zo stoned als een echte garnaal
Wordt zo van de graat afgezogen door een stomdronken viskannibaal
Maar weet je wat het fijnste is ? alle alle dagen verse vis
Als dat m'n jongste zus niet is alle alle dagen verse vis
Wij vragen u vergiffenis alle alle dagen verse visOf bent u misschien zelf ook helemaal stapel mesjokke op alle alle dagen verse vis
De omstandigheden waren vanochtend goed te vergelijken met gisteren en zo kan ik mooi een vergelijkend warenonderzoek doen. Het moge duidelijk zijn dat ik op rechte stukken veel sneller ben in de Strada, daar haalde ik nog met gemak de 50 waar de teller op de bukker vrij constant op de 33km/u staat. Dat is direct het opvallendste verschil, ik rij deze ochtend een veel constantere snelheid. in de Strada zorgt de afwisseling van bochten, bruggen en rechte enden voor veel meer variatie. Mijn gemiddelde in de Strada ligt rond de 34 km/u, nu kom ik op 31km/u, wat er met de iets kortere buk-route voor zorgt dat ik slechts een paar minuten langer onderweg ben.
Omdat omstandigheden nooit geheel gelijk zijn was een anonieme Stradist uit Almere, die ik voor het gemak KooKie noem, bereid mee te werken aan mijn vergelijking. Bij station Almere Poort zag ik 'm een 200 meter voor mij rijden en kon het niet laten dichterbij te kruipen. De Hollandse brug is mijn vriend en met speels gemak haal ik dit logge bakbeest bij. Een vriendelijke groet verward de Stradist, maar gelukkig herkent hij mij al snel.
We wisselen wat af, ieder in zijn eigen tempo, en ik mag 'm nog een paar keer inhalen (waarvoor dank;-)).
De rest van de rit, voorbij Weesp, nemen wij ieder ons eigen route. Ik blijf alleen met dat ene liedje in mijn hoofd zitten ;-)
tekst : H. Akkermans, muziek : H. Akkermans (the amazing stroopwafels)
Een zalm in blik maakt een praatje met Gré, een gerookte makreelHij zegt jo dat strepie dat staat je maar rook jij misschien niet te veel?
Ach wat rot zegt een sprot hard gebakken, zij was door en door knappend krokant
Maar opeens zie ik haar smoelwerk verstrakken : ze verdwijnt in een tas van een klant
Maar weet je wat het fijnste is ? alle alle dagen verse vis
Ja dus voortaan op elke dis : alle alle dagen verse vis
Als ik soms teveel eiwit mis : alle alle dagen verse vis
Vooral in de gevangenis : alle alle dagen verse vis
Een moot kabeljauw reuze sexy, goed gezouten en mals bovendien
Verdwijnt voorgoed naar een nieuwe connectie die ze zelf nog nooit heeft gezien
En ook Karel de krab laat zich horen en hij ruziet met Keessie de kreeft
Hij verwijt hem tot links te behoren omdat hij zich rood aan tafel begeeft
Maar weet je wat het fijnste is ? alle alle dagen verse vis
M'n tante Nel en m'n ome Chris alle alle dagen verse vis
Nou dames en heren wat eet een echte miss ? alle alle dagen verse vis
Zo zonder jas da's toch wel fris : alle alle dagen verse vis
Een paling met slootwaterogen, zo stoned als een echte garnaal
Wordt zo van de graat afgezogen door een stomdronken viskannibaal
Maar weet je wat het fijnste is ? alle alle dagen verse vis
Als dat m'n jongste zus niet is alle alle dagen verse vis
Wij vragen u vergiffenis alle alle dagen verse visOf bent u misschien zelf ook helemaal stapel mesjokke op alle alle dagen verse vis
Tot snel
dinsdag 28 mei 2013
Een nieuwe Strada
De laatste tijd maak ik zo mijn w.w.ritjes, maar er valt er niet veel te melden over mijn fietsbelevenissen. Mijn kilometers blijven achter bij vorig jaar, maar zakelijke reizen en klussen in en om het huis vergen ook tijd en energie.
Ik rij nu achter met een 55-559 Big Apple. Het is altijd leuk om een nieuwe band uit te proberen, ik heb tot nu toe alleen ervaring met de 47-559 M+ en 47-559 PM. De Risse demper doet het ook erg goed en staat nu op de maximaal stugge stand. Dat is een fijne combinatie met de BA. De instelbare demper doet wat ik gehoopt had, je kunt lekker combineren en uitproberen.
Over mijn conditie en kracht ben ik niet ontevreden, laatst lukte het mij om met 40 km/u de Hollandse brug op te rijden en de gemiddelden op mijn w.w.route liggen dichtbij mijn snelste rit ooit. Gisteren had ik een gemiddelde van 34,4 km/u op de teller (met 60 bochten op 42km), het lijkt warempel wel of iets minder rijden goed is voor de snelheid.
Over de gisteren gesproken: ik was dus lekker aan het doorrijden, toen ik bij de Hakkellaarsbrug een witte Strada zag staan. De chauffeur was bezig met een wegenkaart op de 'motorkap', hij leek nogal zoekende.... Ik ben maar even omgedraaid om hulp te bieden. Het bleek een Zuiderbuur met een gloednieuwe witte carbon Strada, die voor zijn 'maidenvoyage' onderweg was van Dronten naar West-Vlaanderen.
Ik wens hem veel plezierige kilometers met zijn mooie fiets (al blijft blauw natuurlijk het beau'st ;-) )
Tot snel.
Ik rij nu achter met een 55-559 Big Apple. Het is altijd leuk om een nieuwe band uit te proberen, ik heb tot nu toe alleen ervaring met de 47-559 M+ en 47-559 PM. De Risse demper doet het ook erg goed en staat nu op de maximaal stugge stand. Dat is een fijne combinatie met de BA. De instelbare demper doet wat ik gehoopt had, je kunt lekker combineren en uitproberen.
Over mijn conditie en kracht ben ik niet ontevreden, laatst lukte het mij om met 40 km/u de Hollandse brug op te rijden en de gemiddelden op mijn w.w.route liggen dichtbij mijn snelste rit ooit. Gisteren had ik een gemiddelde van 34,4 km/u op de teller (met 60 bochten op 42km), het lijkt warempel wel of iets minder rijden goed is voor de snelheid.
Over de gisteren gesproken: ik was dus lekker aan het doorrijden, toen ik bij de Hakkellaarsbrug een witte Strada zag staan. De chauffeur was bezig met een wegenkaart op de 'motorkap', hij leek nogal zoekende.... Ik ben maar even omgedraaid om hulp te bieden. Het bleek een Zuiderbuur met een gloednieuwe witte carbon Strada, die voor zijn 'maidenvoyage' onderweg was van Dronten naar West-Vlaanderen.
Ik wens hem veel plezierige kilometers met zijn mooie fiets (al blijft blauw natuurlijk het beau'st ;-) )
Tot snel.
Abonneren op:
Posts (Atom)