In mijn vorige bericht heb ik gemeld dat mijn achterste veerpoot defect is. Velomobiel.nl bood mij direct, onder garantie, een nieuwe aan. Ze wilden alleen wel graag de oude veerpoot zien om te begrijpen wat er mis mee was.
Vanavond ben ik dus even langs Theo gefietst, hij woont bij mij om de hoek, om mijn oude onderdeel om te ruilen voor een nieuwe. Met 1 blik op de veerpoot was Theo er uit, niks aan de hand, prima veerpoot.
Daar sta ik dan met mijn goede gedrag, blogbericht geschreven, spontaan hulp uit onverwachte hoek gekregen om door te kunnen fietsen en blijkbaar ook anderen aangezet om te klagen over hun veerpoot...
Bij Velomobiel.nl had zich al iemand anders gemeld met hetzelfde euvel, ze hebben 'm uit elkaar gehaald (de veerpoot dan) en grondig geïnspecteerd. Hier was ook niets mis mee.
De naad die zichtbaar is op de foto's uit mijn eerdere bericht is het gevolg van het productieproces. In een draaibank maak men de behuizing door van weerszijde te slijpen/frezen, met als resultaat... een naad in het midden.
Wat ik met mijn beperkte technische inzicht nog wel begreep, was dat het wel een eigenaardig defect was, zo eigenaardig dat het niet eens blijkt te bestaan... Bij een volgend (vermeend) euvel zal ik toch eerst maar eens de professionals om raad vragen voordat ik al te veel reuring veroorzaak en andermans tijd verdoe.
Dit hele gedoe heeft mij wel aangezet om iets te doen wat ik al langer wilde, een Risse Astro 5 demper bestellen bij Velomobielonderdelen.nl. Vrijwel alle gebruikers die ik erover hoor zijn zeer tevreden en roemen het verbeterde rijgedrag van hun velomobiel. Dus daarover later meer.
Tot snel.
Sapodilla
vrijdag 22 maart 2013
dinsdag 19 maart 2013
Scheurijzer
De laatste paar ritten hoor ik wat nieuw gepiep en gekraak in de Strada.
Al eerder had ik na wat gepiep de voorste veerpoten gesmeerd en dat had goed geholpen. Dit geluid lijkt erop dus het zal de achterste veerpoot wel zijn.
Helaas kan ik in de handleiding van Velomobiel.nl niet vinden of en hoe de achterste veerpoot gesmeerd kan worden, ik moet dus zelf op onderzoek uit.
De veerpoot is gemakkelijk verwijderd, maar helaas zie ik al voordat ik 'm los heb een scheur in de behuizing. Het euvel zit mooi halverwege en op slechts twee millimeter na is de breuk geheel rond.
Hier fiets ik liever niet mee door. Ik heb geen idee of het kan breken maar laat ik het risico maar niet nemen, om 06:00 midden op de Hollandse brug fiets ik liever rechtdoor richting kantoor dan dat ik het thuisfront uit bed moet bellen.
Hoe dit zo kan is mij een raadsel, ik heb nog niet eerder gehoord of gelezen dat Strada/Quest rijders hier last van hebben (gehad). Ik begrijp wel dat velomobielen licht maar toch duurzaam gemaakt worden en dat omwille van de bruikbaarheid niet alle onderdelen 'over-engineered' kunnen worden.
Ik zal Velomobiel.nl maar eens mailen met het verzoek een nieuwe op te sturen.
Het blijft wel vervelend dat ik nu even niet in de Strada kan rijden, maar ach, ik heb de Fujin nog.
Verder is het vervangen van deze veerpoot zo ongeveer het simpelste klusje dat je tegen kunt komen als velomobilist.
Tot snel
Edit 20 Maart 09:15
Een oplossing komt soms uit een onverwachte hoek, ik heb zojuist de oude veerpoot van Quest426 in ontvangst genomen. Deze mag ik gebruiken tot ik een nieuwe heb. Hartelijk dank, dit is geweldig!!!
Al eerder had ik na wat gepiep de voorste veerpoten gesmeerd en dat had goed geholpen. Dit geluid lijkt erop dus het zal de achterste veerpoot wel zijn.
Helaas kan ik in de handleiding van Velomobiel.nl niet vinden of en hoe de achterste veerpoot gesmeerd kan worden, ik moet dus zelf op onderzoek uit.
De veerpoot is gemakkelijk verwijderd, maar helaas zie ik al voordat ik 'm los heb een scheur in de behuizing. Het euvel zit mooi halverwege en op slechts twee millimeter na is de breuk geheel rond.
Hier fiets ik liever niet mee door. Ik heb geen idee of het kan breken maar laat ik het risico maar niet nemen, om 06:00 midden op de Hollandse brug fiets ik liever rechtdoor richting kantoor dan dat ik het thuisfront uit bed moet bellen.
Hoe dit zo kan is mij een raadsel, ik heb nog niet eerder gehoord of gelezen dat Strada/Quest rijders hier last van hebben (gehad). Ik begrijp wel dat velomobielen licht maar toch duurzaam gemaakt worden en dat omwille van de bruikbaarheid niet alle onderdelen 'over-engineered' kunnen worden.
Ik zal Velomobiel.nl maar eens mailen met het verzoek een nieuwe op te sturen.
Het blijft wel vervelend dat ik nu even niet in de Strada kan rijden, maar ach, ik heb de Fujin nog.
Verder is het vervangen van deze veerpoot zo ongeveer het simpelste klusje dat je tegen kunt komen als velomobilist.
Tot snel
Edit 20 Maart 09:15
Een oplossing komt soms uit een onverwachte hoek, ik heb zojuist de oude veerpoot van Quest426 in ontvangst genomen. Deze mag ik gebruiken tot ik een nieuwe heb. Hartelijk dank, dit is geweldig!!!
vrijdag 8 maart 2013
Wie zijn neus schendt...
Alweer enkele maanden geleden reageerde ik tijdens het woon-werk navigeren door Oudekerk a/d A. iets te laat op een remactie van Velotejo. Rijdend over een rotonde besloot Velotejo (geheel terecht) toch maar even af te remmen voor een auto die afslaand een stuk van het fietspad meepikte.
Ik zat er iets te kort achter, reageerde te laat en raakte de staart van zijn Strada met de neus van de mijne. Een krakend geluid uit het vooronder maakte dat ik met een gevoel van "het-zal-toch-niet" uitstapte om de schade te inspecteren. Velotejo's Strada was gelukkig nog zo glanzend en strak als daarvoor, mijn voorzijde echter....
Op drie plaatsen zag ik barsten in de gelcoat, de body was gelukkig ongeschonden. Blijkbaar is de boel ingeveerd en daar kan de gelcoat niet goed tegen, in ieder geval minder goed dan het glasvezel van de body.
Ik wilde het liefst direct de Strada laten gladstrijken en overspuiten, maar besefte ook wel dat je uiteindelijk toch krassen oploopt door het dagelijkse gebruik. Na enige tijd kon ik er in berusten en bij mijn laatste bezoek aan Velomobiel.nl kreeg ik gratis en voor niets een reststuk reflectiemateriaal mee (Wat een goede service!)
Gisteren ben ik er eindelijk aan toegekomen het op mijn neus te plakken. Dat viel nog niet mee aangezien ik de schade tijdelijk bedekt had met tape van het goede soort. Het verwijderen van de oude lijmresten was nog het meeste werk, daarna het reflectiemateriaal opmeten en in drie stukken knippen. De schade is niet geheel symmetrisch, dus het uitmeten en enigszins toonbaar beplakken viel nog niet mee.
Op deze foto ziet het er mede dankzij de flits strak uit, maar door de schade aan de gelcoat en de ronding van de body is het niet optimaal glad.
Ik ben er echter tevreden mee (voorlopig dan) ;-)
Tot snel
Ik zat er iets te kort achter, reageerde te laat en raakte de staart van zijn Strada met de neus van de mijne. Een krakend geluid uit het vooronder maakte dat ik met een gevoel van "het-zal-toch-niet" uitstapte om de schade te inspecteren. Velotejo's Strada was gelukkig nog zo glanzend en strak als daarvoor, mijn voorzijde echter....
 |
| De schade links, ongeveer 5 á 6 cm lang |
Ik wilde het liefst direct de Strada laten gladstrijken en overspuiten, maar besefte ook wel dat je uiteindelijk toch krassen oploopt door het dagelijkse gebruik. Na enige tijd kon ik er in berusten en bij mijn laatste bezoek aan Velomobiel.nl kreeg ik gratis en voor niets een reststuk reflectiemateriaal mee (Wat een goede service!)
Gisteren ben ik er eindelijk aan toegekomen het op mijn neus te plakken. Dat viel nog niet mee aangezien ik de schade tijdelijk bedekt had met tape van het goede soort. Het verwijderen van de oude lijmresten was nog het meeste werk, daarna het reflectiemateriaal opmeten en in drie stukken knippen. De schade is niet geheel symmetrisch, dus het uitmeten en enigszins toonbaar beplakken viel nog niet mee.
 |
| Het resultaat. |
Ik ben er echter tevreden mee (voorlopig dan) ;-)
Tot snel
woensdag 6 maart 2013
Ciclismo suave
Het wil dit jaar nog niet zo lukken met de kilometers, tot nu toe kom ik niet verder dan 1200.
Ik ben zoals wel vaker ook op pad geweest, maar het is vooral het winterweer waar ik een beetje klaar mee ben. De kou valt mee, daar kun je jezelf prima op kleden, ook zonder schermen, vizieren en/of kappen. Het is vooral de sneeuw in combinatie met het onvoorspelbare veeg-en strooi gedrag van de diverse gemeentes waar ik doorheen moet op mijn w.w.route. Ik heb toch iets vaker voor de auto gekozen dan mij lief is en komende week kan het zomaar weer eens raak zijn....
Maar deze ochtend ging het warempel opmerkelijk vlot en dat na een ruime week van temperaturen boven de 25 graden, maté, heerlijke Malbec en uitmuntende Asado's (rara waar was ik?)
Mijn gemiddelde snelheid ligt weer een stukje hoger dan in Februari en ik haalde betrekkelijk eenvoudig de 50km/u op een mooi recht stuk. Ik wil op zo'n heerlijke ochtend het liefst de Marathon plussen bedanken voor bewezen winterdiensten (nul maal lek) en de F-lites weer monteren, maar daar wacht ik toch maar even mee.
Hopelijk roert Maart niet al te zeer haar staart en kan ik weer lekker kilometers lang woon-werk toeren.
Tot snel.
Ik ben zoals wel vaker ook op pad geweest, maar het is vooral het winterweer waar ik een beetje klaar mee ben. De kou valt mee, daar kun je jezelf prima op kleden, ook zonder schermen, vizieren en/of kappen. Het is vooral de sneeuw in combinatie met het onvoorspelbare veeg-en strooi gedrag van de diverse gemeentes waar ik doorheen moet op mijn w.w.route. Ik heb toch iets vaker voor de auto gekozen dan mij lief is en komende week kan het zomaar weer eens raak zijn....
Maar deze ochtend ging het warempel opmerkelijk vlot en dat na een ruime week van temperaturen boven de 25 graden, maté, heerlijke Malbec en uitmuntende Asado's (rara waar was ik?)Mijn gemiddelde snelheid ligt weer een stukje hoger dan in Februari en ik haalde betrekkelijk eenvoudig de 50km/u op een mooi recht stuk. Ik wil op zo'n heerlijke ochtend het liefst de Marathon plussen bedanken voor bewezen winterdiensten (nul maal lek) en de F-lites weer monteren, maar daar wacht ik toch maar even mee.
Hopelijk roert Maart niet al te zeer haar staart en kan ik weer lekker kilometers lang woon-werk toeren.
Tot snel.
dinsdag 22 januari 2013
Een zwaar stukje forensen
Het afgelopen weekend kon ik mij mentaal voorbereiden op een barre woon-werk tocht op maandag. Ik twijfelde nog over de auto, maar de voorspelde "Mother-of-all-traffic-jams" weerhield mij hiervan.
De sneeuw viel voor een groot gedeelte op zondagavond en nacht, dus het is dan een gok of de fietspaden er een beetje goed bijliggen.
Ik maak hier van de gelegenheid gebruik om de gemeente Almere een compliment te geven! Al voor zes uur liggen de meeste paden er schoon bij. Op sommige stukken ligt wel een dun laagje sneeuw, maar die valt op dit tijdstip nog.
Almere heeft ook een prima strooirouteplanner, dat is nog eens goede service!
Dit geeft mij goede hoop, met een normale inspanning bereik ik de Hollandse brug. Over het Ton Storkpad, langs het spoor tussen Muiderberg en Weesp, is het zwaarder trappen maar eigenlijk wel goed te doen. In Weesp tref ik het eerste stuk met een dikke laag "velomobile-menace". Hier neemt de gemeente duidelijk geen enkele moeite de paden op tijd vrij te houden. Het volgende belabberde stuk ligt onder de Gaasperplas. Hier ben ik (mentaal) op voorbereid, het was vorig jaar ook al het stiefkindje op mijn w.w.route.
Ik moet drie maal uit de fiets en duw de Strada enkele honderden meters voor mij uit. De sneeuwlaag is duidelijk minder op de beschutte stukken, waar ik met enige moeite wel kan fietsen met niet meer dan een gangetje van +/-15km/u. Door industrieterrein Bullewijk ligt een derde K-stuk.
Gelukkig ben ik niet de enige, de Ambulance-Quest ploetert net als ik door de te dikke laag prut, hij lijkt mij wel enthousiaster en roept dat het even verderop weer beter te doen is. De weg is even later inderdaad weer prima (zelfs zeer goed) langs de Burgemeester Stramanweg, door A'veen en langs het A'damse bos tot bij Schiphol.
Uiteindelijk doe ik er met een zware inspanning 1h55m over, waar een normale en ontspannen w.w.rit 1h20m duurt.
De terugweg gaat beter, alleen langs de Gaasperplas is het nog slecht. Na 1h40m stap ik moe maar voldaan onder de douche.
In de garage zie ik nog een dikke MTB noppenslof liggen, "o ja, die heb ik ook nog", de M+ op het achterwiel had regelmatig slechte grip, dat had deze band (gedeeltelijk) kunnen voorkomen. Weer wat geleerd....
Tot snel!
 |
| Geen verkeersinfarct....grrrrr.... Afbeelding met dank aan Google. |
Ik maak hier van de gelegenheid gebruik om de gemeente Almere een compliment te geven! Al voor zes uur liggen de meeste paden er schoon bij. Op sommige stukken ligt wel een dun laagje sneeuw, maar die valt op dit tijdstip nog.
Almere heeft ook een prima strooirouteplanner, dat is nog eens goede service!
Dit geeft mij goede hoop, met een normale inspanning bereik ik de Hollandse brug. Over het Ton Storkpad, langs het spoor tussen Muiderberg en Weesp, is het zwaarder trappen maar eigenlijk wel goed te doen. In Weesp tref ik het eerste stuk met een dikke laag "velomobile-menace". Hier neemt de gemeente duidelijk geen enkele moeite de paden op tijd vrij te houden. Het volgende belabberde stuk ligt onder de Gaasperplas. Hier ben ik (mentaal) op voorbereid, het was vorig jaar ook al het stiefkindje op mijn w.w.route.
Ik moet drie maal uit de fiets en duw de Strada enkele honderden meters voor mij uit. De sneeuwlaag is duidelijk minder op de beschutte stukken, waar ik met enige moeite wel kan fietsen met niet meer dan een gangetje van +/-15km/u. Door industrieterrein Bullewijk ligt een derde K-stuk.
Gelukkig ben ik niet de enige, de Ambulance-Quest ploetert net als ik door de te dikke laag prut, hij lijkt mij wel enthousiaster en roept dat het even verderop weer beter te doen is. De weg is even later inderdaad weer prima (zelfs zeer goed) langs de Burgemeester Stramanweg, door A'veen en langs het A'damse bos tot bij Schiphol.
Uiteindelijk doe ik er met een zware inspanning 1h55m over, waar een normale en ontspannen w.w.rit 1h20m duurt.
De terugweg gaat beter, alleen langs de Gaasperplas is het nog slecht. Na 1h40m stap ik moe maar voldaan onder de douche.
In de garage zie ik nog een dikke MTB noppenslof liggen, "o ja, die heb ik ook nog", de M+ op het achterwiel had regelmatig slechte grip, dat had deze band (gedeeltelijk) kunnen voorkomen. Weer wat geleerd....
Tot snel!
maandag 14 januari 2013
Nieuwe hanger & halve kilo lichter
Zaterdag j.l. is mijn Strada onderhanden genomen bij Velomobiel.nl.
De "klerenhanger" moest gerepareerd worden en verder wilde ik graag mijn remmen, versnelling en sporing laten nakijken door de professionals.
Met een ritje van 44 kilometer stond ik voor de deur. Voor mij is de nabijheid van Dronten zeer prettig, het is niet nodig hele dagen uit te plannen en vervoer te organiseren voor wat onderhoud.
Nu heb ik de gewoonte mijn spullen netjes af te leveren voor reparatie, dat werkt toch wel zo prettig. Onderweg pikte ik toch helaas weer genoeg zooi op, maar ik was niet voorbereid op de halve kilo modder die uit de wielkast viel. In Dronten zijn ze het blijkbaar wel gewend, een afwasborstel en kom stonden al klaar om de bouten in de kast te kunnen bereiken.
Ik spuit de wielkast regelmatig schoon met een tuinslang, maar volgens Theo kan je er ook gerust de drukspuit opzetten, als je maar niet op de lagers mikt.
De achter-derailleur wilde niet heel vlot van 4 naar 5, deze schoot regelmatig in de 6 en moest ik even de shifter iets terugdraaien (zonder terug te klikken naar de 4) om weer op de 5 te komen. Dit zijn mijn favoriete verzetten dus is soepel schakelen wel zo prettig. Ik rij voor overigens altijd op het grote blad. Theo ontdekte nog dat de 9 niet bereikbaar was en heeft dat ook gelijk verholpen.
De sporing was nog prima (daar ligt het dus niet aan.... ;-))
Cookie Strada 48 kwam ook nog even langs voor z'n veren, een rijder uit Luik/Liege kwam zijn Quest afleveren voor diverse klussen en een beeldend kunstenaar uit Deventer kwam een nieuwe Strada ophalen. Deze is ter plekke voorzien van stickers. Ik ben vergeten te vragen of ik een foto mocht maken, want anders dan anders is 't zeker!
Ik heb tot slot ook nog een reststukje van het reflecterende sticker materiaal meegenomen om de neus een beetje bij te werken. Ik ben een keertje onoplettend geweest, maar daarover later meer...
Tot snel.
De "klerenhanger" moest gerepareerd worden en verder wilde ik graag mijn remmen, versnelling en sporing laten nakijken door de professionals.
Met een ritje van 44 kilometer stond ik voor de deur. Voor mij is de nabijheid van Dronten zeer prettig, het is niet nodig hele dagen uit te plannen en vervoer te organiseren voor wat onderhoud.
 |
| Een nieuw onderdeel, de lasser was niet aanwezig dus de oude is vervangen. |
Nu heb ik de gewoonte mijn spullen netjes af te leveren voor reparatie, dat werkt toch wel zo prettig. Onderweg pikte ik toch helaas weer genoeg zooi op, maar ik was niet voorbereid op de halve kilo modder die uit de wielkast viel. In Dronten zijn ze het blijkbaar wel gewend, een afwasborstel en kom stonden al klaar om de bouten in de kast te kunnen bereiken.
 |
| Dit was nog niet eens alles.... |
 |
| Derailleur stellen |
De sporing was nog prima (daar ligt het dus niet aan.... ;-))
 |
| Klaar voor weer een heleboel zorgeloze kilometers. Cookie Strada 48 is next. |
Ik heb tot slot ook nog een reststukje van het reflecterende sticker materiaal meegenomen om de neus een beetje bij te werken. Ik ben een keertje onoplettend geweest, maar daarover later meer...
Tot snel.
woensdag 9 januari 2013
Scheurtje
Ik hoopte dat het mij niet zou gebeuren, maar m'n Strada heeft nu toch ook een scheur in de 'klerenhanger'. Het probleem en de oplossing waren mij al bekend via ander velomobilisten/bloggers, dus ik heb het wel in de gaten gehouden. De hoop dat het mijn fiets niet zou gebeuren was gebaseerd op het feit dat ik niet zo zwaar ben en niet heel krachtig trap. Dat was ijdele hoop blijkt nu.
 |
| Ogenschijnlijk niets aan de hand.... |
 |
| Als je goed kijkt zie je de scheur ontstaan, direct boven/naast de lasnaad. |
Geluk bij een ongeluk wilde ik toch al richting Dronten aangezien ik de fiets nu ruim een jaar en bijna 10.000 kilometer in bezit heb. Zaterdag a.s. moet het euvel verholpen zijn en hopelijk levert een verdere inspectie geen verassingen op.
De Strada zoeft nog altijd heerlijk de paden op en de lanen in, maar het is een een prettig idee om de specialisten eens naar de fiets te laten kijken.
Ik ga er toch vanuit dat de fiets altijd voor mij klaar staat. Waar ik al een hekel heb aan lekke banden, moet ik niet denken aan pech onderweg.
Met de Mango heb ik eenmaal stil gestaan zonder verder te kunnen en dan voel je je toch een beetje een aangespoelde bultrug, je kunt geen kant op en je trekt veel bekijks...
Tot snel!
Abonneren op:
Posts (Atom)