Sapodilla
vrijdag 1 september 2017
woensdag 31 mei 2017
De langste dag
Ik kan mij niet heugen wanneer ik eerder meer dan 200 kilometer op een dag gefietst heb, maar afgelopen Zaterdag, 27 Mei, stonden er toch echt 240 op het programma
Delta Airlines organiseert jaarlijks hun 'Day of Hope' in actie tegen kanker. Voor het eerst dit jaar stond er ook een fietstoertocht op het programma, van de Luchthaven Zaventem (Brussel) naar Schiphol. Toen ik de aankondiging zag heb ik als fietsforens natuurlijk direct mijn collega's aangesproken.
We zijn uiteindelijk met een team van vijf, vier fietsers en een begeleider, naar Brussel vertrokken.
Op meest efficiente wijze hebben we mijn Corsa (met aanhanger) benut. Vijf volwassen kerels, vier racefietsen, een Strada en alle bagage is weliswaar krap, maar geen probleem. Wel vreemd dat juist de wedstrijdrijder onder ons bij aankomst in Brussel klaagde over een houten achterste.
Bij aankomst bleek er nog een velomobilist in een 20" Quest te zijn, welke de afstand van huis naar Brussel in twee dagen fietsend had afgelegd. Daar kan ik volgend jaar dus niet bij achterblijven .... ;-)
Bij de inschrijving heeft de organisatie ook een overnachting geregeld en onderweg is de verzorging tijdens de pauzes uitmuntend.
Uiteindelijk zijn het bijna 270 kilometer geworden, het navigeren van het hotel
in Brussel naar de start was in ieder geval niet het hoogtepunt van de dag.
Delta Airlines organiseert jaarlijks hun 'Day of Hope' in actie tegen kanker. Voor het eerst dit jaar stond er ook een fietstoertocht op het programma, van de Luchthaven Zaventem (Brussel) naar Schiphol. Toen ik de aankondiging zag heb ik als fietsforens natuurlijk direct mijn collega's aangesproken.
We zijn uiteindelijk met een team van vijf, vier fietsers en een begeleider, naar Brussel vertrokken.
| ik heb mijn wagen volgeladen, vol met.... mannen met fietsen |
Bij aankomst bleek er nog een velomobilist in een 20" Quest te zijn, welke de afstand van huis naar Brussel in twee dagen fietsend had afgelegd. Daar kan ik volgend jaar dus niet bij achterblijven .... ;-)
Bij de inschrijving heeft de organisatie ook een overnachting geregeld en onderweg is de verzorging tijdens de pauzes uitmuntend.
| Navigatie instellen.... |
| Verzamelen, briefing en ontbijt op Zaventem |
| Langs de Vlaamse jaagpaden was het heerlijk toeren |
| De eerste stop bij Station Noorderkempen (B) |
De tocht bestond uit drie etappes, Zaventem-Noorderkempen-Schoonhoven-Schiphol. Oorspronkelijk kon je een team van drie inschrijven en elkaar aflossen, maar mijn collega's en ik waren toch echt van plan de dag ten volle te benutten en de hele rit te rijden. Van de grofweg 80 deelnemers hebben er 25 dat ook gedaan. Veel overgevlogen Amerikanen reden op huurfietsen een gedeelte van de tocht.
| Denkend aan Holland zie ik .... een molen ... en fietsers traag door oneindig laagland glijden. |
Na de eerste etappe klom de temparatuur tot grote hoogte, door Noord-Brabant zelfs ruim boven de 30 graden. Flink drinken en smeren met factor 50 was absoluut noodzakelijk, ik was in ieder geval blij dat ik grotendeels in de schaduw zat en mijn Strada vol kon stouwen met water, Aquarius, bananen, krentenbollen e.d.
| Beetje moe, geen oog voor het pontje bij het pittoreske Schoonhoven ;-) |
Ik ben de gehele rit een beetje achter het pelotonnetje aangehobbeld, de kruissnelheid lag net boven de 30 en met een windje uit het zuid oosten was het een rustige toertocht. Wel hadden de heren renners al snel door dat zo'n velomobiel heel handig is om je spulletjes in kwijt te kunnen. Ik reed dus al snel rond met een extra rugzak (van de organisatie) en bandenplak spullen in een incourante maat (700 nog wat). Misschien had ik niet zo opschepperig mijn voorraad drinken en eten moeten tonen ;-)
| aankomst op Schiphol Oost |
Bij de finish was er een heus ontvangst comite en een heerlijke maaltijd met wederom ruim voldoende drinken. Ik heb de biertjes toch maar even laten staan.
Al met al was het een uitzonderlijke ervaring. De afstand, het doel en het anders dan anders omgaan met collega's maakten het een zeer geslaagde rit.
Ik was wat huiverig voor de afstand, mijn voorbereiding bestond uit woon-werk-ritjes van net geen 100KM en een paar retourtjes naar mijn lief over de dijk Lelystad-Enkhuizen (+/-120KM), maar dat bleek ruim voldoende.
De Strada is een ware kilometervreter, uiterst geschikt voor de diverse omstandigheden onderweg. (Als je het mij vraagt is het de meest ondergewaardeerde velomobiel van het moment)
Op Zondag was ik weliswaar vermoeid, maar nergens een pijntje, heerlijk toch?
Volgend jaar weer! En ik zal af en toe vaker een vrije dag opofferen aan een lange rit, het is een niet te missen ervaring.
Tot snel!
dinsdag 9 mei 2017
Mooi Blauw Benefietst Brussel-Amsterdam
Op 27 Mei ga ik, voor het goede doel, meer fietsen dan ik ooit op 1 dag heb gereden.
Met 2 collega's (zij op racefietsjes, de bikkels) doe ik mee aan een benefiet toertocht van de Luchthaven Brussel naar Schiphol, 240 km op 1 dag, gelukkig in een (voor velomobielen) rustig tempo.
Ik zal mijn best doen een mooi verslag te schrijven voor op mijn blog.
Tot snel
maandag 30 januari 2017
Een Blauwe Maandag, deel 2
Na veel te lange tijd, een ruime 2 maanden, ben ik vanochtend eindelijk weer eens in de Mooie Blauwe gestapt. Het weerbericht was niet al te positief, veel nattigheid, maar daar mag je natuurlijk niet over zeuren als je een Strada hebt staan.
Helaas zitten ontwikkelingen (allen positief!) op zowel het werk als ook prive mij flink dwars bij het maken van voldoende kilometers. Voldoende staat dan voor de hoeveelheid beweging waarbij ik mij lichamelijk en mentaal in opperste staat voel. Meestal volstaan daarvoor twee w.w. ritten per week, bijna 200km.
Afgelopen week heb ik nog een nieuwe accu besteld bij Velomobiel.nl. Van de twee oudere was er eentje al defect en bij de tweede had ik ook zo mijn twijfels, niet onterecht bleek vanochtend, mijn claxon doet het weer! (geen idee of daar een verband tussen zit, maar toevallig is het wel)
Tot snel.
maandag 24 oktober 2016
Ritme. omleidingen en een onguur type.
Inclusief de nodige omleidingen kom ik de laatste tijd al snel aan 50 km enkele reis. De omleidingen zorgen iedere week weer voor een verrassing... Eerst omrijden langs Muiden, vervolgens hobbelen door Muiderberg en verder heeft de gemeente Almere in al haar wijsheid besloten dat het Spoorbaanpad niet echt nodig is en dat deze best een aantal maanden (al zeker een half jaar!!!) gebruikt kan worden als servicestrook voor de aanleg van geluidsschermen langs het spoor.
En dan is er 'more to come' . Forenzen is in ieder geval niet saai.
Forenzen is meestal wel zo rustig, regelmatig kom ik nog een ligger of velomobiel tegen. Ook speed pedelecs zie ik steeds meer en ik kan zeggen dat SPIS (SPVBS) heel wat meer bevrediging oplevert dan RIS ;-)
Zo kwam er mij vanochtend bij Holendrecht nog eentje achterop, zo'n onguur type met 'Hoodie'...
Op het moment dat ik de strijd aan wil gaan is hij plots uit mij spiegels verdwenen, "huh?? dat gaat makkelijk?!".
Achteraf blijkt dat hij een afslag naar Dronten heeft genomen, met een freewheel naar z'n mallemoer en achterop bij de ANWB.

Tot snel
maandag 25 januari 2016
WeerWoonWerken
Met gepaste trots kan ik op deze ochtend weer eens een w.w.rit afvinken. Na (te) lange tijd kon ik mij er weer toe zetten in de Strada te klimmen en ik heb ervan genoten.
Het enige is dat ik mij had voorgenomen het rustig aan te doen, mijn 'normale' gemiddelde van 32 k/u moest ik echt even uit mijn hoofd zetten. En toeren is soms lastig, je wilt al snel teveel. Het is uiteindelijk gelukt, maar het duiveltje (D) op mijn schouder moest ik met regelmaat op zijn plek zetten....
D: "kijk een lichtje in de verte."
Ik: "wat doe jij hier? Waarom ben je niet bij de Fujin en de bukfiets in de garage gebleven?"
D: "Ik verveel me, kom op, haal 'm in!"
Ik: "NEE! ga weg!
D: " Maar kijk dan, ze gaan veeeel harder dan jij!"
Ik: "Dat is de A6, hou nu je kop...."
5 minuten later
D: "en dat lichtje in je spiegel komt ook steeds dichterbij"
Ik: "Het is vast een brommer en daar heb ik nu geen zin in"
D: "Het is vast en zeker e-Velotejo, die gaat je met gierende banden voorbij en lacht je uit"
Ik: "ik heb hier geen zin in, zei ik toch. Ben je doof of zo?
D: "Of erger het is StradaExpress, die heeft niet eens een e-...Of nog erger zo'n bikkelbukker, dat laat je toch niet toe?"
Ik: "Nu is het genoeg, laat mij met rust.
D: " grmmmmmbl....."
10 minuten later
D: " Kijk een lichtje, haal 'm in!"
Ik: " Dat is een binnenvaartschip..."
etc. etc. etc.
Bij Schiphol was het duiveltje gelukkig goed moe en lekker stil ;-)
Tot snel
Naschrift: mijn 'duiveltje' heeft een voorspellende gave, op de terugweg moest ik over de A6. Dus niet eroverheen maar erop. Het fietspad is omgeleid, dus als iemand zin heeft om een keertje over een snelweg te fietsen....
Het enige is dat ik mij had voorgenomen het rustig aan te doen, mijn 'normale' gemiddelde van 32 k/u moest ik echt even uit mijn hoofd zetten. En toeren is soms lastig, je wilt al snel teveel. Het is uiteindelijk gelukt, maar het duiveltje (D) op mijn schouder moest ik met regelmaat op zijn plek zetten....
D: "kijk een lichtje in de verte."
Ik: "wat doe jij hier? Waarom ben je niet bij de Fujin en de bukfiets in de garage gebleven?"
D: "Ik verveel me, kom op, haal 'm in!"
Ik: "NEE! ga weg!
D: " Maar kijk dan, ze gaan veeeel harder dan jij!"
Ik: "Dat is de A6, hou nu je kop...."
5 minuten later
D: "en dat lichtje in je spiegel komt ook steeds dichterbij"
Ik: "Het is vast een brommer en daar heb ik nu geen zin in"
D: "Het is vast en zeker e-Velotejo, die gaat je met gierende banden voorbij en lacht je uit"
Ik: "ik heb hier geen zin in, zei ik toch. Ben je doof of zo?
D: "Of erger het is StradaExpress, die heeft niet eens een e-...Of nog erger zo'n bikkelbukker, dat laat je toch niet toe?"
Ik: "Nu is het genoeg, laat mij met rust.
D: " grmmmmmbl....."
10 minuten later
D: " Kijk een lichtje, haal 'm in!"
Ik: " Dat is een binnenvaartschip..."
etc. etc. etc.
Bij Schiphol was het duiveltje gelukkig goed moe en lekker stil ;-)
Tot snel
Naschrift: mijn 'duiveltje' heeft een voorspellende gave, op de terugweg moest ik over de A6. Dus niet eroverheen maar erop. Het fietspad is omgeleid, dus als iemand zin heeft om een keertje over een snelweg te fietsen....
donderdag 31 december 2015
Ik ben er nog!
Goedemiddag allemaal,
bij deze de beste wensen voor 2016 met name dat het een veilig en kilometerrijk jaar mag zijn.
2015 Was voor mij niet je van het, ik heb weinig gefietst en niet geblogged. In de weinige ritten die ik wel gereden heb heb ik dan wel voor het eerst ervaren hoe het is om op je open ligger een lekke voorband te krijgen....in een bocht.... terwijl je flink wilt aanzetten.... dat is niet fijn.
Na de kus van het asfalt heb ik toch een paar tellen verwonderd om mij heen staan kijken hoe ik nu zo op mijn snufferd kon gaan. Voor het eerst kon ik mijn verbandtrommeltje goed gebruiken en dan met name de Betadine doekjes voor mijn achterste....
Gelukkig kon de net passerende e-Velotejo mij toen wat assisteren in de resterende kilometers naar huis. Dat was wel weer heel gezellig.
De fiets had overigens verder geen schade, maar mijn broek kon bij thuiskomst helaas wel in de kliko.
Wel heb ik in 2015 genoten van veel andere blogs, dus blijf lekker schrijven want zo voelde ik mij nog een beetje velonaut ;-)
Het komend jaar staat echter niets mijn fietsplezier meer in de weg en de verhalen voor het blog volgen dan als vanzelf.
Tot snel!
bij deze de beste wensen voor 2016 met name dat het een veilig en kilometerrijk jaar mag zijn.
2015 Was voor mij niet je van het, ik heb weinig gefietst en niet geblogged. In de weinige ritten die ik wel gereden heb heb ik dan wel voor het eerst ervaren hoe het is om op je open ligger een lekke voorband te krijgen....in een bocht.... terwijl je flink wilt aanzetten.... dat is niet fijn.
Na de kus van het asfalt heb ik toch een paar tellen verwonderd om mij heen staan kijken hoe ik nu zo op mijn snufferd kon gaan. Voor het eerst kon ik mijn verbandtrommeltje goed gebruiken en dan met name de Betadine doekjes voor mijn achterste....
Gelukkig kon de net passerende e-Velotejo mij toen wat assisteren in de resterende kilometers naar huis. Dat was wel weer heel gezellig.
De fiets had overigens verder geen schade, maar mijn broek kon bij thuiskomst helaas wel in de kliko.
Wel heb ik in 2015 genoten van veel andere blogs, dus blijf lekker schrijven want zo voelde ik mij nog een beetje velonaut ;-)
Het komend jaar staat echter niets mijn fietsplezier meer in de weg en de verhalen voor het blog volgen dan als vanzelf.
Tot snel!
Abonneren op:
Posts (Atom)


