Rust roest

In de afgelopen drie weken heb ik door een combinatie van zakelijke reizen, een korte vakantie en "pappadagen" niet gefietst. Ik voelde mij dus niet bijster fit toen gisteren de gelegenheid eindelijk weer daar was voor een heuse forenzenrit. Ik heb alleen afgelopen Zaterdag tijd gehad voor een kort ritje rond de Oostvaardersplassen (+/-40km)

Ik heb voor inmiddels de F-lites omgelegd (wat gaat dat toch makkelijk!), achter rij ik echter nog op de 47-559 M+. De PM die ik tot nut toe zomers gebruikte is welk zo'n beetje opgereden en ik zoek een alternatief. Ik wil nu wel eens een andere band uitproberen en de 50-559 Kojak lijkt mij wel wat.

Gedurende de afgelopen, eindeloze winter lag mijn snelheid niet erg hoog. Een gemiddelde van krap 30 km/u was zo'n beetje de norm. Topsnelheid kwam op de koude dagen niet eens boven de 40 uit!
Maar dan gisteren.... de teller staat op de rechte stukken met gemak op de 50, versnellen gaat als nooit tevoren, ik ben uiteindelijk 10 minuten sneller (in 1h14m) weer thuis.
Het gemiddelde van 33,2 is hoog op mijn woon-werk route, het eerder genoemde rondje Oostvaardersplassen ging met een gemiddelde van 37,5. Dat was toeren op halve kracht en nog met de M+ rondom.
Voor de goede orde: ik beschouw mijzelf als forens/toerfietser, recordraces zijn niet echt mijn ding, maar wat een verschil kan een beetje zon, oplopende temperaturen en een bandenwissel maken. Dit is genieten!

Tot snel.

Strada 2.0 - Risse Astro 5

Soms denk je wel eens, "waarom heb ik dat niet eerder gedaan?!?"
Dat gevoel had ik toen ik de eerste maal een velomobiel gekocht had, de Mango was een openbaring. Gisteren had ik 't weer.
Ik heb namelijk mijn eerste woon-werk retourtje afgelegd met de Risse Astro 5 demper  van Velomobielonderdelen.nl en dat maakt een verschil!

1.0 vs 2.0

Diverse gebruikers zijn al enthousiast en ik twijfelde er al langer over. Maar ja, bijna 350 euro (inclusief adapter en nog een demperpomp) geef je niet gedachteloos uit. Door het gedoe met de oude veerpoot ben ik uiteindelijk overstag gegaan. Quest426 was dan ook zeer stellig, "gewoon doen!" was het antwoord op mijn vraag of het zin heeft.

Wat maakt deze demper dan zoveel beter?
Allereerst stuiter ik een stuk minder, ik rij nu nog met de Marathon plus (559-47) en dat is niet de meest comfortabele band.
Het achterwiel heeft bijna continue contact met het wegdek, het dribbelt niet meer. Hierdoor kan ik kracht blijven zetten en verlies dus minder snelheid. Ik had meer comfort verwacht, maar de snelheidswinst is een mooie bonus.
Op glad asfalt maakt het niets uit, maar ik kom veel wegen tegen waar het stuiteren nu verleden tijd is. De Strada is een veel rustiger en comfortabeler geworden.
Ook bochten kom ik een stuk makkelijker door, het voelt stabiel en geen moment heb ik het gevoel controle te verliezen. Met de oude veerpoot wist ik per bocht tot hoever ik kon gaan voordat de achterkant losliet, dat heb ik met de Risse demper nog niet ervaren.

Tot zover mijn eerste indruk, ik kom hier na een paar duizend kilometer nog wel eens op terug.

Nu maar hopen dat Risse snel een verbeterde demper voor de voorwielen klaar heeft ;-)

Tot snel

Sorry, rectificatie "scheurijzer"

In mijn vorige bericht heb ik gemeld dat mijn achterste veerpoot defect is. Velomobiel.nl bood mij direct, onder garantie, een nieuwe aan. Ze wilden alleen wel graag de oude veerpoot zien om te begrijpen wat er mis mee was.

Vanavond ben ik dus even langs Theo gefietst, hij woont bij mij om de hoek, om mijn oude onderdeel om te ruilen voor een nieuwe. Met 1 blik op de veerpoot was Theo er uit, niks aan de hand, prima veerpoot.

Daar sta ik dan met mijn goede gedrag, blogbericht geschreven, spontaan hulp uit onverwachte hoek gekregen om door te kunnen fietsen en blijkbaar ook anderen aangezet om te klagen over hun veerpoot...
Bij Velomobiel.nl had zich al iemand anders gemeld met hetzelfde euvel, ze hebben 'm uit elkaar gehaald (de veerpoot dan) en grondig geïnspecteerd. Hier was ook niets mis mee.

De naad die zichtbaar is op de foto's uit mijn eerdere bericht is het gevolg van het productieproces. In een draaibank maak men de behuizing door van weerszijde te slijpen/frezen, met als resultaat... een naad in het midden.

Wat ik met mijn beperkte technische inzicht nog wel begreep, was dat het wel een eigenaardig defect was, zo eigenaardig dat het niet eens blijkt te bestaan... Bij een volgend (vermeend) euvel zal ik toch eerst maar eens de professionals om raad vragen voordat ik al te veel reuring veroorzaak en andermans tijd verdoe.

Dit hele gedoe heeft mij wel aangezet om iets te doen wat ik al langer wilde, een Risse Astro 5 demper bestellen bij Velomobielonderdelen.nl. Vrijwel alle gebruikers die ik erover hoor zijn zeer tevreden en roemen het verbeterde rijgedrag van hun velomobiel. Dus daarover later meer.

Tot snel.

Scheurijzer

De laatste paar ritten hoor ik wat nieuw gepiep en gekraak in de Strada.
Al eerder had ik na wat gepiep de voorste veerpoten gesmeerd en dat had goed geholpen. Dit geluid lijkt erop dus het zal de achterste veerpoot wel zijn.

Helaas kan ik in de handleiding van Velomobiel.nl niet vinden of en hoe de achterste veerpoot gesmeerd kan worden, ik moet dus zelf op onderzoek uit.

De veerpoot is gemakkelijk verwijderd, maar helaas zie ik al voordat ik 'm los heb een scheur in de behuizing. Het euvel zit mooi halverwege en op slechts twee millimeter na is de breuk geheel rond.

Hier fiets ik liever niet mee door. Ik heb geen idee of het kan breken maar laat ik het risico maar niet nemen, om 06:00 midden op de Hollandse brug fiets ik liever rechtdoor richting kantoor dan dat ik het thuisfront uit bed moet bellen.

Hoe dit zo kan is mij een raadsel, ik heb nog niet eerder gehoord of gelezen dat Strada/Quest rijders hier last van hebben (gehad). Ik begrijp wel dat velomobielen licht maar toch duurzaam gemaakt worden en dat omwille van de bruikbaarheid niet alle onderdelen 'over-engineered' kunnen worden.

Ik zal Velomobiel.nl maar eens mailen met het verzoek een nieuwe op te sturen.
Het blijft wel vervelend dat ik nu even niet in de Strada kan rijden, maar ach, ik heb de Fujin nog.
Verder is het vervangen van deze veerpoot zo ongeveer het simpelste klusje dat je tegen kunt komen als velomobilist.

Tot snel

Edit 20 Maart 09:15
Een oplossing komt soms uit een onverwachte hoek, ik heb zojuist de oude veerpoot van Quest426 in ontvangst genomen. Deze mag ik gebruiken tot ik een nieuwe heb. Hartelijk dank, dit is geweldig!!!

Wie zijn neus schendt...

Alweer enkele maanden geleden reageerde ik tijdens het woon-werk navigeren door Oudekerk a/d A. iets te laat op een remactie van Velotejo. Rijdend over een rotonde besloot Velotejo (geheel terecht) toch maar even af te remmen voor een auto die afslaand een stuk van het fietspad meepikte.
Ik zat er iets te kort achter, reageerde te laat en raakte de staart van zijn Strada met de neus van de mijne. Een krakend geluid uit het vooronder maakte dat ik met een gevoel van "het-zal-toch-niet" uitstapte om de schade te inspecteren. Velotejo's Strada was gelukkig nog zo glanzend en strak als daarvoor, mijn voorzijde echter....

De schade links, ongeveer 5 á 6 cm lang

Op drie plaatsen zag ik barsten in de gelcoat, de body was gelukkig ongeschonden. Blijkbaar is de boel ingeveerd en daar kan de gelcoat niet goed tegen, in ieder geval minder goed dan het glasvezel van de body.

Ik wilde het liefst direct de Strada laten gladstrijken en overspuiten, maar besefte ook wel dat je uiteindelijk toch krassen oploopt door het dagelijkse gebruik. Na enige tijd kon ik er in berusten en bij mijn laatste bezoek aan Velomobiel.nl kreeg ik gratis en voor niets een reststuk reflectiemateriaal mee (Wat een goede service!)

Gisteren ben ik er eindelijk aan toegekomen het op mijn neus te plakken. Dat viel nog niet mee aangezien ik de schade tijdelijk bedekt had met tape van het goede soort. Het verwijderen van de oude lijmresten was nog het meeste werk, daarna het reflectiemateriaal opmeten en in drie stukken knippen. De schade is niet geheel symmetrisch, dus het uitmeten en enigszins toonbaar beplakken viel nog niet mee.

Het resultaat.

Op deze foto ziet het er mede dankzij de flits strak uit, maar door de schade aan de gelcoat en de ronding van de body is het niet optimaal glad.
Ik ben er echter tevreden mee (voorlopig dan) ;-)

Tot snel

Ciclismo suave

Het wil dit jaar nog niet zo lukken met de kilometers, tot nu toe kom ik niet verder dan 1200.
Ik ben zoals wel vaker ook op pad geweest, maar het is vooral het winterweer waar ik een beetje klaar mee ben. De kou valt mee, daar kun je jezelf prima op kleden, ook zonder schermen, vizieren en/of kappen. Het is vooral de sneeuw in combinatie met het onvoorspelbare veeg-en strooi gedrag van de diverse gemeentes waar ik doorheen moet op mijn w.w.route. Ik heb toch iets vaker voor de auto gekozen dan mij lief is en komende week kan het zomaar weer eens raak zijn....

Maar deze ochtend ging het warempel opmerkelijk vlot en dat na een ruime week van temperaturen boven de 25 graden, maté, heerlijke Malbec en uitmuntende Asado's (rara waar was ik?)

Mijn gemiddelde snelheid ligt weer een stukje hoger dan in Februari en ik haalde betrekkelijk eenvoudig de 50km/u op een mooi recht stuk. Ik wil op zo'n heerlijke ochtend het liefst de Marathon plussen bedanken voor bewezen winterdiensten (nul maal lek) en de F-lites weer monteren, maar daar wacht ik toch maar even mee.

Hopelijk roert Maart niet al te zeer haar staart en kan ik weer lekker kilometers lang woon-werk toeren.

Tot snel.

Een zwaar stukje forensen

Het afgelopen weekend kon ik mij mentaal voorbereiden op een barre woon-werk tocht op maandag. Ik twijfelde nog over de auto, maar de voorspelde "Mother-of-all-traffic-jams" weerhield mij hiervan.

Geen verkeersinfarct....grrrrr.... Afbeelding met dank aan Google.

De sneeuw viel voor een groot gedeelte op zondagavond en nacht, dus het is dan een gok of de fietspaden er een beetje goed bijliggen.
Ik maak hier van de gelegenheid gebruik om de gemeente Almere een compliment te geven! Al voor zes uur liggen de meeste paden er schoon bij. Op sommige stukken ligt wel een dun laagje sneeuw, maar die valt op dit tijdstip nog.
Almere heeft ook een prima strooirouteplanner, dat is nog eens goede service!
Dit geeft mij goede hoop, met een normale inspanning bereik ik de Hollandse brug. Over het Ton Storkpad, langs het spoor tussen Muiderberg en Weesp, is het zwaarder trappen maar eigenlijk wel goed te doen. In Weesp tref ik het eerste stuk met een dikke laag "velomobile-menace". Hier neemt de gemeente duidelijk geen enkele moeite de paden op tijd vrij te houden. Het volgende belabberde stuk ligt onder de Gaasperplas. Hier ben ik (mentaal) op voorbereid, het was vorig jaar ook al het stiefkindje op mijn w.w.route.
Ik moet drie maal uit de fiets en duw de Strada enkele honderden meters voor mij uit. De sneeuwlaag is duidelijk minder op de beschutte stukken, waar ik met enige moeite wel kan fietsen met niet meer dan een gangetje van +/-15km/u. Door industrieterrein Bullewijk ligt een derde K-stuk.
Gelukkig ben ik niet de enige, de Ambulance-Quest ploetert net als ik door de te dikke laag prut, hij lijkt mij wel enthousiaster en roept dat het even verderop weer beter te doen is. De weg is even later inderdaad weer prima (zelfs zeer goed) langs de Burgemeester Stramanweg, door A'veen en langs het A'damse bos tot bij Schiphol.
Uiteindelijk doe ik er met een zware inspanning 1h55m over, waar een normale en ontspannen w.w.rit 1h20m duurt.
De terugweg gaat beter, alleen langs de Gaasperplas is het nog slecht. Na 1h40m stap ik moe maar voldaan onder de douche.

In de garage zie ik nog een dikke MTB noppenslof liggen, "o ja, die heb ik ook nog", de M+ op het achterwiel had regelmatig slechte grip, dat had deze band (gedeeltelijk) kunnen voorkomen. Weer wat geleerd....

Tot snel!