Scheuren

Ik ben deze maand lekker bezig, het gaat goed met de kilometers en dus ook de conditie. Mijn snelheid ligt hoog en het weer werkt goed mee. Augustus belooft zelfs mijn recordmaand te worden voor wat betreft het aantal kilometers in 1 maand....

Krak....

Maar ja, hier durfde ik gisterenmiddag de 42 kilometer naar huis niet mee aan. Het viel mij 's ochtends op dat ik toch wat meer speling had dan ik gewend ben en dus voor de terugrit maar even de Strada op de kant gelegd ... niet te missen zo'n scheur. Hij zit vanuit de rijder gezien voor de cranks en alleen aan de bovenzijde is het aluminium niet zichtbaar beschadigd.
Geluk bij een ongeluk is dat de concentratie velomobilisten op Schiphol Oost vrij groot is, dus Velotejo en Cookie Strada 48 stonden met al hun Strada ervaring direct gereed om mij te repatriëren. Waarvoor hierbij nogmaals hartelijk dank!

Achterin Velotejo's Stradambulance

"On the road again"

Velotejo bood nog aan direct door te rijden naar Dronten, maar helaas kan Velomobiel.nl mij niet direct van dienst zijn. De lasser is op vakantie, dus ik moet mijzelf een ruime week vermaken met Fujin en bukker. Dat is gezien de weersomstandigheden geen straf, maar ik mis m'n mooie blauwe wel.

Tot snel!

Wat ze zeggen...

De laatste maand hebben een vakantie en een zakenreis mij weerhouden van al te veel kilometers, maar deze week lig ik 's ochtends en 's middags weer in mijn Strada.

Op zich gebeurt er niet veel bijzonders, behalve dan dat ene jongetje van een jaar of 5 bij een stoplicht in Amstelveen:

Moeder: Kijk eens, daar.
Zoontje: (zeer beslist!) Ja, dat is een fiets van de toekomst!

Tot snel

Naweeën RDW

Na mijn "training" op de RDW baan reed ik gisteren zowaar mijn snelste w.w.rit ooit. In 1 uur en 10 minuten en met een gemiddelde van 34,8 km/u stond ik 's ochtends voor kantoor.

De omstandigheden waren niet eens uitzonderlijk, geen meewind o.i.d.
Op die paar langere stukken kon ik met gemak de 50 vasthouden, het leek wel of mijn benen begrepen hoe ik het nu eigenlijk allemaal bedoel...

Als eenmaal op tempo trainen al zo'n merkbaar effect heeft is het wel duidelijk dat er aan de motor van de Strada ook nog het nodige te verbeteren valt, daarna kunnen we altijd nog het materiaal efficiënter maken ;-)

Tot snel!

Racen, Duwen, Wind

Het zit erop, mijn eerste wedstrijd in de Strada. Ik moet erkennen dat ik vooraf niet overtuigd was dat racen helemaal mijn 'ding' is, maar het is mij bijzonder goed bevallen.
Mijn dank gaat uit naar de organisatie en de vrijwilligers die dit mogelijk hebben gemaakt. Het is leuk veel bloggers (weer) eens in levende lijve te zien en jezelf te vergapen aan de toppers (mens & fiets)

Dit ademt snelheid, zelfs bij stilstand.

Ik haalde uiteindelijk iets meer dan 47 km/u *, boven mijn doelstelling van 45, dus geslaagd.
Maar ik meen toch echter dat meer mogelijk is. De 50 is voor mij haalbaar, ook in een onaangepaste Strada.
Bij aanvang van de race merkte ik dat het rondtrappen van mijn vertrouwde "tempo verzet" niet lukte, ik moest al in de eerste ronde een tandje terugschakelen en kon zo de 50 niet vasthouden.
Op het rechte stuk langs de finish kon ik redelijk eenvoudig rond de 48 rijden, aan de overzijde hield ik het op 45, soms weer oplopend naar de 47.
Na 25 minuten begon het pijn te doen ("hellup, ik moet nog zo'n end") en schakelde ik weer een tandje terug. de snelheid zakte tot ongeveer 44. Rond het halve uur was ik die inzinking te boven, schakelde weer op en reed in een constant tempo naar het hele uur.

Waarom denk ik nu dat de 50 haalbaar is? Mijn voorbereiding was verre van ideaal. Helaas is dat door mijn werk vaker het geval en heb ik dat niet altijd in de hand. Ik heb simpelweg te weinig kilometers gemaakt en dat wreekt zich. Door in de afgelopen week toch nog een keer flink tempo te rijden heb ik tijdens de race last gehad van wat spierpijn, conditioneel heb ik lang niet alles uit de kast gehaald. Je kunt als voorbereiding op een uur stoempen dan beter rustig aan doen. Als je vorm er een week vooraf niet is, ben je te laat.
Uiteindelijk ben ik als forens de racebaan opgestapt en het bevalt mij wat er dan uitkomt. Mocht ik ooit de luxe van een gedegen voorbereiding kennen, dan komen die extra 3 kilometer er ook bij, daar ben ik van overtuigd. Dat extra tandje draai ik dan ook wel rond.

Voor alles boven de 50 zal ik de fiets moeten aanpassen, of specifiek moeten gaan trainen. Beide zijn nu (helaas) niet aan de orde.

Hoe het ook zij, ik heb genoten en ga zeker vaker meedoen met een race!

Tot snel!

* EDIT: op de officiële uitslag blijk ik 45,8 km/u te hebben gereden, eerder is de verkeerde baanomtrek gebruikt. Ik blijf wel geloven dat de 50 in mijn bereik ligt, zeker ook met de tip over mijn te zachte vering in het achterhoofd (of ben ik dan toch mijn fiets aan het tunen? ;-))

Rustig aan en rap een beetje

Het is natuurlijk nooit leuk om jezelf in te houden als je net een lekker gemiddelde op de teller hebt...

Uit/Afstappen, op de stoep en niet harder dan 50.....  (het Maaspad, onder de Randstaddreef door in Almere)

Tot snel!

RDW trainingskamp

Het is zover, ik heb mijzelf aangemeld voor een wedstrijd: de 1 uurs-race op de RDW baan. De laatste wedstrijd die ik ooit gereden heb is al weer bijna 25 jaar oud, een doordeweekse clubwedstrijd bij Swift Leiden.
Aangespoord door Cookie Strada 48 en Velotejo kon ik het niet laten eens mijn krachten te meten met de groten der ligfietsaarde. Niet dat ik verwacht ook maar in de buurt te komen van de toppers, ik ben eerder nieuwsgierig wat ik nu eigenlijk kan.
Mijn voorbereiding is alvast "ideaal" , ik heb een trainingskamp geregeld in een ver buitenland, geheel bekostigd door mijn "sponsor" en voorzien van alle gemakken.

Vervelend is het wel dat ik tussendoor allerlei verplichtingen heb naar diezelfde sponsor, ruim 10 uur per dag ben ik kwijt aan nevenactiviteiten....
Een bijkomend probleem is het ontbreken van mijn Strada, maar dat hebben ze hier opgelost met onderstaand martelwerktuig met onder"stuur".

Het lijkt misschien op liggen, maar laat ik hier vooral hoog opgeven van het stoeltje in de Strada. Als iets goed is merk je er meestal niets van, dat merken heeft eigenlijk pas plaats als je een minder alternatief voorgeschoteld krijgt. Dus bij deze hulde voor het onovertroffen Velomobiel.nl kuipje met bijbehorend Ventisit matje!

Maar goed, terug naar de 1 uurs-race, wat verwacht ik ervan? Als ik kijk naar mijn kruissnelheid op mijn w.w.ritjes dan ligt die onder goede omstandigheden een stuk boven de 40km/u. De laatste weken kom ik uit op een bewogen gemiddelde van 34 km/u, maar dat is dan inclusief het afremmen en optrekken bij iedere bocht en/of stoplicht.
Ik zal niet veel doen om de Strada te tunen voor race, alleen de PM's gaan vervangen worden door de F-lites en enkele voor de race overbodige kilo's forenzenzooi mogen achterblijven.
Uiteindelijk denk ik dat 45 km in een uur een redelijk doel is, ik droom van meer, maar het bovenstaand martelwerktuig heeft mij wel geleerd dat continue vermogen leveren heel wat anders is dan stoer doen op een forenzen rit. Tijdens mijn reguliere ritjes pak ik veel rust bij bochten en stoplichten. Tijdens een tijdrit is het de kunst een heel uur druk op de benen te houden, een compleet andere discipline dus.
Ook is het zo dat ik eigenlijk zelden tot het gaatje ga, matig intensief is mijn credo. Wat er gebeurt als ik wat meer van mijzelf verg? Geen idee...

Tot snel

Op de Fujin

Vorige week heb ik mijn vergelijkend warenonderzoek na Strada en bukker compleet gemaakt met een forenzenrit op de Fujin.

Het mooie weer nodigt natuurlijk uit om 'open' te rijden en mijn ligger had al weer veel te lang stil gestaan. Ik heb het even moeten opzoeken in mijn fietshistorie, maar sinds ik de Strada heb staat de Fujin stil ... dat is eigenlijk schandalig, het is zo'n fijne fiets.

In mijn vorige bericht gaf ik nog hoog op over VIS'en, maar over de terugreis zullen we hier maar niet te lang napraten. (Okéé dan: ik heb door de woeste, winderige vlakten van Almere Poort in gedachten gejammerd en gesmeekt om een ligger)

De houding op de Fujin is een stukje extremer dan in de Strada, de eerste paar kilometers moest mijn nek even wennen, maar de rest van mijn lijf ontspande direct. Ook de kruissnelheid is prima en ligt maar een paar kilometer per uur onder dat van de Strada.
Waar ik vooral weer aan moest wennen zijn de bochten, dat is een compleet andere discipline. Zeker daar waar zand en gruis in de bocht ligt doe ik het rustig aan. Normaal gesproken (in de Strada dus) gooi ik mijzelf door de bocht, met drie wielen kan er niet zoveel fout gaan, maar nu durf ik pas op de terugweg lekker te hangen.
Op díe terugweg kon ik ook de tegenwind ervaren die ik twee dagen eerder nog vervloekte. De Fujin benaderd hier het gemak van de Strada, ik kon een snelheid van ruim boven de 30 blijven vasthouden (de bukker kun je hier niet eens mee vergelijken).

CS48 heeft voor een sfeerreportage gezorgd, plaatjes schieten gaat wel veel makkelijker vanuit een velomobiel.

Al met al ben ik weer overtuigd dat ik bij mooi weer vaker met de Fujin op pad moet. Alleen nog even een comfortabel Ventisit-kussen bestellen, een spiegeltje op de kop tikken en een plekje zoeken voor de Camelbak en ik ben helemaal tevreden.

Tot snel!